Афрохт илми Подшаҳи гул ба чамани боз
افراخت عَلَم پادشهِ گل به چمن باز
Фирдавси сифати гашти ҳамаи телу дмни боз
فردوسصفت گشت همه تلّ و دمن باز
Булбул ба чамани шӯр дар афканда чун ман боз
بلبل به چمن شور درافکنده چو من باز
Боди саҳарии омада дар малики хутани боз
بادِ سحری آمده در ملکِ ختن باز
Вази машк хутан карда ҷавони дайри куҳани боз
وز مُشکِ ختن کرده جوان دیرِ کهن باز
Гулзору гулистон ҳама шуд аҳмару арқт
گلزار و گلستان همه شد احمر و ارقط
Бархез зи ҷо соқико чист таъаллул
برخیز ز جا ساقیَکا چیست تعلّل؟
Бурдор навои мтрбко чанд таҳаммул
بردار نوا مطربَکا چند تحمّل؟
Май даҳ ба қадаҳ соқико чист тасалсул
می ده به قدح ساقیَکا چیست تسلسل؟
Ҳаии сози намози мтрбкои нағма чу булбул
می ساز نوا مطربکا نغمه چو بلبل
Беайшу туруқи ҳайф буд вақти гулу мл
بیعیش و طرب حیف بُوَد وقتِ گل و مل
Кӯи соқӣу кӯи соғару кӯи мутрибу барбат
کو ساقی و کو ساغر و کو مطرب و بربط؟
Аз қъҳдаҳ сар карда ғазали Кебек ба кҳсор
از قهقهه سر کرده غزل کبک به کهسار
Ваз боғ расад нолаи қамарӣ ба ғам сор
وز باغ رسد نالهٔ قُمری به چمنسار
Андари шкрстон шудаи тӯтии шукри хор
اندر شکرستان شده طوطی، شکرخار
Чун булбули шӯридаи хуши оҳанг ба гулзор
چون بلبلِ شوریده، خوش آهنگ به گلزار
Сорнҷ чу ъъқ будаш шӯру нўокор
سارَنج چو عَعَق بُوَدش، شور و نوا، کار
Аз сирау Сурхоби шинави тантанаи бт
از سِهره و سُرخاب شنو، طنطنهٔ بط
Дар файзи каф абр бибин бахш бе ҳад
در فیضِ کفِ ابر ببین بخشِ بیحد
Каз ҷавҳарии қудрати худ қодири сармад
کز جوهریِ قدرتِ خود، قادرِ سرمد
Пар кард мари ин ҳуққаи ағбри зи забарҷад
پر کرد مر این حُقّهٔ اغبر ز زبرجد
Ёқӯт ва дару лаълу гуҳари зумуррад ва басанд
یاقوت و دُر و لعل و گهر، زمرد و بَسَد
Ҳақи боди нигаҳдори ҷаҳон аз назари бад
حق باد نگهدارِ جهان از نظرِ بد
Аз манд мтро шуд ва аз бас ки мншт
از مَند مطرّا شد و از بُسَد مُنَشّط
Сӯсан чу ман андари чамани ҳамди илоҳӣ
سوسن چو من اندر چمنِ حمدِ الهی
Гуёст ба шукри нъми номутаноҳӣ
گویاست به شُکرِ نِعَمِ نامتناهی
Он шоҳ ки бахшад ба ҷаҳони афсари шоҳӣ
آن شاه که بخشد به جهان افسرِ شاهی
Ҳар зарра ба ҷӯад ва карамаш дод гувоҳӣ
هر ذرّه به جود و کرمش داده گواهی
Чатри шабаҳии афрошта аз моҳ ба моҳӣ
چترِ شَبَه افراشته از ماه به ماهی
Халлоқи сифеду сияҳу перу мҳтт
خلاقِ سفید و سیه و پیر و محطّط
Акнӯн занам аз наъти расӯли арабии дам
اکنون زنم از نعتِ رسولِ عربی دم
Гуё шавам аз мдҳси пайғамбари акрам
گویا شوم از مدحتِ پیغمبرِ اکرم
Мақсӯди зи эҷоди ҳамаи оламу одам
مقصود ز ایجادِ همه عالم و آدم
Бадари зи ману садри расӯлони макрам
بدرِ زمن و صدرِ رسولانِ مکرّم
Бо ваов вуҷӯдаш шуда чун мем адами хам
با «واو» وجودش، شده چون «میم»، عدم خم
Шуд олами эҷоди яке қатра аз он шат
شد عالمِ ایجاد، یکی قطره از آن شط
Бар наъти набии мадҳи алӣ боз кунам васл
بر نعتِ نبی مدحِ علی باز کنم وصل
