Чанд эй дил аз тағофул дар вартаи ҳалокӣ
چند ای دل از تغافل در ورطه هلاکی
Вондри ҳалок ҷон нест андари дили ту бокӣ
واندر هلاک جان نیست اندر دل تو باکی
Бебокат аҷибаст бо онкии мушти хокӣ
بیباکت عجیب است با آنکه مشت خاکی
эй мушти хок то кӣ маҳбӯси ин муғокӣ
ای مشت خاک تا کی محبوس این مغاکی
То дар муғок ҳастӣ эй меҳри тобнокӣ
تا در مغاک هستی ای مهر تابناکی
Тобандаи кавкабати паст аз садама уфӯл аст
تابنده کوکبت پست از صدمه افول است
Шуд арбаъӣни умрати моил ба соли панҷа
شد اربعین عمرت مایل به سال پنجه
Аз баҳри ганҷи дунёи худ ромсози ранҷа
از بهر گنج دنیا خود رامساز رنجه
То кӣ сафари бовари ранҷи баҳри дирам ба ганҷа
تا کی سفر باور رنج بهر درم به گنجه
Ҷонр басаст заҳмат дар маърази шиканҷа
جانر بس است زحمت در معرض شکنجه
Золи ҷаҳони ғаддори гргисти тези панҷа
زال جهان غدار گرگیست تیز پنجه
Кораши бдлФрибии нақли сароб ва ғӯласт
کارش بدلفریبی نقل سراب و غولست
Дар қофи қурби ҷонон бешухӣу зарофат
در قاف قرب جانان بیشوخی و ظرافت
Аз ин диёр набӯд ҷузи як қадами масофат
از این دیار نبود جز یک قدم مسافت
Дар ин работи вайрон бо ин ҳамаи масофат
در این رباط ویران با این همه مسافت
Осӯдагӣ маҳоласт эй толиби шарофат
آسودگی محال است ای طالب شرافت
Пастии зи сар баландӣасту з шӯҳратаст офат
پستی ز سر بلندی است و ز شهرت است آفت
Гумноми шӯ ки роҳат дар азлату хмўлтст
گمنام شو که راحت در عزلت و خمولتست
Чандини ҳазор шавҳар аз баҳри хостгорӣ
چندین هزار شوهر از بهر خواستگاری
Сӯии ъаҷуза даҳр карданд рӯй ёрӣ
سوی عجوزه دهر کردند روی یاری
Охир набӯд аз пеши як тан ба ҳиҷлаи корӣ
آخر نبود از پیش یک تن به حجله کاری
Ҷуз аз ъноу меҳнати ғайр аз балоу хорӣ
جز از عنا و محنت غیر از بلا و خواری
Танро набӯд судии ҷонро намонад ёрӣ
تن را نبود سودی جان را نماند یاری
Бо он ҳамаи талабкори ин насяи лоўсўлст
با آن همه طلبکار این نسیه لاوصولست
Аз кӯҳи кӯҳи тақсир бо ин ҳамаи фаросат
از کوه کوه تقصیر با این همه فراست
Неи воқиф аз ҷзоӣии неи воқиф аз сиёсат
نی واقف از جزائی نی واقف از سیاست
Карда ба харҷи дунё сармоя киёст
کرده به خرج دنیا سرمایه کیاست
Аз офати хазони сози заръи амали ҳаросат
از آفت خزان ساز زرع عمل حراست
Иблиси вори таъҷил чанд аз паии раёсат
ابلیس وار تعجیل چند از پی ریاست
Бинмо ҳдр ки шайтон дар корҳо аҷуласт
بنما حدر که شیطان در کارها عجولست
Дар мавсими ҷавонӣ дар рӯзи тандурустӣ
در موسم جوانی در روز تندرستی
Гаштии зи файз комил кардӣ ба кори сустӣ
گشتی ز فیض کامل کردی به کار سستی
Дар шеб то ту бо шоби ҳамбозии нахустӣ
در شیب تا تو با شاب همبازی نخستی
Ман баъди бозҷӯии зини пеш ҳар чаҳ ҷустӣ
من بعد بازجویی زین پیش هر چه جستی
То кӣ хаёли бофӣ бо чанд нодурустӣ
تا کی خیال بافی با چند نادرستی
Кори моли бинии кори зўӣ алъқўл аст
کار مآل بینی کار ذوی العقول است
Овези гӯши худсози ин панди хуштар аз дар
آویز گوش خودساز این پند خوشتر از در
Аз қавли сонеъи кули з « алҳкми алткоср »
از قول صانع کل ز «الهکم التکاثر»
Дар « зртми алмқобр » қадре намои тафаккур
در «زرتم المقابر» قدری نما تفکر
