Бишинав агарат ҳаст ба сари шӯри тўлӣ
بشنو اگرت هست به سر شور تولی
Каз лутфи худованди табораку таъолӣ
کز لطف خداوند تبارک و تعالی
Бар ол ксо дода чунин рутбаи воло
بر آل کسا داده چنین رتبه والا
Вондри сар эшон биниҳод афсари лӯло
واندر سر ایشان بنهاد افسر لولا
То фош шавад дар назари бандау мавло
تا فاش شود در نظر بنده و مولا
Кин силсиларо шева фазласт мусаллам
کاین سلسله را شیوه فضل است مسلم
Шуд ровии ин нағзи хабари духти паямбар
شد راوی این نغز خبر دخت پیمبر
Ингуна ки як рӯзи падари одам аз дар
اینگونه که یک روز پدر آدم از در
Фармуд ки эй тоҳираи тҳри мутаҳҳар
فرمود که ای طاهره طهر مطهر
Бархезу ксои падар хеш биовар
برخیز و کسای پدر خویش بیاور
Оварадам ва дар зери ъабои гашти мастир
آوردم و در زیر عبا گشت مستر
Онгуна ки дар абри ниҳони нири аъзам
آنگونه که در ابر نهان نیر اعظم
Онгоҳ ҳасан шуд з дар ҳуҷраи намӯдор
آنگاه حسن شد ز در حجره نمودار
Бо Фотимаи бсрўд ки эй моам вафодор
با فاطمه بسرود که ای مام وفادار
Бар шома расад роиҳаи Аҳмади мухтор
بر شامه رسد رایحه احمد مختار
Шуд ҳодии вай Фотима барисед Аброр
شد هادی وی فاطمه برسید ابرار
Бигирифт аз он каъбаи таҳқиқи ҳасани бор
بگرفت از آن کعبه تحقیق حسن بار
Бо хатми русули зери ксои омадаи ҳамдам
با ختم رسل زیر کسا آمده همدم
Омад з дар онгоҳи наҳанг ӣам ирфон
آمد ز در آنگاه نهنگ یم عرفان
Шоҳи шуҳадоъи воситаи олами имкон
شاه شهداء واسطه عالم امکان
МстФсри он роиҳа шуд вази сари эҳсон
مستفسر آن رایحه شد وز سر احسان
Рухсат талабед аз набӣу хурраму хандон
رخصت طلبید از نبی و خرم و خندان
Бинишаст ба домонаш чун гул ба гулистон
بنشست به دامانش چون گل به گلستان
Ҷо кард дар оғӯшаш чун сикка ба дарҳам
جا کرد در آغوشش چون سکه به درهم
Пас шери худои моҳасали сӯраи волтўр
پس شیر خدا ماحصل سوره والطور
Каши хонда ба тимсоли худои нури алии нур
کش خوانده به تمثال خدا نور علی نور
Омад бадари ҳуҷраи алии хурраму масрур
آمد بدر حجره علی خرم و مسرور
Аз нигаҳати он буии сабаби ҷуст ба дастур
از نگهت آن بوی سبب جست به دستور
Бо садрамам зери ксои омадаи мастур
با صدر امم زیر کسا آمده مستور
Шуд шоди шаҳи Абтаҳӣ аз васли писар ъам
شد شاد شه ابطحی از وصل پسر عم
Хотуни қиёмат чу ба эшон назари андохт
خاتون قیامت چو به ایشان نظر انداخت
Аз дидаи зи маҳҷӯрии ёрони гуҳари андохт
از دیده ز مهجوری یاران گهر انداخت
Назд падар аз шавқи ксо парда барандохт
نزد پدر از شوق کسا پرده برانداخت
Вази фарти тазаррӯъи бадали ваии шарари андохт
وز فرط تضرع بدل وی شرر انداخت
Шуд дохили он ҳалқаи вази он ҳалқа дар андохт
شد داخل آن حلقه وز آن حلقه در انداخت
Нури рахшони шаъшаа то арши муаззам
نور رخشان شعشعه تا عرش معظم
Он лҳзҳбаҳи суккони само ғулғула афтод
آن لحظهبه سکان سما غلغله افتاد
Ҷустанди зи эзади сӯии он панҷ тани иршод
جستند ز ایزد سوی آن پنج تن ارشاد
Аз масдари иззати малики алърш Нидо дод
از مصدر عزت ملک العرش ندا داد
Кин Фотимааст ва дару шӯй ва ду авлод
کین فاطمه است و در و شوی و دو اولاد
Ин панҷ набуданд агар боиси эҷод
این پنج نبودند اگر باعث ایجاد
На буд фалаки неи малику оламу одам
نه بود فلک نی ملک و عالم و آدم
Пас рӯҳи аломини изн талаб кард зи довар
پس روح الامین اذن طلب کرد ز داور
Омад ба замини суди ҷабин назд паямбар
آمد به زمین سود جبین نزد پیمبر
Кӣ воситаи воҷибу мумкин чаҳ шавад гар
کی واسطه واجب و ممکن چه شود گر
Ҷбрил ба пои ту наад зери ксои сар
