Чун ба Карбало гардид нури чашми пайғамбар
چون به کربلا گردید نور چشم پیغمبر
Бар сари замин аз зини сарнигӯн ба чашм тар
بر سر زمین از زین سرنگون به چشم تر
Баҳри қатл ӯ гаштанди халқи Кӯфаи зӯр овар
بهر قتل او گشتند خلق کوفه زور آور
Бо Асоу сангу чӯби теғу найзау ханҷар
با عصا و سنگ و چوب تیغ و نیزه و خنجر
намезад ин бикаш бар тан мезад он бикаш бар сар
میزد این بکش بر تن میزد آن بکش بر سر
Пас ба қатли вай маъмур шуд ҷавони насронӣ
پس به قتل وی مامور شد جوان نصرانی
Роҳ қтлгаҳ мекард ҳар қадами насорои тай
راه قتلگه میکرد هر قدم نصاری طی
Нолаи рҷоءу хавф аз ҷигар задӣ чу не
ناله رجاء و خوف از جگر زدی چو نی
Аз ҷилави ҷунуди ақли раҳзанони ҷаҳл аз пай
از جلو جنود عقل رهزنان جهل از پی
Ин бишорат фирдавс додӣ аз вафо биравӣ
این بشارت فردوس دادی از وفا بروی
Он ба ҷониб дӯзах менамӯд ӯ роҳӣ
آن به جانب دوزخ مینمود او راهی
То ба қтлгаҳи омоли дркмоли ҳайронӣ
تا به قتلگه آمال درکمال حیرانی
Дид гашта наваҳйро ғарқи лаҷаи тӯфон
دید گشته نوحی را غرق لجه طوفان
Карда ҷо бидор ғмчўни Масеҳ дар даврон
کرده جا بدار غمچون مسیح در دوران
Бар ҷигар чу ёқӯбаши доғи Юсуфи канъон
بر جگر چو یعقوبش داغ یوسف کنعان
Юсуф ғарибӣ дид сайди панҷаи гиреҳгон
یوسف غریبی دید صید پنجه گرگان
Чун халил ҷо карда андари оташи сӯзон
چون خلیل جا کرده اندر آتش سوزان
Чун забеҳи сар дар каф аз барои қурбонӣ
چون ذبیح سر در کف از برای قربانی
Рӯй кард насронии сӯии зодаи Заҳро
روی کرد نصرانی سوی زاده زهرا
К-эии сифоти яздоне аз ҷамоли ту пайдо
کای صفات یزدانی از جمال تو پیدا
эй канизи мримходм дарат исо
ای کنیز مریمخادم درت عیسی
Кистӣ ва тақсират чист андари ин саҳро
کیستی و تقصیرت چیست اندر این صحرا
Наздики ҷаҳони душмани мондае так ва танҳо
نزدیک جهان دشمن ماندهای تک و تنها
Зини таҳайюрами шоҳо во Раҳон ба осонӣ
زین تحیرم شاها وا رهان به آسانی
Ибни саъд агар андари ктшни ту ночор аст
ابن سعد اگر اندر کتشن تو ناچار است
ё ба мазҳаби исломи қатли ту сазовор аст
یا به مذهب اسلام قتل تو سزاوار است
Зинҳмаҳи млмонони марди разм бисёр аст
زینهمه ملمانان مرد رزم بسیار است
Кофар аз чунин зулмӣ дар замона безор аст
کافر از چنین ظلمی در زمانه بیزار است
Аз чаҳ қуръаи ин фоли баҳри ман падедор аст
از چه قرعه این فال بهر من پدیدار است
Гар чунин буд исломов ба ин мусулмонӣ
گر چنین بود اسلام اف به این مسلمانی
Дар ҷавоб насронӣ гуфт шоҳ бе лашкар
در جواب نصرانی گفت شاه بیلشکر
К-эии ҷавон агар Инҷили мртўро буд аз бар
کای جوان اگر انجیل مرتو را بود از بر
Ҷади ман мхито ранҷ бошад эй накӯи гавҳар
جد من مخیطا رنج باشد ای نکو گوهر
Аилёаст дар тавроти номи боби ман ҳайдар
ایلیا است در تورات نام باب من حیدر
Ҳо манам бародари дони обидаи марои модар
ها منم برادر دان عابده مرا مادر
Қатли зодаи ном ман ҳаст агар наме доне
قتلزاده نام من هست اگر نمیدانی
Ман слослаҳи тоҳои нури чашми ёсинам
من سلاسله طاها نور چشم یاسینم
Зеби домани Аҳмади хотами алнбинм
زیب دامن احمد خاتم النبینم
Ман ҳусайни фарзанди сидолўсиинм
من حسین فرزند سیدالوصیینم
Сарви гулшани Заҳрои шоҳи кишвари дайнам
سرو گلشن زهرا شاه کشور دینم
Ин сипаҳ ки ҷамъӣ карда аз паии кинам
این سپه که جمعی کرده از پی کینم
Назд худ марои хонданд аз барои меҳмонӣ
نزد خود مرا خواندند از برای مهمانی
Чун шинохти насронии зодаи паямбар ро
چون شناخت نصرانی زاده پیمبر را
Рашки шати Ҷайҳуни сохт ашки дидатар ро
رشک شط جیحون ساخت اشک دیده تر را
Ибни саъд дар қатлаш амр кард лашгар ро
ابن سعد در قتلش امر کرد لشگر را
Дар раҳи ҳусайн дар дод аз раҳи вафои сар ро
در ره حسین در داد از ره وفا سر را
Бас ки ҳадафи ҷисмаши теғу тиру ханҷар ро
بس که هدف جسمش تیغ و تیر و خنجر را
Киштии ҳаёт вай шуд зи ғуссаи тӯфонӣ
کشتی حیات وی شد ز غصه طوفانی
Пас ба қтлдин шуд сипоҳи кини як дил
پس به قتلدین شد سپاه کین یک دل
Ба ҳар қатли як мақтӯл садҳазор шуд қотил
به هر قتل یک مقتول صدهزار شد قاتل
Гашти охир аз маҳшари шимури сангдили ғофил
گشت آخر از محشر شمر سنگدل غافل
Рӯй сина покаш кард бе адаби манзил
روی سینه پاکش کرد بیادب منزل
Бо дувоздаҳ зарбат кард аз қафо ба смл
با دوازده ضربت کرد از قفا به سمل
Дӯди оҳ ( сомит ) кард аршу фарши зулмоне
دود آه (صامت) کرد عرش و فرش ظلمانی