Шӯи Карбалоеи ишқ озода бош чун ҳур
شو کربلایی عشق آزاده باش چون حر
Поёни кор худ кун аз ҳоли ҳури тасаввур
پایان کار خود کن از حال حر تصور
Ҷисмат чаро нижандаст ҷонат чаро малуласт
جسمت چرا نژند است جانت چرا ملولست
Ибни зиёд чун кард ӯро ба Кӯфаи сардор
ابن زیاد چون کرد او را به کوفه سردار
Дар ҷанги шоҳи мазлӯм бо кӯфӣони ғаддор
در جنگ شاه مظلوم با کوفیان غدار
Дар ҳар қадам раседӣ дар гӯши он вафодор
در هر قدم رسیدی در گوش آن وفادار
Сӯрати бишорати хулди сяти бароъати нор
صورت بشارت خلد صیت برائت نار
Ҳар дами таъаҷҷуби ҳури гаштии фузун аз ин кор
هر دم تعجب حر گشتی فزون از این کار
Ғофил ки ин аноят аз ишқи бўолФзўлст
غافل که این عنایت از عشق بوالفضولست
Дар роҳи Кӯфа чун гашти мулҳақ ба мавкиби шоҳ
در راه کوفه چون گشت ملحق به موکب شاه
Наздикӣ зболӣ бигирифт бар ҳусайни роҳ
نزدیکی زبالی بگرفت بر حسین راه
Осор тишнагӣ ёфт дар ҳури шаҳи фалаки чоҳ
آثار تشنگی یافت در حر شه فلک چاه
Сероб кард ӯро лашкараш ба дилхоҳ
سیراب کرد او را لشکرش به دلخواه
Ореи чунин имомӣаст мисдоқи раҳмаи аллоҳ
آری چنین امامی است مصداق رحمه الله
Ҳам миннатҳои момўли ҳам ғояти алсӣўлст
هم منتهای مامول هم غایت السئولست
Вақти намоз чун гашти ҳури азсФои пинҳон
وقت نماز چون گشت حر ازصفای پنهان
Бо лашгар иқтидо кард бар мқтдории имкон
با لشگر اقتدا کرد بر مقتداری امکان
Пас сӯй Кӯфа карданд равон дар он биёбон
پس سوی کوفه کردند روان در آن بیابان
Дар нинаво расед аз ибни зиёди фармон
در نینوا رسید از ابن زیاد فرمان
То роҳ ӯ бибастанд аз чори сӯи зи адуон
تا راه او ببستند از چار سو ز عدوان
Онро ки ирси мо дар дунёи зи арз ва тӯласт
آن را که ارث ما در دنیا ز عرض و طولست
Чун субҳи рӯзи ъошўри ҳури ҳарбро бпо дид
چون صبح روز عاشور حر حرب را بپا دید
Бен саъдро чу намруд дар ҷанг бо худо дид
بن سعد را چو نمرود در جنگ با خدا دید
Худро мусоҳиби хавф ҳар лаҳзаи бори ҷодид
خود را مصاحب خوف هر لحظه بار جادید
Асли баннои дунё дар маъраз фано дид
اصل بنای دنیا در معرض فنا دید
Бунёни вай ҳадар ёфт бунёди вай ҳбоء дид
بنیان وی هدر یافت بنیاد وی هباء دید
Донист охири даҳри макр ва фиреб гӯласт
دانست آخر دهر مکر و فریب گولست
Чанде паии тафаккур дар ҷайби сар фурӯ дошт
چندی پی تفکر در جیب سر فرو داشت
Бо ақл дар сухан буд бо ҷаҳл гуфтугӯ дошт
با عقل در سخن بود با جهل گفتگو داشت
зи он оташӣ ки дар дил аз бор орзӯ дошт
ز آن آتشی که در دل از بار آرزو داشت
Охир ба хок ифшоанд обӣ ки дар сабу дошт
آخر به خاک افشاند آبی که در سبو داشت
Яъне удӯл бинмуд аз ончии дил бадв дошт
یعنی عدول بنمود از آنچه دل بدو داشت
Гуфтои барот бе асли дармон ӯ нкўлст
گفتا برات بیاصل درمان او نکولست
Шуд бо ғулому фарзанди баҳри ҳаёти доим
شد با غلام و فرزند بهر حیات دائم
Дар даргаи ҳусайнӣ аз рӯй ҷаҳди озим
در درگه حسینی از روی جهد عازم
Лекини бдўчаҳи раҳи басти рӯзи нахусти қоим
لیکن بدوچه ره بست روز نخست قائم
Аз қавли худ пушаймон аз феъли хеши нодам
از قول خود پشیمان از فعل خویش نادم
Рӯи сӯй даргаӣ кард каз касрати макорим
رو سوی درگهی کرد کز کثرت مکارم
