Ишқи ҷонон ҳар дилиро кӯ мусаххар ме кунад
عشق جانان هر دلی را کو مسخر میکند
Аз нахуст ӯро ба хоки раҳ баробар ме кунад
از نخست او را به خاک ره برابر میکند
Баъд чанде каз лагадкӯби маломат пок шуд
بعد چندی کز لگدکوب ملامت پاک شد
Андари он вайронаи дили таъбир дигар ме кунад
اندر آن ویرانه دل تعبیر دیگر میکند
Ишқро нозам ки чун бар санг гардад ҷилва гар
عشق را نازم که چون بر سنگ گردد جلوهگر
Аз нигоҳии сангро аҳмар ме кунад
از نگاهی سنگ تیره احمر میکند
Турфаи эксирӣ буд каз тобиши анвори хубаш
طرفه اکسیری بود کز تابش انوار خویش
Зарраро хуршед созад хокро зар ме кунад
ذره را خورشید سازد خاک را زر میکند
Ҳеҷ донеи ишқ чаҳ буд ё мурод аз ишқ чист
هیچ دانی عشق چهبود یا مراد از عشق چیست
Каз сифоти ваии қалам ҳар дами сухан сар ме кунад
کز صفات وی قلم هر دم سخن سر میکند
Мазҳари ишқу ҳақиқати Мӯсои ҷаъфар буд
مظهر عشق و حقیقت موسی جعفر بود
Он ки равшани шамъи мазҳабро чу ҷаъфар ме кунад
آن که روشن شمع مذهب را چو جعفر میکند
Он ки ҳар дам аз паии таъзим дар таври шараф
آن که هر دم از پی تعظیم در طور شرف
Сад чу Мӯсои климши саҷда бар дар ме кунад
صد چو موسی کلیمش سجده بر در میکند
Ин на он Мӯсо буд каз кирдигори лами изл
این نه آن موسی بود کز کردگار لم یزل
Истимоъ « лотхФ » аз хавф аждар ме кунад
استماع «لاتخف» از خوف اژدر میکند
Ин ҳамон Мӯсоаст каз як ҳамлаи шери чарх ро
این همان موسی است کز یک حمله، شیر چرخ را
Аз дами сбобаҳ чун ҷавзои ду пайкар ме кунад
از دم سبابه چون جوزا دو پیکر میکند
Бар вуҷӯди ақдасаши сари тобпо чу бенгарӣ
بر وجود اقدسش سر تابهپا چون بنگری
Васфи халқу халқи Аҳмадро мукаррар ме кунад
وصف خَلق و خُلق احمد را مکرر میکند
Аз паии такмили ашёъи азм вай гардад чу ҷузам
از پی تکمیل اشیاء عزم وی گردد چو جزم
Зарраро бо як назари хуршед анвар ме кунад
ذره را با یک نظر خورشید انور میکند
Чун Амиралмӯъминини андари сарири муъаддилат
چون امیرالمومنین اندر سریر معدلت
Ҳукми андари даъвии боз ва кабӯтар ме кунад
حکم اندر دعوی باز و کبوتر میکند
Хашм ӯ чун қаҳри қаҳҳории фурӯзон ду нест
خشم او چون قهر قهاری فروزانتر نِیست
Лутфу эҳсонаши ҳадис аз хулд ва кавсар ме кунад
لطف و احسانش حدیث از خلد و کوثر میکند
ТоӣФиро кӯ шавад хоки сари кӯяши мтоФ
طایفی را کو شود خاک سر کویش مطاف
Аз шараф кӣ рӯ ба сӯии ҳаҷ Акбар ме кунад
از شرف کی رو به سوی حج اکبر میکند
Зоти вай чун зоти ҳақ аз бас буд берун зу ҳам
ذات وی چون ذات حق از بس بود بیرون ز وهم
Ақл агар хонд худояш ва ҳам бовар ме кунад
عقل اگر خواند خدایش، وهم باور میکند
Рӯзи эъҷозу каромат бар рухи боҷўҷи куфр
روز اعجاز و کرامت بر رخ یاجوج کفر
Теғи лутфаши кори сад сад Сикандар ме кунад
تیغ لطفش کار صد سد سکندر میکند
Ҷанби қурбаш ки маҳсуди равоқ ҷанб аст
جانب قربش که محسود رواق جنت است
Фарши даравии Ҷабраил аз шавқ шҳпр ме кунад
فرش در وی جبرئیل از شوق شهپر میکند
Козимаши номиди эзад зо насабаб каз фарти ҳалам
کاظمش نامید ایزد زان سبب کز فرط حلم
Ба ашрори хашми кори об ва озар ме кунад
با شرار خشم کار آب و آذر میکند
Сари хати имзоӣ ӯ дорад ба каф зон рӯи қазо
سر خط امضای او دارد به کف زان رو قضا
Дар таҳаккуми ҳукм бар ашё саросар ме кунад
در تحکم حکم بر اشیا سراسر میکند
Бо чунин қудрати аҷаб инаст каз амри қадар
با چنین قدرت عجب این است کز امر قدر
