Боз шуд пайкари зебои чамани атласи пӯш
باز شد پیکر زیبای چمن اطلس پوش
Шуд дмни дафтари мо неи зи хутуту знқўш
شد دمن دفتر ما نی ز خطوط و زنقوش
Гашт аз дибаҳи чбни доман саҳро мафруш
گشت از دیبه چبن دامن صحرا مفروش
Зулф сунбул задам бод чаҳ ъҳни алмнФўш
زلف سنبل زدم باد چه عهن المنفوش
Ҳам раёҳин шудаи аттори сифати ътрФрўш
هم ریاحین شده عطار صفت عطرفروش
Ҳам ба Шаҳлое шуд наргиси Шаҳлои мавсуф
هم به شهلایی شد نرگس شهلا موصوف
Шуд ?ҳуллои мавҷи занони хӯни шақоӣқ дар боғ
شد هلا موج زنان خون شقایق در باغ
Лола дар роғ барафрӯхт з ҳар гӯшаи чароғ
لاله در راغ برافروخت ز هر گوشه چراغ
Ҳамчуи мастӣ ки кунад трзи бти бодаи димоғ
همچو مستی که کند ترز بط باده دماغ
Кард аз шишаи ваҳдат май гулгун бо ёғ
کرد از شیشه وحدت می گلگون با یاغ
Боғро гашти зи нави боди баҳорӣ ба сроъ
باغ را گشت ز نو باد بهاری به سراع
Чу ғарибӣ ки кунад ёди мақоми молўФ
چو غریبی که کند یاد مقام مالوف
Яд ва Байзоӣ кулемаст туро агар манзур
ید و بیضای کلیم است ترا اگر منظور
Ба шабистони гулистон ба чаму байн каз нур
به شبستان گلستان به چم و بین کز نور
Кӯҳу саҳро ҳама шуд машъалаи аФрў чаҳ тавр
کوه و صحرا همه شد مشعله افرو چه طور
Шуд зи маъмурии гетии ҳамаи байти алмъўр
شد ز معموری گیتی همه بیتالمعور
Ҳам гул аз замзамаи булбули нолони масрур
هم گل از زمزمه بلبل نالان مسرور
Ҳам зи раъноеи гули булбули шайдои машъуф
هم ز رعنایی گل بلبل شیدا مشعوف
Қҳқаҳи Кебек дарӣ мерасад аз таҳт ба фавқ
قهقه کبک دری میرسد از تحت به فوق
Ба ҳазор овои дмсози ҳазорон аз шавқ
به هزار آوا دمساز هزاران از شوق
Вошаҳи зини шох ба он шох биппарад аз шавқ
واشه زین شاخ به آن شاخ بپرد از شوق
Саф ба сафи тӯтии кони сФздаҳи ҷўқи андари ҷўқ
صف به صف طوطی کان صفزده جوق اندر جوق
Карда дргрдни худ қамарӣ дар бустони тавқ
کرده درگردن خود قمری در بستان طوق
Баста чун сӯфии ҳудҳуд ба сари ъамомаи суф
بسته چون صوفی هدهد به سر عمامه صوف
Ёр шуд ёр дигар ёр чу бахти масъӯд
یار شد یار دگر یار چو بخت مسعود
Ба ғанимати бишумори ин ду се рӯзи маъдӯд
به غنیمت بشمار این دو سه روز معدود
Лоткни қти алии неъмати раби лкнўд
لاتکن قط علی نعمت رب لکنود
Соз чун сӯсани озоди ҳлосози дуруд
ساز چون سوسن آزاد هلاساز درود
Тоби даҳ риштаи авсоф чу ақди мнзўд
تاب ده رشته اوصاف چو عقد منضود
Ба шаҳии кӯ ба ғариб алғрбо шуд маърӯф
به شهی کو به غریب الغربا شد معروف
Хомси хомси асҳоби ксои фахри табор
خامس خامس اصحاب کسا فخر تبار
Ки зи баси мартабау ҷоҳу ҷалолу миқдор
که ز بس مرتبه و جاه و جلال و مقدار
Зот ӯ шуд ба сифоти аҳадяти меъёр
ذات او شد به صفات احدیت معیار
Ҳаст дар олам кун аз ҳамаи ҷо бар ҳамаи кор