Меколро ҳубутаст ҷбрилро нузул аст
میکال را هبوطست جبریل را نزول است
Чун бути шикани халилӣ бар ишқи нори пӯё
چون بت شکن خلیلی بر عشق نار پویا
ё ҳамчуи пӯри умрони хоӣФ ба таври сино
یا همچو پور عمران خائف به طور سینا
Бар рФрФи муҳаббати миъроҷи қурби ҷӯё
بر رفرف محبت معراج قرب جویا
Нозан ба халқ носут тозон ба арши аъло
نازن به خلق ناسوت تازان به عرش اعلی
Ҷабҳа бидон дарии суд аз касрати таманно
جبهه بدان دری سود از کثرت تمنا
Каши Ҷабраил бе изни мамнӯъ аз духуласт
کش جبرئیل بیاذن ممنوع از دخولست
Муҳаррами бқоби қавсин чун баҳр илтиҷо шуд
محرم بقاب قوسین چون بهر التجا شد
Саргарм дар муноҷот бо мазҳар худо шуд
سرگرم در مناجات با مظهر خدا شد
Маъшӯқи узрхоҳӣ аз сибт Мустафо шуд
معشوق عذرخواهی از سبط مصطفی شد
Гуфт эй ки аз вуҷӯдати малику малик бпо шуд
گفت ای که از وجودت ملک و ملک بپا شد
Аввал агарчӣ аз ман бар ҳазратат ҷафо шуд
اول اگرچه از من بر حضرتت جفا شد
Аз кардаҳои беҷо акнӯн маро удӯл аст
از کردههای بیجا اکنون مرا عدول است
эй давҳаи набувват эй решаи имомат
ای دوحه نبوت ای ریشه امامت
эй кони лутфу аҳсо эй маъдани каромат
ای کان لطف و احسا ای معدن کرامت
Гар аз барои тоӣб бошад надам аломат
گر از برای تائب باشد ندم علامت
Инак манам ғариқӣ дар лаҷаи надомат
اینک منم غریقی در لجه ندامت
Гоҳе шавад ки инсон аз шеваи лӣомт
گاهی شود که انسان از شیوه لئامت
Дар ҳақи худ злўмст дар кори худ ҷҳўлст
در حق خود ظلومست در کار خود جهولست
Дарёии раҳмати ҳақи осори лутфи борӣ
دریای رحمت حق آثار لطف باری
Чун сӯии ҳур назар кард бо ашкҳои ҷорӣ
چون سوی حر نظر کرد با اشکهای جاری
Сар ӯ фиканда дар пеш аз фарти шармсорӣ
سر او فکنده در پیش از فرط شرمساری
Багушӯд боби эҳсон бар рӯй ваии зи ёрӣ
بگشود باب احسان بر روی وی ز یاری
Ореи сифоти бории доими зи баради борӣ
آری صفات باری دایم ز برد باری
АшФоқро муҳайёи алтофро шумӯласт
اشفاق را مهیا الطاف را شمولست
Додаш чу сархати афви он сармадии нишона
دادش چو سرخط عفو آن سرمدی نشانه
Зад аз шарораи шавқи по то сараши забона
زد از شراره شوق پا تا سرش زبانه
Шуд аввали шаҳидони он Форси ягона
شد اول شهیدان آن فارس یگانه
Бигирифт рухсат ҷанг шуд дар ҷадали равона
بگرفت رخصت جنگ شد در جدل روانه
Аз баҳр дод сари ҷӯяндаи баҳона
از بهر داد سر جوینده بهانه
Чун бо ри баси гаронии кӯрро бадали ҳмўлст
چون با ر بس گرانی کور را بدل حمولست
Бо кӯфӣон Нидо кард кӣ ҳизб шавам шайтон
با کوفیان ندا کرد کی حزب شوم شیطان
Гирам ҳусайн набӯд сибти набӣ ба даврон
گیرم حسین نبود سبط نبی به دوران
Назд шумо ғарибаст ворид дар ин биёбон
نزد شما غریب است وارد در این بیابان
Шамшер кин кашӣдан беҷо биравӣ меҳмон
شمشیر کین کشیدن بیجا بروی مهمان
Дар ҳеҷ дайну мазҳаб эй халқи номусулмон
در هیچ دین و مذهب ای خلق نامسلمان
На тобеъ фурӯъаст неи ҷомеъи алосўлст
نه تابع فروع است نی جامع الاصولست
Тӯмори ҳақ шиносӣ гардид то дамии тай
طومار حقشناسی گردید تا دمی طی
Кин сарварӣ ки шоҳаст бар ҳар қабӣлаи ҳӣ
کاین سروری که شاهست بر هر قبیله حی
Гашта чаҳ абди мамлуки лоиқдри алии шийъ
گشته چه عبد مملوک لایقدر علی شیء
