Ҳар дами хднки офати сайёди рӯзгор

هر دم خدنگِ آفتِ صیادِ روزگار

Шери аржинии зи беша шерон кунад шикор

شیرِ اوژنی ز بیشه‌یِ شیران کند شکار

Ин бахтии маҳиб чу шуд маст врўм гирифт

این بختیِ مهیب چو شد مست و رَم گرفت

Андари каф касе нгзорддгри маҳор

اندر کفِ کسی نگذارد دگر مهار

Мағрури Киеви ъушрати ҷом ҷаҳон машав

مغرورِ کیفِ عشرتِ جامِ جهان مشو

Кин бодаи ҳамчу заҳр музобаст ногувор

کاین باده همچو زهرِ مذاب است ناگوار

Зинҳори тан ба неъмат дунё макун самин

زنهار تن به نعمتِ دنیا مکن سمین

Каз баъди мрки туъма мӯрасту ризқи мор

کز بعدِ مرگ طعمه‌یِ مور است و رزقِ مار

Дунё агар ба қадари пари пашшаи заъиф

دنیا اگر به قدرِ پَرِ پشه‌ای ضعیف

намедошт қадару рутба бар офаридагор

می‌داشت قدر و رتبه، بر آفریدگار

Ҳаргиз рӯ надошт ки як қатраи об аз ӯ

هرگز روا نداشت که یک قطره آب از او

Нӯшанд гмрҳони тариқаш ба ихтиёр

نوشند گمرهانِ طریقش به اختیار

Гоҳе гузар ба хоки азизон хеш кун

گاهی گذر به خاکِ عزیزانِ خویش کن

Бигушо ба ҳолашони назарии баҳри эътибор

بگشا به حالشان نظری بهرِ اعتبار

Бингар чисон ба хоки гарони сар ниҳода анд

بنگر چسان به خاکِ گران سر نهاده‌اند

Бемӯнису бародар ва беёру ғмгсор

بی‌مونس و برادر و بی‌یار و غمگسار

Симини танону лолаи рухон ва саман барон

سیمین‌تنان و لاله‌رُخان و سمن‌بَران

Хшхўи бунафшаи мӯии самани буии глъзор

خوش‌خو، بنفشه‌موی و سمن‌بوی گلعذار

Ҳурии равиши тзру маниши дилкашу зариф

حوری‌رَوِش، تَذْرَوْمَنِش، دلکش و ظریف

Нозуки миёну ғунчаи даҳони маҳваш нигор

نازک‌میان و غنچه‌دهان، ماه‌وش‌نگار

Ороми ҷону рӯҳи равони қӯти бадан

آرامِ جان و روحِ روان، قُوّتِ بدن

Сармашқи гули таровати мли равнақи баҳор

سرمشقِ گل، طراوتِ مُل، رونقِ بهار

Аз нақши холу хати ҳамагии лаъибати Фрнк

از نقشِ خال و خط، همگی لعبتِ فرنگ

Вази атр рӯйу мӯи ҳамагии ғайрати тнор

وز عطرِ روی و مو، همگی غیرتِ تَتار

Андари ҷабин навишта бибин оятии матин

اندر جبین نوشته ببین آیتی متین

Аз « кули нафаси зоиқаи аламут » ошкор

از «کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ» آشکار

Чун оқибат фаност Фноӣии чунон талаб

چون عاقبت فناست، فنایی چنان طلب

Каз он фано ба малики бақои аФндти гузор

کز آن فنا به مُلکِ بقا افتدت گذار

Канзи аён чаҳ хоҳӣ башикан зи тани тилисм

کنزِ عیان چه خواهی؟ بشکن ز تن طلسم

Рамзи ниҳон чаҳ ҷўӣии бздои зи ҷони ғубор

رمزِ نهان چه جویی؟ بِزدا ز جان غبار

Сӯқоти ҷону ҳадяи тан бар ба армағон

سوغاتِ جان و هدیه‌یِ تن، بَهرِ ارمغان

Бар мақдами алии асад аллоҳ кун нисор

بر مَقدمِ علی، اسدالله، کن نثار

Сари худои васии набии маънии набӣ

سِرِّ خدا، وصیِّ نبی، معنیِ نُبی

Кони сахои муҳӣти атои дасти кирдигор

کانِ سخا، محیطِ عطا، دستِ کردگار

Дарёии ҷӯаду фалаки вуҷӯду баҳори файз

دریایِ جود و فُلکِ وجود و بحارِ فیض

Иъсўби дайни тариқи яқини махзани виқор