Аз баъди паямбари ҷӯ васӣаст балофасл
از بعدِ پیمبر چو وصی است بلافصل
Аз раҳмати додар ду шоханд зи як асл
از رحمتِ دادار دو شاخند ز یک اصل
Аз мадҳат ӯ чор китобаст ба як фасл
از مدحتِ او چار کتاب است به یک فصل
Исломи зи самсомаш поянда шуду ҳсл
اسلام ز صمصامش پاینده شد و حَصْل
Неи мумкину неи воҷиби бали омадаи аўст
نی ممکن و نی واجب، بل آمده اوسط
Пас ҳазрати Заҳрои гули гулзори набувват
پس حضرتِ زهرا گلِ گلزارِ نبوّت
Он кӯаст ба бидои ҷаҳони лолаи раҳмат
آن کوست به بیدایِ جهان لالهٔ رحمت
Он сарви чмони чамани иффату исмат
آن سروِ چمانِ چمنِ عفت و عصمت
Хуршеди ҳаёи шамъи шабистони имомат
خورشیدِ حیا، شمعِ شبستانِ امامت
Гар ӯ набӯд шоФъаҳи рӯзи қиёмат
گر او نبوَد شافعهٔ روزِ قیامت
Пас хомаи тақдир ба ҷурм ки кашад хат
پس خامهٔ تقدیر به جُرمِ که کشد خط؟
Зон баъди ҳасани омири маъмураи таълим
زان بعد حسن، عامرِ معمورهٔ تعلیم
Сибти набӣу сари набии маъдани тҳлим
سبطِ نبی و سرّ نبی، معدنِ تحلیم
Аввали сухани ҳурмату дебочаи таҳрим
اول سخنِ حُرمت و دیباچهٔ تحریم
Маҷмӯъаи волоеу мқсўраҳи таъзим
مجموعهٔ والایی و مقصورهٔ تعظیم
По то басари андари раҳи ҳақи омадаи таслим
پا تا به سر اندر ره حق آمده تسلیم
Дар сабр аз он рӯзи з худо ёфта сари хат
در صبر از آن رو ز خدا یافته سرخط
Аз баъд ҳасан ҳаст ҳусайни Сайиди ахёр
از بعد حسن هست حسین سید اخیار
Ороми дили Фотимау Аҳмади мухтор
آرام دل فاطمه و احمد مختار
Шамъи шуҳадоъи нури ҳудои ҳомили асрор
شمع شهداء نور هدی حامل اسرار
Мақсӯди зи эҷоди биҳишту ғарази нор
مقصود ز ایجاد بهشت و غرض نار
Қандили маликро ҳама дар боргаҳаши бор
قندیل ملک را همه در بارگهش بار
Ҷбрили аминро дар ӯ манзилу мҳбт
جبریل امین را در او منزل و مهبط
Пас Сайиди саҷҷод ки аз фарти таҳаҷҷуд
پس سید سجاد که از فرط تهجد
Шуд хатм бар ӯ номаи тавфиқу тааббуд
شد ختم بر او نامه توفیق و تعبد
Дар зуҳд буд сарвари иқлӣми тзҳд
در زهد بود سرور اقلیم تزهد
Қоим ба қиём ва ба қууд ва ба ташаҳҳуд
قائم به قیام و به قعود و به تشهد
Бо нафаси ҳамаи умр ба хасмӣу тҷоҳд
با نفس همه عمر به خصمی و تجاهد
Бар дидаи шайтони з ибодат зада мшрт
بر دیده شیطان ز عبادت زده مشرط
Пас махзани илми набавии ҳазрати боқир
پس مخزن علم نبوی حضرت باقر
Аз лавси маосӣ чу падари таййибу тоҳир
از لوث معاصی چو پدر طیب و طاهر
Бар шаръи набӣ аз дилу ҷони ҳофизу Носир
بر شرع نبی از دل و جان حافظ و ناصر
Донои улӯму ҳукми ботину зоҳир
دانای علوم و حکم باطن و ظاهر
Аз теғи забон бар ҳамаи каси қолабу қоҳир
از تیغ زبان بر همه کس قالب و قاهر
Вази собиқа бар ҳар чаҳ салитааст мусаллат
وز سابقه بر هر چه سلیطه است مسلط
си ҷаъфари содиқи лақаби оли Муҳамад
س جعفر صادق لقب آل محمد
Шамси фалаки қадару гули гулшани Аҳмад
شمس فلک قدر و گل گلشن احمد
Чун волиди худ моҷдўд чун ҷади худ Амҷад
چون والد خود ماجدود چون جد خود امجد
