Чу андари бохтари аўрнки ҳишмати меҳр ховар зад

چو اندر باختر، اورنگ حشمت، مهر خاور زد

Сӯии зулмот шаб гуфтӣ , магари моўӣ Сикандар кард

سوی ظلمات شب گفتی، مگر ماوی سکندر کرد

Ва ё шуд Юсуфи канъон ба шаҳри Миср дар зиндон

و یا شد یوسف کنعان به شهر مصر در زندان

Зулайхо бар сарир меҳтарӣ бинишаст ва афсар зад

زلیخا بر سریر مهتری بنشست و افسر زد

Ба гардиши ахтарон чун духтарон ҷо карда ҷобрҷо

به گردش اختران چون دختران جا کرده جابرجا

Яке бигрифта даф бар каф дигар чангӣ ба мзмр зад

یکی بگرفته دف بر کف، دگر چنگی به مضمر زد

Ва ё бар тахти ҷамшедӣ макон бигирифт заҳҳокӣ

و یا بر تخت جمشیدی، مکان بگرفت ضحاکی

з ҷам бигирифт ҷоми зарфишон бар торакаш бар зад

ز جم بگرفت جام زرفشان، بر تارکش بر زد

Чунон ҷяш ҳабаш бигирифт рӯй арсаи ғбро

چنان جیش حبش بگرفت روی عرصه غبرا

Ки дӯди тирагӣ аз хок бар афлок ахзар зад

که دود تیرگی از خاک بر افلاک اخضر زد

Яке хӯрдӣ дареғ аз давлати ҷамшедии ҷоҳаш

یکی خوردی دریغ، از دولت جمشیدی جاهش

Яке аз садамаи заҳҳоки зулмати об бар сар зад

یکی از صدمه‌ی ضحاک ظلمت، آب بر سر زد

Ки ногуҳи байрақи анвори фатҳ меҳр шуд зоҳир

که ناگه بیرق انوار فتح مهر، شد ظاهر

Фаридуни вори шамъи хури илм бар сатҳ ағбр зад

فریدون وار شمعِ خور، عَلَم بر سطح اغبر زد

Бузади теғии паии кайфар ба фарқи шаҳнаи зулмат

بزد تیغی پی کیفر، به فرق شحنه‌ی ظلمت

Чу шамшерӣ ки бар мрҳби алӣ дар фатҳ хайбар зад

چو شمشیری که بر مرحب، علی در فتح خیبر زد

намегӯям сари теғаши гузашт аз рокибу мураккаб

نمی‌گویم سر تیغش گذشت از راکب و مرکب

Вале гӯям ки шамшераши зи ҷброӣил шҳпр зад

ولی گویم که شمشیرش، ز جبرائیل شهپر زد

Каломи аллоҳи нотиқи содири аввали саммии ҳақ

کلام الله ناطق صادر اول سمی حق

Шаҳаншоҳӣ ки дар тарвиҷи дайн чун остин бар зад

شهنشاهی که در ترویج دین چون آستین بر زد

Зрнки куфру ширку бути парастии тираи бдъолм

ز رنگ کفر و شرک و بت‌پرستی تیره بُد عالم

зи акси теғи ваии исломи срози равшанӣ бар зад

ز عکس تیغ وی اسلام، سر از روشنی بر زد

Аз он омад ҳаюлои қобили сӯрат ба зебоӣ

از آن آمد هیولا، قابل صورت به زیبایی

Ки шахси вай салоӣ ҳастӣ андари ҷисм ҷавҳар зад

که شخص وی، صلای هستی اندر جسم جوهر زد

Ки ғайр аз Муртазо дар ҷойгоҳ Мустафо хобид

که غیر از مرتضی در جایگاه مصطفی خوابید؟

Ки ғайр аз ваии қадамро бар сари дӯш паямбар зад

که غیر از وی، قدم را بر سر دوش پیمبر زد؟

Ки шуд ғайр аз алии андари чиҳил ҷои як шабии меҳмон

که شد غیر از علی اندر چٍهٍل جا، یک شبی مهمان؟

Аҷабтар кандар он шаб назд Заҳрои сар ба бистар зад

عجب‌تر کاندر آن شب، نزد زهرا سر به بستر زد

Миёни касрату ваҳдат назар кардам чаҳ бо қадараш

میان کثرت و وحدت نظر کردم چه با قدرش

Ба қадари як алиф аз ҳади ваҳдати гом камтар зад

به قدر یک الف از حد وحدت گام کمتر زد

Тавонад зоҳири авҳомро паии барад бар зотш

تواند طائر اوهام را پی‌بُرد بر ذاتش؟

Тавонад мурғи тани обӣ ба озар чун самандар зад

