Чу шоҳи чини илми бФрохт бар бом
چو شاه چین علم بفراخت بر بام
Нигун шуд рояти аббосӣ аз шом
نگون شد رایت عباسی از شام
Ба қайсар қосидӣ омад саҳаргоҳ
به قیصر قاصدی آمد سحرگاه
Ки инак мерасад шодии шаҳ аз роҳ
که اینک میرسد شادیشه از راه
з дарга хост овози табира
ز درگه خاست آواز تبیره
Шудандаш сарварон яксар пазира
شدندش سروران یکسر پذیره
Ҳамон комди сипоҳи шоми наздик
همان کآمد سپاه شام نزدیک
зи гардиши чашми гардуни гашти торик
ز گردش چشم گردون گشت تاریک
Шуд аз гирди савори лашкари шом
شد از گرد سوار لشکر شام
Рухи пирӯзаи гардуни сияҳи фом
رخ پیروزه گردون سیه فام
Ба гардуни бскаҳи гирд мураккабон рафт
به گردون بس که گرد مرکبان رفت
Замини якборагӣ бар осмон рафт
زمین یکبارگی بر آسمان رفت
зи баси роят ки бар рӯй ҳаво буд
ز بس رایت که بر روی هوا بود
Ҳаво бар шакли шеру аждаҳо буд
هوا بر شکل شیر و اژدها بود
Фитода рӯй саҳрои нил дар нил
فتاده روی صحرا نیل در نیل
Гирифтаи гирди кӯҳлии майл дар майл
گرفته گرد کحلی میل در میل
Чу чатри шоҳи шомии сар бар оварад
چو چتر شاه شامی سر برآورد
зи ғайрати гашт рӯй шоҳи чини зард
ز غیرت گشت روی شاه چین زرد
эй чатр шоҳӣ кард парвоз
همای چتر شاهی کرد پرواز
Ба зераши ҷира бозӣ кард пари боз
به زیرش جره بازی کرد پر باز
Дмон чун субҳи хингии зери рониш
دمان چون صبح خنگی زیر رانش
Гирифтаи шомёни худаш дар майонаш
گرفته شامیان خودش در میانش
Чу нешикари нтоқии бастаи заррин
چو نیشکر نطاقی بسته زرین
Кашида қади сабзи арнги ширин
کشیده قد سبز ارنگ شیرین
Сеӣ сарвии қадии хуш бар кашида
سهی سروی قدی خوش بر کشیده
Хаттӣ чун сабзаи гирди гули дамида
خطی چون سبزه گرد گل دمیده
Саросари рӯм дар поиш фитоданд
سراسر روم در پایش فتادند
Ҳамаи поу рикобаш бӯса доданд
همه پا و رکابش بوسه دادند
Чу он фарзонагонро шоҳзода
چو آن فرزانگان را شاهزاده
Бидид аз давр ҳоле шуд пиёда
بدید از دور حالی شد پیاده
Малик чун рӯй шодишоаҳро дид
ملک چون روی شادیشاه را دید
Чу бед аз рашк шамшодаш билразед
چو بید از رشک شمشادش بلرزید
Набот аз писта хандон баборед
نبات از پسته خندان ببارید
Маликро чарбу ширин боз пурсед
ملک را چرب و شیرین باز پرسید
Малик низ аз дили хунин чу писта
ملک نیز از دل خونین چو پسته
Ҷавобӣ дод зери лаби шикаста
جوابی داد زیر لب شکسته
Равони гаштанд аз онҷои сӯии даргоҳ
روان گشتند از آنجا سوی درگاه
Малики ғамгину шодишоаҳи ҳамроҳ
ملک غمگین و با شادی همه ره
Ҳикоятҳои ранг омез ме кард
حکایتهای رنگ آمیز میکرد
Дамӣ медодаш худ хӯн ҳаме хӯрд
دمی میدادش و خود خون همی خَورد
Ҳамаи раҳ шаҳд меомехт бо заҳр
همه ره شهد میآمیخت با زهر
Ҳамеи ронданд бо ҳам то дар шаҳр
همی راندند با هم تا درِ شهر
Ба сӯии бурҷу бораи бнгриднд
به سوی برج و باره بنگریدند
Ҷаҳонии марду зани назораи диданд
جهانی مرد و زن نظاره دیدند
Паии назора , дар ҳар бурҷу борӯ
پی نظاره، در هر برج و بارو
Нишастанд моҳрӯён рӯй дар рӯ
نشستند ماهرویان روی در رو
Ту гуфтӣ бар канори бурҷу бора
تو گفتی بر کنار برج و باره
Баборед аз фалаки моҳу ситора
ببارید از فلک ماه و ستاره
Сухани гӯйону хандон ҳар ду яксар
سخن گویان و خندان هر دو یکسر
Ҳамеи ронданд то даргоҳи қайсар
همی راندند تا درگاه قیصر
Фазойӣ дид шодии майл дар майл
فضایی دید شادی میل در میل
Кашида пилбонони пел дар пел
کشیده پیلبانان پیل در پیل
Хурӯши кӯс бар гардуни расида
خروش کوس بر گردون رسیده
Асадро Зуҳра аз ҳайбати дарида
اسد را زهره از هیبت دریده
Ду равияи човашони устода бар дар
دو رویه چاوشان استاده بر در
Ҳамоили теғ дар бар чун ду пайкар
حمایل تیغ در بر چون دو پیکر
зи пеши остон то ҳазрати шоҳ
ز پیش آستان تا حضرت شاه
Замин бӯсед шодишоаҳ дар роҳ
زمین بوسید شادیشاه در راه
Фарози тахти тоҷ қайсарӣ дид
فراز تخت تاج قیصری دید
зи бурҷи қасри кайвон муштарӣ дид
ز برج قصر کیوان مشتری دید
Гирифт он то ҷавр дар пои тахташ
گرفت آن تاج زر در پای تختش
Шҳншаҳ хонд бар болои тахташ
شهنشه خواند بر بالای تختش
зи меҳри дили ма рӯйиш бабўсед
ز مهر دل مه رویش ببوسید
зи ранҷи роҳи шомаш боз пурсед
ز رنج راه شامش باز پرسید
Ба дасти рости зери тахти қайсар
به دست راست زیر تخت قیصر
Ниҳоданд аз барояши курсии зар
نهادند از برایش کرسی زر
зи соқии хости ҷомӣ то ба лаби ҷон
ز ساقی خواست جامی تا به لب جان
Булӯрӣ карда пари лаъли Бадахшон
بلوری کرده پر لعل بدخشان
Ба ноӣу нӯши базмии сохт соқӣ
به نای و نوش بزمی ساخت ساقی
Ки мезад таъна бар фирдавси боқӣ
که میزد طعنه بر فردوس باقی