Раҳи ончунон ба ғурбат гардӣда танг биравӣ
ره آنچنان به غربت گردیده تنگ بروی
Каз тишнагӣ ҳаримаш нолад зиноӣ чун не
کز تشنگی حریمش نالد زنای چون نی
Бо онкии оби олами Меҳрӣа батул аст
با آنکه آب عالم مهریه بتول است
Ин гуфт ва ошно кард маҳмизро ба тавсан
این گفت و آشنا کرد مهمیز را به توسن
Шуд ғарқи қулзуми ҷанг монанди кӯҳи оҳан
شد غرق قلزم جنگ مانند کوه آهن
Танҳо намӯд бесар сарҳо намӯд бе тан
تنها نمود بیسر سرها نمود بیتن
Озод кард аҷсод аз қайди худу ҷавшан
آزاد کرد اجساد از قید خود و جوشن
Вази дос табаъ бинмуд куштаи зи куштаи хирман
وز داس تبع بنمود کشته ز کشته خرمن
Гуфтӣ ки шери ғазабон бо бахтии з лўл аст
گفتی که شیر غضبان با بختی ز لول است
Шавқи лақои ғулмон охир гирифт тобиш
شوق لقای غلمان آخر گرفت تابش
Вази ҳурёни ҷинат аз ғайб шуд хитобаш
وز حوریان جنت از غیب شد خطابش
Худро сабки Аннани сохт пои гирони рикобаш
خود را سبک عنان ساخت پای گیران رکابش
Яъне ба хок ҷо кард аз пушти зини ҷанобаш
یعنی به خاک جا کرد از پشت زین جنابش
Омад ба рӯй болини дилбанди Бутуробаш
آمد به روی بالین دلبند بوترابش
Он сон ки фии алҳқиқаҳи омолро ҳусӯласт
آنسانکه فیالحقیقه آمال را حصولست
Аз хоки раҳ сарвӣ бигирифт дар канораш
از خاک ره سروی بگرفت در کنارش
Вази сафҳаи ҷабини сохт пок аз вафои ғубораш
وز صفحه جبین ساخت پاک از وفا غبارش
Марҳам ба захм биниҳод аз чашми ашкборш
مرهم به زخم بنهاد از چشم اشکبارش
Ҳури гашти охири кори бахти хуҷастаи ёраш
حر گشت آخر کار بخت خجسته یارش
Аввали қадам ба мақдам бинмуд ҷони нисораш
اول قدم به مقدم بنمود جان نثارش
Онро ки дар фанояши арвоҳро ҳулӯласт
آن را که در فنایش ارواح را حلولست
Ҷонҳо фидои ҷонат эй зодаи паямбар
جانها فدای جانت ای زاده پیمبر
Ту дар бағал гирифтӣ ҳури шаҳидро сар
تو در بغل گرفتی حر شهید را سر
Пас аз чаҳ мусулмон бар ту нагашт ёвар
پس از چه مسلمان بر تو نگشت یاور
Дар зери чикмаи шимур эй нури чашми ҳайдар
در زیر چکمه شمر ای نور چشم حیدر
Як тан нагуфт он рӯз бо кӯфӣони кофар
یک تن نگفت آن روز با کوفیان کافر
Кин бе гуноҳи мазлӯм райҳона расӯласт
کاین بیگناه مظلوم ریحانه رسولست
эй рӯй бол ҷбрил гардӣда арши паймо
ای روی بال جبریل گردیده عرش پیما
Охир фитод ҷисмати урён ба хоки саҳро
آخر فتاد جسمت عریان به خاک صحرا
Шуд зери хору хораи пинҳони танати саропо
شد زیر خار و خاره پنهان تنت سراپا
На модарӣ ки созад баҳрати кафани муҳайё
نه مادری که سازد بهرت کفن مهیا
Неи хоҳарӣ ки аз меҳр ба қибла ?ут кашад по
نیخواهری که از مهر به قبلهات کشد پا
Ҷисмат ба хоки помоли зери сами хиўлст
جسمت به خاک پامال زیر سم خیولست
Ҳар чанд саҳар ( сомит ) дар шаръ моҷарост
هر چند سحر (صامت) در شرع ماجراست
Сҳрҳлоли шеърами мақбули хос ва омаст
سحرحلال شعرم مقبول خاص و عامست
Имрӯзи риштаи назм чун дар каф низомаст
امروز رشته نظم چون در کف نظامست
Ҳам чашмии ҷанобаши берун з эҳтиромаст
همچشمی جنابش بیرون ز احترامست
Аммо чаҳ ин мусаммат фармӯда қувост
اما چه این مسمط فرموده قواست
Фармони вай матоъаст аҳком ва қабуласт
فرمان وی مطاع است احکام و قبولست