تواند مرغ تن، آبی به آذر، چون سمندر زد؟

Ба мадҳи шавҳари Заҳроу ибн ъам пайғамбар

به مدح شوهر زهرا و ابن عم پیغمبر

Ҳумоюни матлаъӣ аз шарқи табъами сар чу ахтар зад

همایون مطلعی از شرق طبعم، سر چو اختر زد

Аҷаби нақшии зи нӯки калаки сӯрати офарин сар зад

عجب نقشی ز نوک کلک صورت آفرین سر زد

Ки бар худ офарини зоти мусаввир аз мусаввир зад

که بر خود آفرین ذات مصور از مصور زد

Надонам чист воҷиб чист мумкин он қадр донам

ندانم چیست واجب، چیست ممکن، آنقدر دانم

Ки ҳастӣ аз туфайли зотш аз ктми адам бар зад

که هستی از طفیل ذاتش از کتم عدم بر زد

Ба маҳшар метавон гуфтани қасими ҷанбу норш

به محشر میتوان گفتن، قسیم جنّت و نارش

Ҳар он кас дар тавассули даст бар домон қанбар зад

هر آن کس در توسل، دست بر دامان قنبر زد

Агар печиди зминўи осмони сарро зи фурмонаш

اگر پیچید زمین و آسمان، سر را ز فرمانش

Тавонад сар ба сари авзоъи эшонро ба ҳам барзад

تواند سر‌به‌سر، اوضاع ایشان را به هم بر زد

Агар баҳри муҳибон алӣ набӯд наме донам

اگر بهر محبان علی نبوَد نمی‌دانم

Худои баҳр чаҳ тарҳи ҷинату тӯбо ва кавсар зад

خدا بهر چه طرح جنت و طوبی و کوثر زد

Шҳншоҳо ба ин иззати малики ҷоҳо бад-ӣни ҳишмат

شهنشاها به این عزت، ملک جاها بدین حشمت

Тағофул аз ғрибонти марои оташ пайкар зад

تغافل از غریبانت، مرا آتش به پیکر زد

Ба дашти Карбало будӣ ва дидӣ нури айнат ро

به دشت کربلا بودی و دیدی نور عینت را

Чу мурғи ним бсмл дар миёни хоку хӯн пар зад

چو مرغ نیم بسمل، در میان خاک‌و‌خون پر زد

Ту медидӣ ки мекард илтимоси қатраи обӣ

تو می‌دیدی که می‌کرد التماسِ قطره‌ی آبی

Ту медидӣ лагад бар синааш шимур ситамгар зад

تو می‌دیدی لگد بر سینه‌اش، شمر ستمگر زد

Ту медидӣ ки бар он пайкари сдпораҳ аз ҳар сӯ

تو می‌دیدی که بر آن، پیکرِ صدپاره از هر سو

Яке тири се шуъбаи дайгарии шамшер ва ханҷар зад

یکی تیر سه شعبه، دیگری شمشیر و خنجر زد

Барои онкӣ дар матбах наад бар рӯй хокистар

برای آنکه در مطبخ، نهد بر روی خاکستر

Ба нӯки неи сари фарзанди ту хўлӣ кофар зад

به نوک نی، سر فرزند تو خولی کافر زد

Ту медидӣ чаҳ омад ба ҷадали малъуни бболинш

تو می‌دیدی چو آمد به جدل، ملعون به‌بالینش

Барои хотамии оташ ба арши ҳӣ Акбар зад

برای خاتمی، آتش به عرش حی اکبر زد

Ту медидӣ ба роҳи шоми зайнаби духтари худ ро

تو می‌دیدی به راه شام، زینب دختر خود را

Ки каъби не ба китфи ваии зи кӣна ҳар ситамгар зад

که کعب نی، به کتف وی، ز کینه هر ستمگر زد

Ту медидӣ язид бе ҳаёии кофар бе дайн

تو می‌دیدی یزیدِ بی‌حیایِ کافرِ بی‌دین

Ба лабҳои ҳусайнати хайзаронро бас мукаррар зад

به لب‌های حسینت، خیزران را بس مکرر زد

Шҳо ҳарчанд набӯд лоиқи маддоҳят ( сомит )

شها هرچند نبوَد لایق مداحیت (صامت)

Вале баҳри гадои гоми ҳиммати сӯии ин дар зад

ولی بهر گدایی، گام همت سوی این در زد

Ним навмед аз алтФт ки клби остони ту

نِیَم نومید از الطافت، که کلب آسِتان تو

Тавонад дар тафохури по ба тахти тоҷ қайсар зад

تواند در تفاخر، پا به تخت تاج قیصر زد