Чун васӣу ҷонишини Аҳмади хатмии моб
چون وصی و جانشین احمد ختمی مآب
Кард аз шамшери бен мулҷами маҳосинро хизоб
کرد از شمشیر بن ملجم محاسن را خضاب
Сохт қалби мосўиро дар азои худ кабоб
ساخت قلب ماسوی را در عزای خود کباب
Раҳсипори малики ҷинати гашти зини дайри хароб
رهسپار ملک جنت گشت زین دیر خراب
Шуъла бар ҷон ҳусайн афрӯхт чун қалби ҳасан
شعله بر جان حسین افروخت چون قلب حسن
Рехти хок бе касе бар фарқи аҳли рӯзгор
ریخت خاک بیکسی بر فرق اهل روزگار
Бо ятемӣ кард зайнабро ба ҳиҷри худ дучор
با یتیمی کرد زینب را به هجر خود دچار
Ам кулсуми стмкш дар фиғон шуд чун ҳазор
امکلثوم ستمکش در فغان شد چون هزار
Рӯзи равшани гашти пеши аҳли дайн чун шоми тор
روز روشن گشت پیش اهل دین چون شام تار
Гулшан олам шуд аз дарду мҳни байти алҳзн
گلشن عالم شد از درد و محن بیتالحزن
Шуд ба ҷлбоби кафани пинҳони рухи зебоӣ ӯ
شد به جلباب کفن پنهان رخ زیبای او
Зинати тобути чубини қомати зебоӣ ӯ
زینت تابوت چوبین قامت زیبای او
Шоҳ хайбар кун шуд охир дар имории ҷой ӯ
شاه خیبر کن شد آخر در عماری جای او
То диҳанд андари шабистони лаҳади моўӣ ӯ
تا دهند اندر شبستان لحد ماوی او
Шуд ҳасани озим ба дафнаш бо ҳусайни мумтаҳан
شد حسن عازم به دفنش با حسین ممتحن
Чун ба сӯии тавр сино сохтанд ӯ рорўон
چون به سوی طور سینا ساختند او راروان
Муҷтабо бо хомси оли ъабо бар сари занон
مجتبی با خامس آل عبا بر سر زنان
Шуд савори бовиқории ошкороу аён
شد سوار باوقاری آشکارا و عیان
Кард бароашони салом ва гуфт бо ҳасани баён
کرد براشان سلام و گفت با حسن بیان
эй ҳусайни вои ҳасан эй кошифи сарви ълн
ای حسین وای حسن ای کاشف سرو علن
эй бадан кандар имории ҳамчуи меҳр мнҷлӣ аст
ای بدن کاندر عماری همچو مهر منجلی است
Гӯиёи ҷисми алии сҳри набии ҳақ роўлӣ аст
گوئیا جسم علی صهر نبی حق راولی است
Воқифи асрори рамзи ҳрхФӣ ва ҳрҷлӣ аст
واقف اسرار رمز هرخفی و هرجلی است
Муҷтабо фармуд ореи ин бадани наъш алӣ аст
مجتبی فرمود آری این بدن نعش علی است
Гуфт бигзоред пас дафни тан ӯро ба ман
گفت بگذارید پس دفن تن او را به من
Сибти Акбар Муҷтабо гуфт эй савори маи лақо
سبط اکبر مجتبی گفت ای سوار مهلقا
Карда боби мо васияти пешвои мосўо
کرده باب ما وصیت پیشوای ماسوا
ҒайриХизру Ҷабраили андари ҳусӯли муддао
غیرخضر و جبرئیل اندر حصول مدعا
Нест лоиқ ба дафни мазҳари зоти худо
نیست لایق به دفن مظهر ذات خدا
Гӯи ту Хизрӣ ё ки ҷбрил эй ҷавони мўтмн
گو تو خضری یا که جبریل ای جوان موتمن
Он савори нек пай бигирифт аз оризи ниқоб
آن سوار نیک پی بگرفت از عارض نقاب
Гашти равшан ҳар ду чашми он ду шбли Бутуроб
گشت روشن هر دو چشم آن دو شبل بوتراب
Аз фурӯғи нури ваҷҳи аллоҳ яъне рӯй боб
از فروغ نور وجه الله یعنی روی باب
Аз таъаҷҷуб бо падар гуфтанд кӣ олиҷаноб
از تعجب با پدر گفتند کی عالیجناب
Алъҷб эй шамъи базми кирдигори зўолмнн
العجب ای شمع بزم کردگار ذوالمنن
Пайкар ту карда андари таҳтаи тобути ҷо
پیکر تو کرده اندر تخته تابوت جا
Ҳўди савора май рисӣ аз роҳи ажи роҳи вафо
حود سواره میرسی از راه اژ راه وفا
Дар табассуми гашт ва гуфт он маъдани сари худо
در تبسم گشت و گفت آن معدن سر خدا
