Фасл рабиъаст эй бути ҳабашии хол
فصلِ ربیع است ای بُتِ حَبشیخال!
Хусрави фурӯд аз баландии иқбол
خسرو، فرود از بلندیِ اقبال
Сафҳа гетӣ гирифт бо фурӯи иҷлол
صفحهٔ گیتی گرفت با فر و اجلال
Мурғ сулаймон гушӯд ба ҳар тарафи бол
مرغِ سلیمان گشود به هر طرف بال
Содаи рхои гӯши даҳ ба нағмаи Довӯд
سادهرُخا! گوش ده به نغمهٔ داود
Хиттаи ғброи блўни гбнд хзро аст
خطهٔ غبرا به لونِ گنبدِ خضراست
Ғайрати ҷинати тамоми соҳат дунё аст
غیرتِ جنت تمامِ ساحتِ دنیاست
Нолаи булбул ба шохи гули тараб афзо аст
نالهٔ بلبل به شاخِ گل طربافزاست
Сӯии тамошои бчм ки гоҳ тамошост
سویِ تماشا بِچَم که گاهِ تماشاست
Сози ғами рӯзгорро ҳиллаи бадрӯд
سازِ غمِ روزگار را هله بدرود!
Карда ?ҳуллои рухи ду неъмати мутаволӣ
کرده هلا رخ، دو نعمتِ متوالی
Мавсими Урдӣбиҳишти моҳи ҷалолӣ
موسمِ اردیبهشت ماهِ جلالی
Омадаи мавлуди шамси маҷду мъолӣ
آمده مولودِ شمسِ مجد و مَعالی
Хатми русули муқтадои донеу олӣ
ختمِ رسل، مقتدایِ دانی و عالی
Фахри сбли ақли кули Муҳамади Маҳмӯд
فخرِ سُبُل، عقلِ کل، احمدِ محمود
Шоҳи Қурайшии нажоду ҳошимии афсар
شاهِ قریشینژاد و هاشمیافسر
Сайиди бтҳои шарофату мадании фар
سیدِ بطحاشرافت و مدنیفر
Мейри лъмрки сарири ёсини мазҳар
میرِ «لَعَمْرُک»سریر و «یاسین»مظهر
Сарвари асрии мақоми тоҳои мазҳар
سرورِ «اَسرا»مقام و «طاها»منظر
Боиси эҷод ҳар чаҳ махфӣу мавҷӯд
باعثِ ایجادِ هر چه مخفی و موجود
Малики набувват ба саъии ҳазраташи обод
ملکِ نبوَت به سعیِ حضرتش آباد
Кишвари дайн аз ӯ қавӣ шудаи бунёд
کشورِ دین از او قوی شده بنیاد
Ҳамчуи ҷудо бешарику ҳамраҳу анбоз
همچو خدا بیشریک و همره و انباز
Ҳастӣ кунинро василаи эҷод
هستیِ کَونَین را وسیلهٔ ایجاد
Хилқати афлокро натиҷаи мавҷӯд
خلقتِ افلاک را نتیجهٔ موجود
Масқати алросш ба хоки поки тҳомаҳ
مسقطُالراسش به خاکِ پاکِ تهامه
Зеби ҷаҳони вҷўдўзини қиёма
زیبِ جهانِ وجود و زینِ قیامه
Сонеъи имкон чаҳ шуд муҳаррики хома
صانعِ امکان چو شد محرکِ خامه
Дар варақи сунъи ҳарфи аввали нома
در ورقِ صنع، حرفِ اولِ نامه
Ном накӯяш навишт холиқи маъбуд
نامِ نکویش نوشت خالقِ معبود
Ойина ҳақ намой зот қадим аст
آئینهٔ حقنمایِ ذاتِ قدیم است
Раҳмат бемунтаҳоу зот азим аст
رحمتِ بیمنتها و ذاتِ عظیم است
Дар ятеми баҳору лутфи Карими сет
دُرِّ یتیمِ بحارِ لطفِ کریم است
Бар дили аҳбоби нур тавр кулем аст
بر دلِ احبابِ نور، طورِ کلیم است
Дар тани аъдоءи шарори оташи ухдуд
در تنِ اعداء، شرارِ آتشِ اخدود
Ояту зоту сифоти ҳазрати борӣ
آیتِ ذات و صفاتِ حضرتِ باری
Дар тани ашёъ чаҳ рӯҳи сорӣу ҷорӣ
در تنِ اشیاء چو روح، ساری و جاری
Аз дами сбобаҳи баҳри муъҷизаи корӣ
از دمِ سبابه بهرِ معجزهکاری
Шқ қамар кард то ки дар шаби торӣ
شقِ قمر کرد تا که در شبِ تاری
Тира кунад рӯзи хасми кофари мардӯд
تیره کند روزِ خصمِ کافرِ مردود
эй шуда дар дафтари ту хатми рисолат
ای شده در دفترِ تو ختمِ رسالت!
Омада аз кибриёии шарти ҷалолат
آمده از کبریات شرطِ جلالت
Кори шафоат ба ӯҳдаи ту ҳўолт
کارِ شفاعت به عهدهٔ تو حوالت
Қурби туро толибам ки дар ҳамаи ҳолат
قربِ تو را طالبم که در همه حالت
Кӯии ту хуштар марои зи ҷинати мавъӯд
کویِ تو خوشتر مرا ز جنتِ موعود
эй сабаб буд халқи ҷӯади вуҷӯдат
ای سببِ بودِ خلق، جودِ وجودت
Нест тафовути миёни ғайбу шуҳудат
نیست تفاوت میانِ غیب و شهودت
Зиндагии коиноти ҷумлаи зи ҷавдат
زندگیِ کائنات جمله ز جودت
Сохт нузули вуҷӯди арши Саудат
ساخت نزولِ وجود، عرش صعودت
Шоҳиди ҳақро ба мо сӯии ҳамаи машҳӯд
شاهدِ حق را به ماسویٰ همه مشهود
Қосими ашиء чаҳ дасти файзи кушода
قاسمِ اشیاء چه دستِ فیض گشاده
Баҳра ( сомит ) з фазл карда зиёда
بهرهٔ «صامت» ز فضل، کرده زیاده
Ҳам ба дилами меҳри ту вадиъаи ниҳода
هم به دلم مهرِ تو ودیعه نهاده
Ҳам ба кафами ихтиёри мадҳ ту дода
هم به کَفم اختیارِ مدحِ تو داده
Шукри зи бахти баланди толеъи масъӯд
شکر ز بختِ بلند و طالعِ مسعود