هست در عالم کن از همه جا بر همه کار
Ноҳӣ ҷумла навоҳӣ чу худои қаҳҳор
ناهی جمله نواهی چو خدای قهار
Омири кули овомир чаҳ худованди рўФ
آمر کل اوامر چه خداوند روف
Ояти боҳраҳи лутфи худои аъзам
آیت باهره لطف خدای اعظم
Ҳуҷҷати қотеъаи сонеъ авсоф амам
حجت قاطعه صانع اوصاف امم
Каъбаи аҳли вафои зеби сафои фахри ҳарам
کعبه اهل وفا زیب صفا فخر حرم
Пеш райш бизананд арзи накӯи роӣии дам
پیش رایش بزنند ارز نکو رائی دم
Ҳар ду гирданд ба бадномии зулмати туам
هر دو گردند به بدنامی ظلمت توام
Меҳру ма то бобади ин зи хусуфи он зи кусуф
مهر و مه تا بابد این ز خسوف آن ز کسوف
эй ибодуллоҳ дар малики убудийяти шоҳ
ای عبادالله در ملک عبودیت شاه
Ғайри шахс ту набардааст зи моҳӣ то моҳ
غیر شخص تو نبرده است ز ماهی تا ماه
зи убудийят дар малики рубубияти роҳ
ز عبودیت در ملک ربوبیت راه
Муҳаррами рози худоӣ ва худо ҳаст гувоҳ
محرم راز خدایی و خدا هست گواه
зи худои хонданати одам ба худованди паноҳ
ز خدا خواندنت آدم به خداوند پناه
Ки саломат гузарад ақл аз ин роҳи махуф
که سلامت گذرد عقل از این راه مخوف
То туро омада дар малики хуросони маъво
تا تو را آمده در ملک خراسان ماوا
Тӯси фирдавси барин гашту ниҳолаши тӯбо
طوس فردوس برین گشت و نهالش طوبی
Арши якто ба тавоф дар ту субҳу мсо
عرش یکتا به طواف در تو صبح و مسا
Гашта бо ин азимати азраҳи тзъими ду то
گشته با این عظمت ازره تظعیم دو تا
Ба санои ту забони ҳамаи ашё гуё
به ثنای تو زبان همه اشیا گویا
Ба ризои ту ризои ҳамаи олами мавқуф
به رضای تو رضای همه عالم موقوف
То ту дар кишвар ҳастӣ задӣ эй шоҳи қадам
تا تو در کشور هستی زدی ای شاه قدم
Омад аз ҷӯади ту дар олами мавҷӯди адам
آمد از جود تو در عالم موجود عدم
эй ҳудусӣ ки зи симоӣ ту пайдост қадам
ای حدوثی که ز سیمای تو پیداست قدم
Гар зи ҷаду падарати чарх ҷудо кард чаҳ ғам
گر ز جد و پدرت چرخ جدا کرد چه غم
Ҳаргиз аз ҳурмат қуръон нашавад чизе кам
هرگز از حرمت قرآن نشود چیزی کم
зи ҷудо кардани авроқи вази тақтеъи ҳуруф
ز جدا کردن اوراق وز تقطیع حروف
Бо чунин рутбаи зи Маъмуни дағо кӣ шояд
با چنین رتبه ز مامون دغا کی شاید
Ки паии қатли ту ангур ба заҳр олоед
که پی قتل تو انگور به زهر آلاید
Вази туфи заҳри зи ҳулқуми ту хӯни полоид
وز تف زهر ز حلقوم تو خون پالاید
Ҳазратати ҳам ба касе шиква ӯ нанамояд
حضرتت هم به کسی شکوه او ننماید
Ореи оре чу туе ҳуҷҷати яздон бояд
آری آری چو تویی حجت یزدان باید
Ки карӣмӣу раҳимӣу рауфӣу ътўФ
که کریمی و رحیمی و رئوفی و عطوف
Рехти заҳрии фалаки пер ба паймонаи ту
ریخت زهری فلک پیر به پیمانه تو
Оташӣ зад ғами айём ба кошонаи ту
آتشی زد غم ایام به کاشانه تو
Ки шуданд оқилу маҷнӯни ҳамаи девонаи ту
