эй зи бсотқрб аз бскаҳ гашта маст

ای ز بساطقرب از بسکه گشته مست

Гоҳе кашида пой гоҳе фишондаи даст

گاهی کشیده پای گاهی فشانده دست

Афтод бехабар аз ваъдаи аласт

افتاد بی‌خبر از وعده الست

Аз авҷи ломакон дар ин ҳазизи паст

از اوج لامکان در این حضیض پست

Чун кардам пелаи кор бар худ гирифтаи танг

چون کردم پیله کار بر خود گرفته تنگ

Ойина замир карда ба зери занг

آئینه ضمیر کرده به زیر زنگ

Гуҳ бо замин ба салаи гуҳ бо фалак ба ҷанг

گه با زمین به صله گه با فلک به جنگ

Пўӣии гуҳии зи рӯми ҷўӣии гуҳ аз фаранг

پوئی گهی ز روم جوئی گه از فرنگ

Аз заҳри меҳри даҳри рӯ тар макун мазоқ

از زهر مهر دهر رو تر مکن مذاق

Каз талхии афканд бар ҷонати эҳтироқ

کز تلخی افکند بر جانت احتراق

Андоздт ба ҳисаму ҷони банки алФроқ

اندازدت به حسم و جان بانک الفراق

То баҳр ту расад трёқ аз Ироқ

تا بهر تو رسد تریاق از عراق

То мекунад ба ҷони оби равони биҷавӣ

تا می‌کند به جان آب روان بجوی

Ин нўшдш ба майли он риздшбаҳ рӯй

این نوشدش به میل آن ریزدشبه روی

Як ҷо ки монад ёфт тағйири рангу буи

یک جا که ماند یافت تغییر رنگ و بوی

Васфи салосаи ростгрдд ба шани ӯй

وصف ثلاثه راستگردد به شان اوی

Аз як қабӣла буд Аҳмаду бӯ барои аўб

از یک قبیله بود احمد و بو برای اوب

Ҳар ду ба ҳам қарин дар насл ва дар насаб

هر دو به هم قرین در نسل و در نسب

Май буд ҳар дуро фахрия бар араб

می‌بود هر دو را فخریه بر عرب

Ин дар лаҳиб нор гардид мултаҳиб

این در لهیب نار گردید ملتهب

Анъоми оми дӯст ҳар субҳ ва ҳар мсо

انعام عام دوست هر صبح و هر مسا

Моро бихон ғайб доим занад сало

مارا بخوان غیب دایم زند صلا

Бории зи ҷои хезу зи баҳри илтиҷо

باری ز جای خیز و ز بهر التجا

Бинмо рухи ниёз бар сибти Муҷтабо

بنما رخ نیاز بر سبط مجتبی

Шоҳӣ ки бар расӯли беҳтараи набера буд

شاهی که بر رسول بهتره نبیره بود

Сари хайли ақрабои фахри ашира буд

سر خیل اقربا فخر عشیره بود

Маҳбӯби олам аз ҳасани алсрираҳ буд

محبوب عالم از حسن السریره بود

Колшмси фии алнҳор дар шоми тира буд

کالشمس فی‌النهار در شام تیره بود

Дар шоҳзодагӣ бар халқи шоҳяш

در شاهزادگی بر خلق شاهیش

Гардан ба тавқи тўъи ма то ба моҳяш

گردن به طوق طوع مه تا به ماهیش

ӯ шоҳу коинот яксар сипоҳяш

او شاه و کائنات یکسر سپاهیش

Пинҳон ба ҷисму ҷони фари илоҳяш

پنهان به جسم و جان فر الهیش

« икФии бФхраҳи фии алкўни волзмн »

«یکفی بفخره فی الکون والزمن»

Домои ҳусайн ( ъ ) фарзандии ҳасан ( ъ )

دامای حسین(ع) فرزندی حسن(ع)

