Шодӣу ғами бози туам дар ҷаҳони брпостӣ
شادی و غم باز توام در جهان برپاستی
Чист ин шодӣ ки сўки ғам аз брпостӣ
چیست این شادی که سوک غم از برپاستی
Шаш ҷиҳати хандону гирён на фалаки маҳзуну шод
شش جهت خندان و گریان نه فلک محزون و شاد
Ранҷу роҳати ошкор аз асфалу аълостӣ
رنج و راحت آشکار از اسفل و اعلاستی
Ин баҳори шодмонӣ аз хазон дорад нишон
این بهار شادمانی از خزان دارد نشان
Обу оташи ҷамъи пиндорӣ ба ҳам як ҷостӣ
آب و آتش جمع پنداری به هم یک جاستی
Дар тафаккур ҳар чаҳ оқили андарин саҳро буд
در تفکر هر چه عاقل اندرین صحرا بود
Дар таҳрир ҳар чаҳ маҷнӯни андарин бидостӣ
در تحریر هر چه مجنون اندرین بیداستی
То чаҳ ҳодиси мари қазоро андарин шӯриш буд
تا چه حادث مر قضا را اندرین شورش بود
То чаҳ боиси мрқдрои андарин ғўғостӣ
تا چه باعث مرقدرا اندرین غوغاستی
Дар шикояти гӯйӣ аз ҳар дбиҳои ҳоҷрист
در شکایت گویی از هر دبیحا هاجریست
Дар кароҳати Марямӣ аз зодони ъисостӣ
در کراهت مریمی از زادان عیساستی
Ҳеҷ донеи ин ишорат аз кадомин муваллид аст
هیچ دانی این اشارت از کدامین مولد است
ё аз ин сӯрат чаҳ андари хотири мъностӣ
یا از این صورت چه اندر خاطر معناستی
Лаби муаттари созам аз гуфтор ва гӯям ошкор
لب معطر سازم از گفتار و گویم آشکار
Иди мавлуди азизи Сайиди бтҳостӣ
عید مولود عزیز سید بطحاستی
Қурраи алъайни батулу Мустафо яъне ҳусайн
قره العین بتول و مصطفی یعنی حسین
Онкӣ дар тӯмори хилқати аввалин аншостӣ
آنکه در طومار خلقت اولین انشاستی
Онкӣ аз файзи зуҳӯри нур рӯй анвараш
آنکه از فیض ظهور نور روی انورش
То абади равшани чароғи дӯдаи тоҳостӣ
تا ابد روشن چراغ دوده طاهاستی
Онкӣ то лъёии ҳўрои гашт ба рӯй қобила
آنکه تا لعیای حورا گشت به روی قابله
Муфтахар аз ҳурён дар ҷинаи алмоўостӣ
مفتخر از حوریان در جنه الماواستی
Гар набӯдӣ мақсаду мақсӯди эҷоди ду кун
گر نبودی مقصد و مقصود ایجاد دو کون
Калаки қудрати сӯрат имкон наме оростӣ
کلک قدرت صورت امکان نمیآراستی
Ҷилвагар дар сӯрат имкон накардӣ зот ӯ
جلوهگر در صورت امکان نکردی ذات او
Фарқи мумкини дараки воҷиб аз миён бархестӣ
فرق ممکن درک واجب از میان برخاستی
Синаи покаши кнўзи илми ъломи алғиўб
سینه پاکش کنوز علم علام الغیوب
Қалби покаши махзани асрори мо аўҳии сетӣ
قلب پاکش مخزن اسرار ما اوحیستی
Нисбати зотш ба ашёъ зарраасту офтоб
نسبت ذاتش به اشیاء ذره است و آفِتاب
Каз шуъоъи шамс яъне зарраи побрҷостӣ
کز شعاع شمس یعنی ذره پابرجاستی
Зоти покаши зоти ҳақро мазҳару мазҳар буд
ذات پاکش ذات حق را مظهر و مظهر بود
Зонка андари нафии лохўди қоили алостӣ
زانکه اندر نفی لاخود قائل الاستی
Воҷибаш хондан нишоед бали зи фарти иттиҳод
واجبش خواندن نشاید بل ز فرط اتحاد
Ончунон монад ки гӯйии воҳиди иктостӣ
آنچنان ماند که گویی واحد یکتاستی
Сояро натавон ки гӯйии офтоб анвар аст
سایه را نتوان که گویی آفتاب انور است
Балки буд ваии гувоҳи байзаи бизостӣ
بلکه بود وی گواه بیضه بیضاستی
Исми нор аз феъли норит мсмӣ шуд ба нор
اسم نار از فعل ناریت مسمی شد به نار
То чаҳ аз исму мсмии фарқ дар ашёстӣ
تا چه از اسم و مسمی فرق در اشیاستی
Бас буд беҳтари муассир дидани осор ӯ
بس بود بهتر موثر دیدن آثار او
Оби дарё дар сабуи худ шоҳиди дрёстӣ
آب دریا در سبو خود شاهد دریاستی
Кист ё раби ин ҳусайн каз ёди номи номяш