که شدند عاقل و مجنون همه دیوانه تو
эй ба қурбони туу оҳи ғарибонаи ту
ای به قربان تو و آه غریبانه تو
Ман бигӯям з кадомем ғаму афсонаи ту
من بگویم ز کدامیم غم و افسانه تو
Ки гузаштааст якояки зи куруру зи алўФ
که گذشته است یکایک ز کرور و ز الوف
эй набии қадару алии рутбау Заҳрои тимсол
ای نبی قدر و علی رتبه و زهرا تمثال
Ҳасании хуии ҳусайни хилқату саҷҷоди хисол
حسنی خوی حسین خلقت و سجاد خصال
Боқиру содиқу Мӯсои маниши андари ҳамаи ҳол
باقر و صادق و موسی منش اندر همه حال
Гар туро шуд ҷигар аз заҳри хӯни моломол
گر ترا شد جگر از زهر خون مالامال
Ба рухи ҷади ту бастанди хасони оби зулол
به رخ جد تو بستند خسان آب زلال
Гӯши кмни хоҳӣ агар ёфт аз он ҳоли вуқуф
گوش کمن خواهی اگر یافت از آن حال وقوف
Дар ватан ҷамъиятӣ дошт фалак зад баҳамаш
در وطن جمعیتی داشت فلک زد بهمش
Кӯфӣон то бФзоинди ситам бар ситамаш
کوفیان تا بفزایند ستم بر ستمش
Баҳри меҳмонии бурданди бурун аз ҳарамаш
بهر مهمانی بردند برون از حرمش
Ҷониби крбу бало бо ҳарами муҳтарамаш
جانب کرب و بلا با حرم محترمش
Иваз онкӣ гузоранд сари худ қадамаш
عوض آنکه گذارند سر خود قدمش
« ҷлси алшмри алии садраи фии арзи алсФўФ »
«جلس الشمر علی صدره فی عرض الصفوف»
Нозпрўрдаҳи таниро ки чун ҷон дошт набӣ
نازپرورده تنی را که چون جان داشت نبی
Ба ҷаҳони зинати оғӯши расӯли арабӣ
به جهان زینت آغوش رسول عربی
Як ҷаҳони ташна ба хунаши ҳамаи хунхори ғбӣ
یک جهان تشنه به خونش همه خونخوار غبی
Гашт чун мусҳафи авроқи з ҳар шайхи васӣӣ
گشت چون مصحف اوراق ز هر شیخ وصیی
Бас ки аз қаҳр задандаш зи сар бе адабӣ
بس که از قهر زدندش ز سر بیادبی
Ба саҳҳому бснон ва бар моҳ ва ба сиўФ
به سهام و بسنان و بر ماح و به سیوف
Ин қадар шуд ҳарами ҷади ту дар даврони хор
این قدر شد حرم جد تو در دوران خوار
Ки бимонанд асирони хтоӣӣу тнор
که بمانند اسیران ختائی و تنار
Ҳамаи гаштанд ба ҷмозаҳ дар анзори савор
همه گشتند به جمازه در انظار سوار
Бабри перу ҷавони шуҳра ҳар шаҳру диёр
ببر پیر و جوان شهره هر شهر و دیار
Ҳамаи хунини ҷигару дарба дару зор ва назор
همه خونین جگر و دربه در و زار و نزار
Ҳама бемӯнису ғмхўору ғарибу млҳўФ
همه بیمونس و غمخوار و غریب و ملهوف
Манам он ( сомит ) гумном ки дар дори сарвар
منم آن (صامت) گمنام که در دار سرور
Ҳамчу анқо шуд дар қофи зоъёни мастур
همچو عنقا شد در قاف زاعیان مستور
Сар сўо зада Эй дорам ва як олами шӯр
سر سوا زدهای دارم و یک عالم شور
зи азои писари Фотима то явм нашӯр
ز عزای پسر فاطمه تا یوم نشور
Макун Эй дошта бар оташи мо дасти зи давр
مکن ای داشته بر آتش ما دست ز دور
Ба санои дгарони умри гиромии масруф
به ثنای دگران عمر گرامی مصروف