Навбаҳораст ва расад бар шома аз гулшани шамем
نوبهار است و رسد بر شامه از گلشن شمیم
Гашта амвоти наботи эҳёи зи таъсии насим
گشته اموات نبات احیا ز تأثیر نسیم
Қомати гетии зи нави ташрифи яҳё аларз ёфт
قامت گیتی ز نو تشریف یحییالارض یافت
Ҳамчунон аз рӯҳ ёбад зиндагӣ азм Ромем
همچنان از روح یابد زندگی عظم رمیم
Гашти қамариро ба шохи сарв дар бустони мақом
گشت قمری را به شاخ سرو در بستان مقام
Андалеб омад ба гулшани гашт дар гулшани муқӣм
عندلیب آمد به گلشن گشت در گلشن مقیم
Мақарии булбул қироат кард аз авроқи гул
مقری بلبل قرائت کرد از اوراق گل
Аз паии наъти Муҳамад ( с ) ояи халқи азим
از پی نعت محمد(ص) آیه خلق عظیم
Ашрафи авлоди одами Аҳмади мурсал ки ӯ
اشرف اولاد آدم احمد مرسل که او
Роҳу расми одамиятро ба одам аз адим
راه و رسم آدمیت را به آدم از قدیم
Шоҳи Ясриби моҳи бтҳои зеби замзами фахри ҳаҷар
شاه یثرب ماه بطحا زیب زمزم فخر حجر
Зинати Марву сафои машъар вар кун хатем
زینت مرو و صفای مشعر و رکن خطیم
Ҷони Маккаи ахшиҷони сафоу Марви влФ
جان مکه آخشیج آن صفا و مزدلف
Умри умраи ҳурмати абтҳи худованди ҳарим
عمر عمره حرمت ابطح خداوند حریم
Зоти покаши боиси танзили танзили алкитоб
ذات پاکش باعث تنزیل تنزیل الکتاب
Анаи роҷеъ буд ба рӯй зи қуръони Карим
انه راجع بود به وی ز قرآن کریم
Шаръи вай буд устувори он рӯзи комад дар ҷаҳон
شرع وی شد استوار آن روز کامد در جهان
Аз қалам бар лавҳи бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим
از قلم بر لوح بسم الله الرحمن الرحیم
Қутби ақтоб вуҷӯдасту вуҷӯд ӯ навишт
قطب اقطاب وجود است و وجود او نوشت
Баҳри истихроҷи мавҷӯдоти тақвими қавӣам
بهر استخراج موجودات تقویم قویم
Шубҳа аз кант набиё барад аз лафзи набӣ
شبهه از کنت نبیا برد از لفظ نبی
Варна махфӣ буд ки бӯдааст ҳодис ё қадим
ورنه مخفی بود که بوده است حادث یا قدیم
Дар фазои лии маъаи аллоҳ бо вуҷӯдаши қурби сахт
در فضای لی معالله با وجودش قرب سخت
Ваз навой ё ҳумайро бо башари ёру надим
وز نوای یا حمیرا با بشر یار و ندیم
То бтбли раҳмати ллъолмин бар зад дўол
تا بهطبل رحمت للعالمین بر زد دوال
Кӯфт бар санги мазаллати ҷабҳаи Иблиси раҷим
کوفت بر سنگ مذلت جبهه ابلیس رجیم
Ҳар ки хоҳад қиссаи миъроҷи вай гӯ башнавад
هر که خواهد قصه معراج وی، گو بشنود
Васфи субҳони алзии асрии зи халлоқи алӣам
وصف سبحان الذی اسری ز خلاق علیم
Иштиёқи рӯят вай дошт андари кӯҳи тавр
اشتیاق رویت وی داشت اندر کوه طور
Раби арнӣ зон сабаб фармуд мўсоӣ кулем
رب ارنی زان سبب فرمود موسای کلیم
Варна медонист чандон коинсўолши ломҳол
ورنه میدانست چندان کاین سوالش لامحال
Нитси андари ҳизи андеша аз ақли салим
نیست اندر حیز اندیشه از عقل سلیم
Фӣ алҳқиқаҳ нест чандон фарқи Аҳмад бо аҳад
فیالحقیقه نیست چندان فرق احمد با احد
Суҳбатии андари миён афтодааст аз ҳарф мем
صحبتی اندر میان افتاده است از حرف میم
Гар тақарруб ёфт он ҷони ду олам аз ту ёфт
گر تقرب یافت آن جان دو عالم از تو یافت
Комад аз баҳри збиҳои муждаи забҳи азим
کامد از بحر ذبیحا مژده ذبح عظیم
Буд зарфи поки нури ақдасаши зи он рӯй шуд
بود ظرف پاک، نور اقدسش ز آن روی شد
Аз худои шоистаи он рутбау файзи ъмим
از خدا شایستهی آن رتبه و فیض عمیم
