Чаро берун наомад моҳ аз пушти ҳиҷоби имшаб

چرا بیرون نیامد ماه از پشت حجاب امشب

Надорад азм рафтани сӯии харгаҳи офтоби имшаб

ندارد عزم رفتن سوی خرگه آفتاب امشب

Замини зи осмони афтодаи андари изтироби имшаб

زمین ز آسمان افتاده‌ اندر اضطراب امشب

Расад аз Карбало бар гӯши савти Бутуроби имшаб

رسد از کربلا بر گوش صوت بوتراب امشب

Нишаста сар ба зонуи ҳазрати Заҳрои лаби кавсар

نشسته سر به زانو حضرت زهرا لب کوثر

Фишонд ашки мотам ҳар замон аз дидаи пайғамбар

فشاند اشک ماتم هر زمان از دیده پیغمبر

Ниҳодаи сбҳаҳи тоъати зи кафи Каррӯбӣон яксар

نهاده سبحه طاعت ز کف کروبیان یکسر

Магари шимури лъини бардаи сар бечодару мъҷр

مگر شمر لعین برده سر بی‌چادر و معجر

Чаҳ хасмӣ дошт ё раб бо ҳусайни ташнаи таби даврон

چه خصمی داشت یا رب با حسین تشنه‌ تب دوران

Ки кард ӯро қтили теғи адуон бо лаби аташон

که کرد او را قتیل تیغ عدوان با لب عطشان

Занон ва духтаронаш шуд ба шоми Кӯфаи саргардон

زنان و دخترانش شد به شام کوفه سرگردان

Чаро ибни зиёд эй дил нагардад хурраму хандон

چرا ابن‌زیاد ای دل نگردد خرم و خندان

Чу баҳраи Кӯфа рафтан кард зайнаби ҷой дар маҳмил

چو بهره کوفه رفتن کرد زینب جای در محمل

Равон шуд корвони ашки пешопеш аз он манзил

روان شد کاروان اشک پیشاپیش از آن منزل

Ба худ гуфтои фироқи осони валикини зиндагии мшгл

به خود گفتا فراق آسان ولیکن زندگی مشگل

Сакина ҳар замон мегуфт бо оҳу фиғони к-эии дил

سکینه هر زمان می‌گفت با آه و فغان کای دل

Тани фарзанди Заҳро бекафан дар арсаи майдон

تن فرزند زهرا بی‌کفن در عرصه میدان

Сар чун моҳи тобонаш ба нӯки найзаи ъдоўон

سر چون ماه تابانش به نوک نیزه عداوان

Чу шуд андари танури он срзи ҷӯи кӯфӣони пинҳон

چو شد اندر تنور آن سرز جو کوفیان پنهان

Млоик ҷумла нолиданд назд қодири субҳон

ملایک جمله نالیدند نزد قادر سبحان

Сакина хӯрд чун силии зи дашти шимури бдохтр

سکینه خورد چون سیلی ز دشت شمر بداختر

Дили афлок хӯн гардид ва шуд беруни зи чашм тар

دل افلاک خون گردید و شد بیرون ز چشم تر

Сабаби ҷустанди хайли қудс назд холиқи Акбар

سبب جستند خیل قدس نزد خالق اکبر

Ки ёрб ин тазалзул чист барпо шуд магари маҳшар

که یارب این تزلزل چیست برپا شد مگر محشر

Замини Кӯфаро иксўи пар аз шӯру навои байнам

زمین کوفه را یکسو پر از شور و نوا بینم

Фиғони кӯдаконро рафта то арши худои байнам

فغان کودکان را رفته تا عرش خدا بینم

зи як ҷои сорибонро дар замини Карбалои байнам

ز یک جا ساربان را در زمین کربلا بینم

Ҷудои дасти ҳусайни ташнаи лабро аз ду ҷои байнам

جدا دست حسین تشنه لب را از دو جا بینم

Дар ин мотам на танҳо фаршу арш кибриё гиряд

در این ماتم نه تنها فرش و عرش کبریا گرید

Ҷаноби Мустафо ( с ) бо анбиё ва авлиё гиряд

جناب مصطفی(ص) با انبیا و اولیا گرید

Руқияи Фотимаи кулсум бо зин алъбо гиряд

رقیه فاطمه کلثوم با زین العبا گرید

Ҷавону перу марду зан аз ин ғам бармало гиряд

جوان و پیر و مرد و زن از این غم برملا گرید