یَعسوبِ دین، طریقِ یقین، مخزنِ وقار

Шамшери адли маҳди муруввати макони илм

شمشیرِ عدل، مهدِ مروّت، مکانِ علم

Мшкўаҳи ҳаламу шамъи ҳаии мейри комкор

مشکاتِ حلم و شمعِ هُدیٰ، میرِ کامکار

Завҷи батули фари қабули ояти вусӯл

زوجِ بتول، فخر رسول، آیتِ وصول

Нури азали фурӯғи абади асли ифтихор

نورِ ازل، فروغِ ابد، اصلِ افتخار

Сари маншаи муҳаббату сари дафтари вафо

سرمنشأِ محبت و سردفترِ وفا

Сари сӯраи итоату сармашқи эътибор

سرسورهِٔ اطاعت و سرمشقِ اعتبار

Каҳфи ҳамми чароғи ҳарам қибла амам

کهفِ هِمَم، چراغِ حرم، قبله‌یِ اُمَم

Ғиси замину ғўси замони боби ҳафту чор

غیثِ زمین و غوثِ زمان، بابِ هفت و چار

Феҳристи маҷду нуқтаи ту ҳидрои зуҳӯр

فهرستِ مجد و نقطهٔ توحید را ظهور

Срлўҳи лутфу маркази таҳқиқро мадор

سرلوحِ لطف و مرکزِ تحقیق را مدار

Бунёни шаръу пушти вилоят аз ӯ дуруст

بنیانِ شرع و پشتِ ولایت از او درست

Тахфифи ширку ёрии миллати баду шиор

تخفیفِ شرک و یاریِ ملت بِدو شعار

Ҳсни ҳаёт бора ҳастӣ ҳисори ҷон

حصنِ حیات، بارهِٔ هستی، حصارِ جان

Ганҷури умру миваи қалби умедвор

گنجورِ عمر و میوهِٔ قلبِ امیدوار

Аз неъмати ҷаҳон шудаи розии бенон ҷӯ

از نعمتِ جهان، شده راضی به نانِ جو 

Вази ртбти фузун шудаи қозии бмўру мор

وز رتبتِ فزون، شده قاضی به مور و مار

Марди дағоу сафи шикани арсаи қаттол

مردِ وَغا و صف‌شکنِ عرصهِٔ قتال

Мейри масофу коркуни рӯзгори зор

میرِ مصاف و کارکنِ روزگارِ زار

Самсоми барқу шуъла оташ фишон ӯ

صمصامِ برق و شعلهِٔ آتش‌فشانِ او

Рамзисти инки гашти мсмии бзўолФқор

رمزی‌ست اینکه گشت مسمیٰ به ذوالفقار

Яъне ҳар онкии чошнии ҳарб ӯ чашид

یعنی هر آنکه چاشنیِ حربِ او چشید

Андари ду кун шуд бадви фақри мубини дучор

اندر دو کَون شد به دو فقد مبین دچار

Дар ин ҷаҳон ба фақри ҳаёту надими марг

در این جهان به فقدِ حیات و ندیمِ مرگ

Дар он ҷаҳони бФқди ҷинону муқӣми нор

در آن جهان به فقدِ جنان و مقیمِ نار

эй мумкини алўҷўд ки чун воҷиби алўҷўд

ای ممکن‌الوجود که چون واجب‌الوجود

Бошад низом ҳар ду ҷаҳон аз ту пойдор

باشد نظامِ هر دو جهان از تو پایدار

эй нури лоязоли бад-ӣни ъзу эҳтишом

ای نورِ لایزال، بدین عزّ و احتشام

Ваии дасти кирдигори бад-ӣни қадару иқтидор

وی دستِ کردگار، بدین قدر و اقتدار

Дар Карбало гузор накардӣ чаро дамӣ

در کربلا گذار نکردی چرا دمی؟

Коваради зайнаби басӯии қтлгаҳи гузор

کاوَرد زینب به سوی قتلگه گذار

Дар нола ҳамчун тоири пари баста дар қафас

در ناله همچو طایرِ پربسته در قفس

Вази гиряи ҳамчуи абри хурушони бнўи баҳор

وز گریه همچو ابرِ خروشان به نوبهار

Ҳар сӯ назар намӯд тпони пайкарӣ ба хӯн

هر سو نظر نمود تپان پیکری به خون

Ҳар ҷо гузар намӯд сиррӣ аз бадани канор

هر جا گذر نمود سری از بدن کنار

Афтод ҳамчун партави хуршед бар замин

افتاد همچو پرتوِ خورشید بر زمین

Дар бар кашид ҷисми бародар ба изтирор