Дарди дардаши соқии даврон ба соғар ме кунад
درد دردش ساقی دوران به ساغر میکند
Бо тани коҳидаҳ дар зиндони ҳорӯни палид
با تن کاهیده در زندان هارون پلید
Дида аз ашки ғарибии рӯзу шаб тар ме кунад
دیده از اشک غریبی روز و شب تر میکند
Бо камоли бандагӣ дар зери занҷири ҷафо
با کمال بندگی در زیر زنجیر جفا
Саҷдаҳои шукр бар даргоҳ довар ме кунад
سجدههای شکر بر درگاه داور میکند
Саҳни зиндонро зи барқи оҳи оташбори хеш
صحن زندان را ز برق آه آتشبار خویش
Чун сипеҳри нилгуни пурмоҳ ва ахтар ме кунад
چون سپهر نیلگون پرماه و اختر میکند
Гўӣии андари гӯшаи ғурбати зи дарди дил ҳануз
گوئی اندر گوشه غربت ز درد دل هنوز
Нолааш гӯши маликро дар фалак кар ме кунад
نالهاش گوش ملک را در فلک کر میکند
Гоҳ аз бедоди ҳорӯни ҷониби малики ҳиҷоз
گاه از بیداد هارون جانب ملک حجاز
Рӯ ба сӯии турбати пок паямбар ме кунад
رو به سوی تربت پاک پیمبر میکند
Гуҳи бомдоди сабо бо Тифли дилбандаши ризо
گاه بامداد صبا با طفل دلبندش رضا
Ҳамчунӣ қалби пурхӯни ин нўоср ме кунад
همچو نی با قلب پرخون این نوا سر میکند
К-эии ризо гуё надорӣ аз дили бобати хабар
کای رضا گویا نداری از دل بابت خبر
Каз ҷудои вақти мардони хок бар сар ме кунад
کز جدایی وقت مردن خاک بر سر میکند
Ҷони бобо ҳар ки дар ғурбати бимирад аз савоб
جان بابا هر که در غربت بمیرد از ثواب
Як мусулмонии кафани баҳраш муяссар ме кунад
یک مسلمانی کفن بهرش میسر میکند
Ман чаро дар кандӯ дар занҷир бояд ҷони даҳум
من چرا در بند و در زنجیر باید جان دهم
Дар ҷаҳон кӣ ин ситами кофар ба кофар ме кунад
در جهان کی این ستم کافر به کافر میکند
Гуҳи зиёди ҳнҷри хушки ҳусайни ташнаи лаб
گه ز یاد حنجر خشک حسین تشنهلب
Аломон аз ханҷари шимур ситамгар ме кунад
الامان از خنجر شمر ستمگر میکند
Гуфт шоҳидин ба шимур беҳаё дар Карбало
گفت شاهدین به شمر بیحیا در کربلا
Дид чун расаши ҷудо аз зарб ханҷар ме кунад
دید چون رأسش جدا از ضرب خنجر میکند
Тркн эй золим гулӯемро ки тоби тишнагӣ
تر کن ای ظالم گلویم را که تاب تشنگی
Ҳар замони кому забонами пари з ахгар ме кунад
هر زمان کام و زبانم پر ز اخگر میکند
Гар ман бе каси гунаҳкорам чаро андари ҳарим
گر من بیکس گنهکارم چرا اندر حریم
Аз аташи ғаши обиди табдор музтар ме кунад
از عطش غش عابد تبدار مضطر میکند
Гӯши даҳ дар хаймаи гоҳам то бибинӣ чун рубоб
گوش ده در خیمهگاهم تا ببینی چون رباب
Нолау афғони рубоб аз марг Асғар ме кунад
ناله و افغان رباب از مرگ اصغر میکند
Дар гузар аз куштани ман аз куҷо чун ман касе
در گذر از کشتن من از کجا چون من کسی
Зиндагӣ аз баъди марги шаш бародар ме кунад
زندگی از بعد مرگ شش برادر میکند
Теғ бар ҳалқами макаши аташон ки қалбамро кабоб
تیغ بر حلقم مکش عطشان که قلبم را کباب
Доғи аббоси ҷавон то рӯз маҳшар ме кунад
داغ عباس جوان تا روز محشر میکند
Модари қосим буд аз баҳри қосими Нӯҳ гар
مادر قاسم بود از بهر قاسم نوحهگر
Ам Лайлӣ равад равад аз баҳр Акбар ме кунад
ام لیلا رود رود از بهر اکبر میکند
Гар бибинад зайнаби ғмдидаҳи ҳолами зери теғ
گر ببیند زینب غمدیده حالم زیر تیغ
Бетааммул аз сари худ давр мъҷр ме кунад
بیتامل از سر خود دور معجر میکند
Ин чаҳ таъсиаст ( сомит ) дар туу ашъори ту
این چه تأثیر است (صامت) در تو و اشعار تو
Ҳар замони як маҳшарӣ бар поба дафтар ме кунад
هر زمان یک محشری برپا به دفتر میکند