Нест ҳангоми таъаҷҷуб чун буд дар ҳар куҷо
نیست هنگام تعجب چون بود در هر کجا
Ба рух ҳар мухтасари ҳозири рухи зебои ман
به رخ هر مختصر حاضر رخ زیبای من
эй камоли лутфи яздони маънии канзи хафо
ای کمال لطف یزدان معنی کنز خفا
Кавкаби бурҷи вилояти офтоби анмо
کوکب برج ولایت آفتاب انما
Моҳи афлоки футуввати қиблаи аҳли вафо
ماه افلاک فتوت قبله اهل وفا
Номадии баҳр чаҳ дар болини шоҳи Карбало
نامدی بهر چه در بالین شاه کربلا
эй ки ҳозири вақти мўтӣ бар сар ҳар марду зан
ای که حاضر وقت موتی بر سر هر مرد و زن
Монад ба басари ҷисми маҷрӯҳи ҳусайнат бар замин
ماند به بسر جسم مجروح حسینت بر زمین
Бо ҷавонон банӣ ҳошими зи зулми мушрикин
با جوانان بنیهاشم ز ظلم مشرکین
Аҳлбит ва итратат шуд дастгири мушрикин
اهلبیت و عترتت شد دستگیر مشرکین
ё Амиралмӯъминин дркрбло бингар бибин
یا امیرالمومنین درکربلا بنگر ببین
Нўхтонро хуфта дар хӯни наврасонро дар расан
نوخطان را خفته در خون نورسان را در رسن
Сохт ибни саъд бе дайни хонаи дайнро хароб
ساخت ابن سعد بیدین خانه دین را خراب
Яъне андари пеши чашми зайнаб бесабру тоб
یعنی اندر پیش چشم زینب بیصبر و تاب
БикФни андохти ҷисми шоҳидин дар офтоб
بیکفن انداخت جسم شاهدین در آفتاب
Сар бар орои Бутуроб аз хок бингар дар туроб
سر بر آرای بوتراب از خاک بنگر در تراب
Онкӣ бошад турбаташи дорушшифои марду зан
آنکه باشد تربتش دارالشفای مرد و زن
Як ҳусайнӣ аз ту бар ҷо монад андари хоФқин
یک حسینی از تو بر جا ماند اندر خافقین
Хўлӣ бедайну имони рӯи сиёҳи нашъатин
خولی بیدین و ایمان رو سیاه نشاتین
Зад сари меҳри афсари ин шоҳ бар нӯки синӣн
زد سر مهر افسر این شاه بر نوک سنین
Баҳри ангуштар ҷудо карданд ангушти ҳусайн
بهر انگشتر جدا کردند انگشت حسین
Баҳри банд аз банд бибареданд дасташро зи тан
بهر بند از بند ببریدند دستش را ز تن
Корро андари адовати шимур то ҷое расонад
کار را اندر عداوت شمر تا جایی رساند
То ки зайнабро ба рӯз бе касе дар ғами нишонд
تا که زینب را به روز بیکسی در غم نشاند
Асб бар наъши ҳусайнати ибни саъд охир дуанд
اسب بر نعش حسینت ابن سعد آخر دواند
Не ғалат гуфтам ки дар зери сам тавсан намонад
نی غلط گفتم که در زیر سم توسن نماند
Пайкарии нооӣӣ ва бар мотамаши пӯшии кафан
پیکری ناآئی و بر ماتمش پوشی کفن
Оташи андари хаймаи гоҳ шоҳидин шуд шуълаи вар
آتش اندر خیمه گاه شاهدین شد شعلهور
Дар биёбонҳо нигари атфоли худро дар ба дар
در بیابانها نگر اطفال خود را در به در
Онии якеро бо ҷигари инро ба домани байни шарар
آنی یکی را با جگر این را به دامن بین شرر
Бар каф аз ҷаври хатокорони уммати дрнгр
بر کف از جور خطاکاران امت درنگر
Аҳли байти хешро ҳамчун асирони хутан
اهل بیت خویش را همچون اسیران ختن
Хези дилҷӯеи намози ҳолати аҳлу аёл
خیز دلجویی نماز حالت اهل و عیال
Ворасӣ ба намози дарди кӯдакони хурдсол
وارسی به نماز درد کودکان خردسال
Бар сар эшон бикаш дастии паии рафъи малол
بر سر ایشان بکش دستی پی رفع ملال
Хома ( сомит ) агар аз гуфтугӯ гардид лол
خامه (صامت) اگر از گفتگو گردید لال
Ҷўдёи ин достон бигзор ва бигузар зини сухан
جودیا این داستان بگذار و بگذر زین سخن