Мӯяши грграҳи гесуи шикани шикан

مویش گرگره گیسو شکن شکن

Аз машки як хто аз нофаи як хутан

از مشک یک ختا از نافه یک ختن

Назд дуоӣ ӯ чархи афканди сипар

نزد دعای او چرخ افکند سپر

Зери замонаро з вараш кунад з бар

زیر زمانه را ز ورش کند ز بر

Онро ки теғ ӯ ӣнҷо расад басар

آن را که تیغ او اینجا رسد بسر

Гардад зи бихўдии он қадри сқри мақар

گردد ز بیخودی آنقدر سقر مقر

Чун нори қаҳр ӯ баргирад иштиғол

چون نار قهر او برگیرد اشتغال

Серума сифат шавад аз савлаташи ҷибол

سرمه صفت شود از صولتش جبال

Аз машриқу ҷануб то мағрибу шимол

از مشرق و جنوب تا مغرب و شمال

Аз ъусрати макон ва аз танагии маҷол

از عسرت مکان و از تنگی مجال

Рӯзӣ ки бар ҳусайни рўзгортнг

روزی که بر حسین روزگارتنگ

Қомат ба ёряш орост баҳри ҷанг

قامت به یاریش آراست بهر جنگ

Тъўизи бобро бигирифт рӯй чанг

تعویذ باب را بگرفت روی چنگ

Ҷисмии зи ҷони малули ҷонии зи тан ба танг

جسمی ز جان ملول جانی ز تن به تنگ

Гуфт эй зи коиноти шахси ту интихоб

گفت ای ز کائنات شخص تو انتخاب

Бингар ба сари хатам аз боби мустатоб

بنگر به سر خطم از باب مستطاب

Даҳ бар шаҳодатами изн эй фалаки ҷаноб

ده بر شهادتم اذن ای فلک جناب

Шоҳ аз сршги рехти аҷом ба офтоб

شاه از سرشگ ریخت اجام به آفتاب

Бинмуд базми айш аз баҳр ӯ бпо

بنمود بزم عیش از بهر او بپا

Аз хӯн дил гирифт бар даст ӯ ҳино

از خون دل گرفت بر دست او حنا

Пӯшед аз кафан бар қоматаши қабо

پوشید از کفن بر قامتش قبا

ӯро равона кард дар ҳиҷлаи азо

او را روانه کرد در حجله عزا

Нанашаста бад ҳануз дар пеши наварӯс

ننشسته بد هنوز در پیش نوعروس

Каз дашти Марӣа зон лашгари маҷус

کز دشت ماریه زان لشگر مجوس

Бар гбнди сипеҳри печиди банки кӯс

بر گبند سپهر پیچید بانک کوس

Маъюс аз арӯс бархест ба афсӯс

مایوس از عروس برخاست به افسوس

Омад ба маърака чун мҳрмнҷлӣ

آمد به معرکه چون مهرمنجلی

Шуд Карбалои аҳад ва он навҷавони алӣ

شد کربلا احد و آن نوجوان علی

Корӣ ба хасм кард аз теғи прдлӣ

کاری به خصم کرد از تیغ پردلی

Зўрибкори баради йени Форси ялӣ

زوریبکار برد ین فارس یلی

Азрақ ба размгоҳ монанди шери нар

ازرق به رزمگاه مانند شیر نر

Омад ба ҷанги вай бо чаҳор тани писар

آمد به جنگ وی با چهار تن پسر

Он шбли Муртазо бо теғи шуълаи вар

آن شبل مرتضی با تیغ شعله ور

Ҳар панҷро бидод андари сқри мақар

هر پنج را بداد اندر سقر مقر

Оҳ аз туф аташ афтод дар тъб

آه از تف عطش افتاد در تعب

Кард аз ъам гароами оби руни талаб

کرد از عم گرام آب رون طلب

Хотам ба ҷои оби шоҳаншаҳи араб

خاتم به جای آب شاهنشه عرب

Андари даҳон ӯ биниҳод ташнаи лаб

اندر دهان او بنهاد تشنه لب

Аз кӯшиши зиёди он Тифл хӯрд сол

از کوشش زیاد آن طفل خورد سال

Афтод аз масоф воманд аз ҷидол

افتاد از مصاف واماند از جدال

Бе раҳми кофарии зи он фирқаи залол

بی‌رحم کافری ز آن فرقه ضلال

Зад теғ бар сараш дар арсаи қаттол

زد تیغ بر سرش در عرصه قتال

Мазлӯм Карбало омад чун бар сараш

مظلوم کربلا آمد چون بر سرش

Май хост то кашад қотил ба кайфараш

می‌خواست تا کشد قاتل به کیفرش

Мағлубаи гашти ҷанг дар рӯй пайкараш

مغلوبه گشت جنگ در روی پیکرش

Помоли сам асб шуд ҷисми атҳараш

پامال سم اسب شد جسم اطهرش