Ҷо диҳад гулро ба гулшани боғбони баҳри гулоб
جا دهد گل را به گلشن باغبان بهر گلاب
Пурвирди дарёи садафро аз пай дар ятем
پرورد دریا صدف را از پی در یتیم
Ҷумлаи ашё бар сар хон нўолши резаи хор
جمله اشیا بر سر خوان نوالش ریزهخوار
Ҳбзо бар ин каромати марҳабо бар ин Карим
حبذا بر این کرامت مرحبا بر این کریم
Дар мақоми ибтилои дебочаи ъбдои шакур
در مقام ابتلا دیباچه عبداً شکور
Рӯзи таслиму ризои маънии аўоаҳи ҳалим
روز تسلیم و رضا معنی اوّاهٌ حلیم
Андакӣ аз ибтилояш кашф шуд баҳри халил
اندکی از ابتلایش کشف شد بهر خلیل
Бетааммул аз ҷигар зад нолаи ании сқим
بیتأمل از جگر زد ناله انی سقیم
Қдрўӣ нашнохтанд уммат чу яктои гавҳарӣ
قدر وی نشناختند امت چو یکتا گوهری
Кӯфтанд дар дасти халқии сифлау қавмии лӣим
کوفتند در دست خلقی سفله و قومی لئیم
То кунад хомӯши анвори аҳадро дар аҳад
تا کند خاموش انوار اَحَد را در اُحُد
Санг бар дандон вай зад кофии зи аҳли ҳаҷем
سنگ بر دندان وی زد کافری ز اهل جحیم
Он яке хори муғелон бар сари роҳаши нишонд
آن یکی خار مغیلان بر سر راهش نشاند
Рехти хокср ба фарқаши он яке бехавфу бим
ریخت خاکستر به فرقش آن یکی بیخوف و بیم
Бар азиятҳои уммат сабр карду дили ниҳод
بر اذیتهای امت صبر کرد و دل نهاد
Ҳичгаҳи новирд бар лаби шиква аз қалби кзим
هیچگه نآورد بر لب شکوه از قلب کظیم
Кош чун Нӯҳ наҷай фармӯда будӣ лотдр
کاش چون نوح نجی فرموده بودی لاتذر
То шудӣ он қавмро манзил бнирон ?илем
تا شدی آن قوم را منزل بهنیران الیم
Тоз густохии ҳусайнашро ба дашти Карбало
تا زگستاخی حسینش را به دشت کربلا
Қавми кӯфӣ аз ғам Акбар насозад дили ду ним
قوم کوفی از غم اکبر نسازد دل دو نیم
Оҳ аз он соъат ки ҷисми Акбари худро ба хӯн
آه از آن ساعت که جسم اکبر خود را به خون
Дид по то сари мутарҷими ҳамчуи қуръони Карим
دید پا تا سر مترجم همچو قرآن کریم
Дар бағал бигирифт наъшашро ва гуфт ин навҷавон
در بغل بگرفت نعشش را و گفت ای نوجوان
Кошкӣ баъд аз ту будӣ модари даврони ақим
کاشکی بعد از تو بودی مادر دوران عقیم
Нўҷўонои битўи Лайлои ҷигари хӯн чун кунад
نوجوانا بی تو لیلای جگر خون چون کند
Дар ҳарам ғаш карда аз доғи ту бо аҳли ҳарим
در حرم غش کرده از داغ تو با اهل حریم
Ҳайратам зон номусулмонӣ ки дар хӯнат кашид
حیرتم زان نامسلمانی که در خونت کشید
Кзчаҳи рӯ раҳмаш наомад бар чунин ҳасани ъдим
کزچه رو رحمش نیامد بر چنین حسن عدیم
Ғусса бе ёрии бобои аҷаб сират намӯд
غصهی بییاری بابا عجب سیرت نمود
Навҷавон аз ҷон ва рафтӣ сӯии ҷиноти Наим
نوجوان از جان و رفتی سوی جنات نعیم
Оқибат рафтӣ зи дастамов бар ин дунё ки нест
عاقبت رفتی ز دستم اف بر این دنیا که نیست
Аҳд ӯ бо ҳеҷ кас дар ҳеҷ аҳдии мустақӣм
عهد او با هیچ کس در هیچ عهدی مستقیم
Охирин сангини дилони сахти ҷон аз доғи ту
آخر این سنگیندلان سخت جان از داغ تو
Бар дили ман ларза афканданд чун арши азим
بر دل من لرزه افکندند چون عرش عظیم
Бъдк ё қурраи Айнии алии алднёи ъФӣ
بعدک یا قرة عینی علی الدنیا عفی
Берахт аз гулшан олам намехоҳам шамем
بیرخت از گلشن عالم نمیخواهم شمیم
Кош бе моҳи рахти меҳри фалак дар бохтар
کاش بیماه رخت مهر فلک در باختر
Мунзавии бади ҳамчу ( сомит ) ё чу асҳоби алрқим
منزوی بد همچو (صامت) یا چو اصحاب الرقیم