کیست یا رب این حسین کز یاد نام نامیش
Чашма ҳар чашми тӯфони зоу хӯни полостӣ
چشمه هر چشم طوفانزا و خون پالاستی
Гар буд ъушрат вагар шодӣ ки доим дар назар
گر بود عشرت و گر شادی که دایم در نظر
Дӯстонашро заволи рӯзи ъошўростӣ
دوستانش را زوال روز عاشوراستی
Бе киҳояш чу дар хотир муҷассам ме шавад
بیکیهایش چو در خاطر مجسم میشود
Гӯйии андари гуфтугӯ бо лашгари аъдодстӣ
گویی اندر گفتگو با لشگر اعدادستی
Аз паии итмом ҳуҷҷат кард рўбри ибни саъд
از پی اتمام حجت کرد روبر ابن سعد
Дид чун дар куштанаш аз ҳар тўФи ғўғостӣ
دید چون در کشتنش از هر طوف غوغاستی
Кӣ ситамгари он ҳусайнами ман ки ҷдотҳрм
کی ستمگر آن حسینم من که جداطهرم
Аҳмади мурсали шафиъи маҳшари кбростӣ
احمد مرسل شفیع محشر کبراستی
Он ҳусайнами ман ки боБами ҳайдари сафдар буд
آن حسینم من که بابم حیدر صفدر بود
Модари неки ахтари ман Зуҳраи зҳростӣ
مادر نیک اختر من زهره زهراستی
Он ҳусайнами ман ки мавҷӯд аз туфайли ҷӯади ман
آن حسینم من که موجود از طفیل جود من
Ҷинату ҳуру қусӯру кавсару тӯбои сетӣ
جنت و حور و قصور و کوثر و طوبیستی
Он ҳусайнами ман ки мавҷӯд аз туфайли ҷӯади ман
آن حسینم من که موجود از طفیل جود من
Ҷинату ҳуру қусӯру кавсару тӯбои сетӣ
جنت و حور و قصور و کوثر و طوبیستی
Он ҳусайнами ман ки ҷбрили амин дар хизматам
آن حسینم من که جبریل امین در خدمتم
Сарбаланд аз сокинони олами болостӣ
سربلند از ساکنان عالم بالاستی
Он ҳусайнам каз шараф қундоқаам дар аҳди маҳд
آن حسینم کز شرف قنداقهام در عهد مهد
Бар сари боли малики роҳи фалаки пўпостӣ
بر سر بال ملک راه فلک پوپاستی
Ин замон чун шуд ки оҳам аз шарори тишнагӣ
این زمان چون شد که آهم از شرار تشنگی
Шуълаи афрӯз аз замин то гунбад Хизр астӣ
شعله افروز از زمین تا گنبد خضر استی
Охир эй золими ман бекас ки кофар нестам
آخر ای ظالم من بیکس که کافر نیستم
Зулм бар ҳар кас ки бекас шуд дигар бе ҷостӣ
ظلم بر هر کس که بیکس شد دگر بیجاستی
Мардум аз тоби аташи зи обии маро эҳё кунед
مردم از تاب عطش ز آبی مرا احیا کنید
Аз шумогар як мусулмони андарин сҳростӣ
از شما گر یک مسلمان اندرین صحراستی
Ин манам андари биёбон бо ҳамин мастии аёл
این منم اندر بیابان با همین مستی عیال
Ин ситамҳо кӣ раво бар як тани тнҳостӣ
این ستمها کی روا بر یک تن تنهاستی
Аз барои куштанами доғи алии Акбар бас аст
از برای کشتنم داغ علی اکبر بس است
То қиёмати ҳасрати доғаши бадали брҷостӣ
تا قیامت حسرت داغش بدل برجاستی
эй лъинони оби оламро агар қисмат кунанд
ای لعینان آب عالم را اگر قسمت کنند
Қатраи обии равои андари ҷаҳон бар мҳостӣ
قطره آبی روا اندر جهان بر مهاستی
Ҳечкас бовар надорад дар ҷаҳон гар башнавад
هیچکس باور ندارد در جهان گر بشنود
Ташнаи лаби шоҳии қтили андари лаби дрёстӣ
تشنه لب شاهی قتیل اندر لب دریاستی
Розӣам бо ин ҳамаи ҷавру ҷафои кӯфӣон
راضیم با این همه جور و جفای کوفیان
Лек дорам хоҳишии кӯи гуфтанаши аўлостӣ
لیک دارم خواهشی کو گفتنش اولاستی
Пой магузоред андар хаймаам то зинда ам
پای مگذارید اندر خیمهام تا زندهام
Гар шуморо аз ҳарими ман сари иғмостӣ
گر شما را از حریم من سر یغماستی
( сомто ) дигар чаро дар интизори маҳшарӣ
(صامتا) دیگر چرا در انتظار محشری
Ҳар дам аз нави маҳшарӣ аз шеъри нави брпостӣ
هر دم از نو محشری از شعر نو برپاستی