Дар мартабаи нури назари абизу асвад
در مرتبه نور نظر ابیض و اسود
Пинҳон ба тавоф дар ӯ шоҳии сармад
پنهان به طواف در او شاهی سرمد
Мифтоҳи яқини доъии дайни моҳии Масқат
مفتاح یقین داعی دین ماهی مسقط
Зон баъд буд Мӯсои козим ки кзим аст
زان بعد بود موسی کاظم که کظیم است
Ҳамрӯй каломи аллоҳ ва ҳамном кулем аст
همروی کلام الله و همنام کلیم است
Дар анфусу офоқ қавомаст ва қадимаст
در انفس و آفاق قوام است و قدیمست
Эҳёи чўмсиҳои зи дамаш азм Ромем аст
احیا چومسیحا ز دمش عظم رمیم است
Ҳодис буд аммо баназар мисли қадим аст
حادث بود اما بنظر مثل قدیم است
Неи неи қадами ӣнҷо ғалатасту ҳдси ағлт
نی نی قدم اینجا غلط است و حدث اغلط
Акнӯн бсроими сухан аз қиблаи ҳафтум
اکنون بسرایم سخن از قبله هفتم
Ҳарчанд ки берун буд аз фикру таваҳҳум
هرچند که بیرون بود از فکر و توهم
Дар водии ақлаш шудаи ақли уқало кам
در وادی عقلش شده عقل عقلا کم
Оре чаҳ фазояд асари қатраи бқлзм
آری چه فزاید اثر قطره بقلزم
Аз мадҳи ризои басти хиради лаби зи такаллум
از مدح رضا بست خرد لب ز تکلم
Хатми сухан аз мадҳи ҷанобаш шудаи аҳўт
ختم سخن از مدح جنابش شده احوط
Акнӯн бтқӣ боз кунам дасти тазаррӯъ
اکنون بتقی باز کنم دست تضرع
Зоҳир кунам аз дӯсташи расми ташайюъ
ظاهر کنم از دوستش رسم تشیع
Дорои схомндӣу колои таматтуъ
دارای سخامندی و کالای تمتع
Малику малик аз ҳайбаташи эмини зи тзъръ
ملک و ملک از هیبتش ایمن ز تزعرع
Аз кафи ҷаводаш шудаи бунёди тбръ
از کف جوادش شده بنیاد تبرع
Дар маҳакааш пери хиради Тифли мқмт
در محکهاش پیر خرد طفل مقمط
Зон баъди нақии шамаи айвони ниқобат
زان بعد نقی شمه ایوان نقابت
Он дар гиронмояи дарёии саховат
آن در گرانمایه دریای سخاوت
Дар ҳал ъқудаст чу Аҳмад ба кзоўт
در حل عقود است چو احمد به کذاوت
Дар ҷаҳд ҷуҳудаст чу ҳайдар ба қизоват
در جهد جهود است چو حیدر به قضاوت
Меҳраши матлаб аз дили пари буғзу қасоват
مهرش مطلب از دل پر بغض و قساوت
ӯро чаҳ кунад мбғзи маҷҳӯли мхбт
او را چه کند مبغض مجهول مخبط
Дигари ҳасани асгарии он шоҳи фалаки ҷоҳ
دیگر حسن عسگری آن شاه فلک جاه
Каш ъсгр насирб буд аз моҳӣ то моҳ
کش عسگر نصرب بود از ماهی تا ماه
Қутби фалаки ҳишмати Мансури ман аллоҳ
قطب فلک حشمت منصور من الله
Ҷбрили аминаши шарафи ҳоҷиби даргоҳ
جبریل امینش شرف حاجب درگاه
Дар малики убудийят ва дар куну маликони шоҳ
در ملک عبودیت و در کون و ملکان شاه
Бар кисвати ваии ҳиммати ваии омадаи мхит
بر کسوت وی همت وی آمده مخیط
Пас ҳазрати ҳаҷаи халафи сидқи паямбар
پس حضرت حجه خلف صدق پیمبر
Дилбанди алии Фотимаи исмати ҳасанин фар
دلبند علی فاطمه عصمت حسنین فر
Саҷҷоди сахои ҷону дили боқиру ҷаъфар
سجاد سخا جان و دل باقر و جعفر
Чун Мӯсо ва монанди ризои Сайиду сарвар
چون موسی و مانند رضا سید و سرور
Ҳамашон нақӣу тақӣу ҳамсари аскар
همشان نقی و تقی و همسر عسکر
( сомит ) ба имомат бинмо хатми мусаммат
(صامت) به امامت بنما ختم مسمط