در بر کشید جسمِ برادر به اضطرار

Лабро ба ҷои ханҷари шимури лъини ниҳод

لب را به جایِ خنجرِ شمرِ لعین نهاد

Лухтӣ намӯд гиря бар он куштаи зори зор

لَختی نمود گریه بر آن کُشته، زار زار

Пас гуфт к-эии азизи худои зодаи батул

پس گفت کای عزیزِ خدا، زاده‌یِ بتول

эй бе кафани фитода беғусл ва бе мазор

ای بی‌کفن‌فتاده، بی‌غسل و بی‌مزار

Ин буд ёварии ту бо кӯдакони хирад

این بود یاوریِ تو با کودکانِ خُرد؟

Ин бади бародарии ту бо хоҳари Фкор

این بُد برادریِ تو با خواهرِ فکار؟

Кўсинаҳ ки махзани сари илоҳ буд

کو سینه‌ای که مخزنِ سِرِّ اِله بود؟

Кӯи пайкарӣ ки Фотимаи пурвирд дар канор

کو پیکری که فاطمه پرورد، در کنار؟

Инаст синаи ту ва ё мушти устихон

این است سینه‌ی تو وَ یا مشت استخوان؟

Инаст пайкари ту ва ё хоки раҳгузар

این است پیکر تو وَ یا خاک رهگذار؟

Он куҳнаи перҳан ки ба тан доштӣ чаҳ шуд

آن کهنه پیرهن که به تن داشتی چه شد؟

Ин ҷисми пораро ба сами асбҳо чикор

این جسم پاره را به سُمِ اسب ها چکار؟

Зон ҷисми сари ҷудо чу ҷавобӣ наомадаш

زان جسمِ سر جدا چو جوابی نیامدش

Рӯ кард дар Мадина ба ҷади бузургвор

رو کرد در مدینه به جدّ بزرگوار

Кӣ ҷудои тоҷдор гузар кун ба Карбало

کای جدِّ تاجدار گذر کن به کربلا

Ҳангома шумор бибин зулм бе шмғор

هنگامه‌ی شمار بین و ظلمِ بی‌شمار

Дайни ту дар миёну ҳусайняти шаҳиди хасм

دینِ تو در میان و حسینت شهیدِ خصم

Номи ту бар забону аёлати асиру хор

نامِ تو بر زبان و عیالت، اسیر و خوار

Аз турбат расӯл наомад ҷавоб ва кард

از تربتِ رسول نیامد جواب و کرد

Рӯи ҷониби бақиъ ки эй модари Фкор

رو جانبِ بقیع که ای مادرِ فکار

Як дами зи ҳоли духтари зорат хабар бигир

یک دم ز حالِ دخترِ زارت خبر بگیر

Як дам бар ваии наъши ҳусайнат қадам бигзор

یک دم به سویِ نعشِ حسینت قدم بگذار

Аммо Фромшт нашавад вақт омадан

اما فَرامُشْتْ نشود وقتِ آمدن

Аввал барои зайнаби худ мъҷрӣ биор

اول برایِ زینبِ خود معجری بیار

Маҳрӯм шуд зи ҷониби Ясриби пас он замон

محروم شد ز جانبِ یثرب پس آن زمان

Рӯ дар Наҷаф намӯд ба боби бузургвор

رو در نجف نمود به بابِ بزرگَوار

Бобо дар ин замини дили кофар ба ҳоли мо

بابا در این زمین دلِ کافر به حالِ ما

Сӯзади надорӣ аз чаҳгузорӣ дар ин диёр

سوزد، نداری از چه گذاری در این دیار؟

Ҳар каси ятем буд ту будяш длнўоз

هر کس یتیم بود تو بودیش دلنواز

Ҳар каси ғариб буд ту будяш ғмгсор

هر کس غریب بود تو بودیش غمگسار

Моро ту ҳам бичишам ғарибони назари намо

ما را تو هم به چشمِ غریبان نظر نما

Венаи кӯдакони зхили ятемони ҳамеи шумор

وین کودکان زِ خیلِ یتیمان همی شمار

Бо модарами сифориш мъҷр намӯда ам

با مادرم سفارشِ معجر نموده‌ام

Акнӯн буд барои ҳусайнати кафани бакор

اکنون بُوَد برایِ حسینت کفن بیار

( сомит ) кадоми меҳнат зайнаб кунӣ рақам

«صامت» کدام محنتِ زینب کنی رقم؟

Беҳтар ки лоли гардӣ ва кӯшӣ ба ихтисор

بهتر که لال گردی و کوشی به اختصار