جبریل به پای تو نهد زیر کسا سر
Рухсат чу зи султон русул кард муяссар
رخصت چو ز سلطان رسل کرد میسر
Пайваст боишон чу яке қатра ки боБам
پیوست بایشان چو یکی قطره که بابم
То гардиши айём чаҳ дар мад назар дошт
تا گردش ایام چه در مد نظر داشت
Ва зи хасмии ин панҷ тани охир чаҳ башар дошт
و ز خصمی این پنج تن آخر چه بشر داشت
Аз хстни дандони набии чашм гуҳар дошт
از خستن دندان نبی چشم گهر داشت
Бшкстни паҳлавии батулаш ба назар дошт
بشکستن پهلوی بتولش به نظر داشت
Аз фарқи алии орзӯии шқ қамар дошт
از فرق علی آرزوی شق قمر داشت
Пас кард ҳасанро з чаҳ рӯи хӯни ҷигар аз сам
پس کرد حسن را ز چه رو خون جگر از سم
Шоҳи шуҳадоро ба ҳавохоҳии ашрор
شاه شهدا را به هواخواهی اشرار
Овора намӯд аз ҳарами Аҳмади мухтор
آواره نمود از حرم احمد مختار
Дар крбу балои барда дар он водии хунхор
در کرب و بلا برده در آن وادی خونخوار
Аз марги ҷавонону ғами ёвару ансор
از مرگ جوانان و غم یاور و انصار
Вази доғи алии Акбару аббоси аламдор
وز داغ علی اکبر و عباس علمدار
Чун арш барин кард қадашро аз ?илами хам
چون عرش برین کرد قدش را از الم خم
Бибаред сарашро зи бадани шимур ба бе бок
ببرید سرش را ز بدن شمر به بیباک
Заҳроу алӣу ҳасану хоҷаи лўлок
زهرا و علی و حسن و خواجه لولاک
Омад ба саломи тани он куштаи сад чок
آمد به سلام تن آن کشته صد چاک
намекард набии навҳа ва май рехт ба сари хок
میکرد نبی نوحه و میریخت به سر خاک
намегуфт ки эй равшании анҷуму афлок
میگفت که ای روشنی انجم و افلاک
Киштанд туро ташнаи лабу дил ба ду сад ғам
کشتند تو را تشنه لب و دل به دو صد غم
Лаббайки кунони ҷусти зи ҷои он тан бе сар
لبیک کنان جست ز جا آن تن بیسر
Мулҳақ ба таниш шуд сар ва дар назд паямбар
ملحق به تنش شد سر و در نزد پیمبر
Ифшоанд сиришки басар ва кард фиғони сар
افشاند سرشک بصر و کرد فغان سر
Кӣ ҷади гиромӣ ба ман ғмздаҳ бингар
کی جد گرامی به من غمزده بنگر
Коўрдаҳи марои уммат бебок чаҳ бар сар
کاورده مرا امت بیباک چه بر سر
Карданд адои аҷри рисолати ҳама бо ҳам
کردند ادا اجر رسالت همه با هم
Баъд аз ту зи ҳақи ту риоят нанамуданд
بعد از تو ز حق تو رعایت ننمودند
Мардони марои туъма шамшер намуданд
مردان مرا طعمه شمشیر نمودند
Амволи марои даст ба тороҷ гушӯданд
اموال مرا دست به تاراج گشودند
Мъҷри зи сари зайнабу кулсуми рабуданд
معجر ز سر زینب و کلثوم ربودند
Бар доғи ман аз куштан атфол фузуданд
بر داغ من از کشتن اطفال فزودند
Бибрида шуд ангушти ман охири паии хотам
ببریده شد انگشت من آخر پی خاتم
Пас Фотима аз баҳри шикояти бабри боб
پس فاطمه از بهر شکایت ببر باب
Аз хӯни ҷгркрд ба домани гуҳари ноб
از خون جگرکرد به دامن گهر ناب
Кӣ боб бибин ҳоли ҳусайни ман бе тоб
کی باب ببین حال حسین من بیتاب
Ин буд ҷазои ману ҳақи ту зи аҳбоб
این بود جزای من و حق تو ز احباب
Кохри ҷигари ташнау аташон ба лаби об
کاخر جگر تشنه و عطشان به لب آب
Карданд ҷудои сари зи таниши дидаи пари нам
کردند جدا سر ز تنش دیده پر نم
Изнам бидиҳ эй боб ки бо дидаи хунин
اذنم بده ای باب که با دیده خونین
Аз хӯни ҳусайни гесуии худ созами рангин
از خون حسین گیسوی خود سازم رنگین
Фармуд чунин Фотимаро хатми набӣин
فرمود چنین فاطمه را ختم نبیین
Ту панҷаи гесуи бнморнги нигорин
تو پنجه گیسو بنمارنگ نگارین
То сурх кунам риши худ аз хӯни ман ғамгин
تا سرخ کنم ریش خود از خون من غمگین
( сомит ) мазан ӣнқадар ба ҷони шуълаи мотам
(صامت) مزن اینقدر به جان شعله ماتم