зи сусти аҳдӣ бе ҷои ҷаҳони куну фасод

ز سست عهدی بی‌جا جهان کون و فساد

Буд ҳамеша ба туғёну ибтилои муътод

بود همیشه به طغیان و ابتلا معتاد

Паии харобӣ арқон занад кӣ шабу рӯз

پی خرابی ارکان زندگی شب و روز

Кунад талош ба сахтии ҷаҳони куну фасод

کند تلاش به سختی جهان کون و فساد

зи содаи лавҳии аҳли ҷаҳон аҷаб дорам

ز ساده لوحی اهل جهان عجب دارم

Ки бастаанд ба золи замонаи ақд ва дод

که بسته‌اند به زال زمانه عقد وداد 

Дило ба фикри шаб гӯр бош ва явм нашӯр

دلا به فکر شب گور باش و یوم نشور

Туро чикор ба машрӯта ё ба истибдод

تو را چکار به مشروطه یا به استبداد

Кас аз муҳаббати дунёӣ дун нахоҳад барад

کس از محبت دنیای دون نخواهد برد

Ба ғайри ҳасрату ирфон ба мавқифи меод

به غیر حسرت و حرمان به موقف میعاد

Кашида пардаи ғифлат ба пеши мардуми чашм

کشیده پرده غفلت به پیش مردم چشم

Ғами таъаллуқи фарзанду хонау авлод

غم تعلق فرزند و خانه و اولاد

Макун ба ғайри худои дасти ҳирсу ози дароз

مکن به غیر خدا دست حرص و آز دراز

Ки зот ӯст ғанӣ аз широкати андод

که ذات اوست غنی از شراکت انداد

Ҳамаи захираи мо аз зи хорФ дунё аст

همه ذخیره ما از زخارف دنیاست 

На фикри явми вуруд ва на ёди зоди маъод

نه فکر یوم ورود و نه یاد زاد معاد

Бибин ки роҳи равон аз чаҳ раҳи куҷои рафтанд

ببین که راه‌روان از چه ره کجا رفتند

Ки то ба даст ту ояд тариқаи иршод

که تا به دست تو آید طریقه ارشاد

Агар ба малики ҳидоят буд туро оҳанг

اگر به ملک هدایت بود تو را آهنگ

Намой рӯ ба сӯии маслаку сиблати ршод

نمای رو به سوی مسلک و سبیل رشاد

Нуҳуми сулолаи насли Муҳамад ( с ) арабӣ

نهم سلاله نسل محمد(ص) عربی

Муҳамади бен алии алнқии эмоми ҷавод

محمد بن علی التقی امام جواد

Каломи нотиқ « лориби фӣа » раби ҷалил

کلام ناطق «لاریب فیه» رب جلیل

Баёни Форқи маъбуду муқтадои ибод

بیان فارق معبود و مقتدای عباد

Иродаи азалиро ҷаноб ӯст ғараз

اراده ازلی را جناب اوست غرض

Машйати абадиро вуҷӯд ӯст мурод

مشیت ابدی را وجود اوست مراد

Мафоди маънии ман ҷоади соад аз ӯ мавҷӯд

مفاد معنی "من جادّ ساد" از او موجود

Шудаи зи рифъати обоءу ҳиммати аҷдод

شده ز رفعت آباء و همت اجداد

Чаҳ хости ҷӯад илоҳӣ кунад зуҳӯру буруз

چو خواست جود الهی کند ظهور و بروز

Барои ҷилваи ваии сохт мазҳари эҷод

برای جلوه وی ساخت مظهر ایجاد

Шавад зи ҳандасаи мадҳ ӯ қалами оҷиз

شود ز هندسه مدح او قلم عاجز

Ҳазор бор кунад агар алўФро оҳод

هزار بار کند اگر الوف را آحاد

Вале чаҳ чора ки фарзаст боядаш кӯшад

ولی چه چاره که فرضست بایدش کوشد

Ба қадари тоъату фаҳму зкоءу истеъдод

به قدر طاعت و فهم و ذکاء و استعداد

Ҳамаи сифоти худоӣ ба зот ӯст ниҳон

همه صفات خدایی به ذات اوست نهان

Балии сифоти худоро куҷои тавон теъдод

بلی صفات خدا را کجا توان تعداد

Худост модҳи вай ҳар ки мункир аст бихон

خداست مادح وی هر که منکر است بخوان

Ту ояи ояи зи қуръон барои истишҳод

تو آیه آیه ز قرآن برای استشهاد

Ба ҳақи дӯсташ каз барои душман ӯст

به حق دوستش کز برای دشمن اوست

Асоси дӯзаху ҳангомаи ғлозу шаддод

اساس دوزخ و هنگامه غلاظ و شداد

Кунад муҳаббат ӯ растгор варна чаҳ суд

کند محبت او رستگار ورنه چه سود

зи растгории салмону бўзру миқдод

ز رستگاری سلمان و بوذر و مقداد

Ба пеш гуфта ӯ дам мазан з чун ва чаро

به پیش گفته‌ی او دم مزن ز چون و چرا

Буд муқаддамаи куфру аввали илҳод

بود مقدمه کفر و اول الحاد

Касе ки саркашад аз қайди ҳукми нофиз ӯ

کسی که سرکشد از قید حکم نافذ او

Барои ӯст аён « рбки лбои лмрсод »

برای اوست عیان «ربک لبا‌لمرصاد»

Чунон шудааст ҳудусаши қарини ваҷҳи қадам

چنان شده‌ست حدوثش قرین وجه قدم

Ки кас ба ваҳдат зотш надорад астбъод

که کس به وحدت ذاتش ندارد استبعاد

зи аршу курсӣ ва ҳафт осмону лавҳу қалам

ز عرش و کرسی و هفت آسمان و لوح و قلم

Тамоми халқи зи ҳайвонӣу наботу ҷамод

تمام خلق ز حیوان وز نبات و جماد

Ҳамаи овомир ӯро з рӯй тўъи мутӣъ

همه اوامر او را ز روی طوع مطیع

Ҳама навоҳӣ ӯро ба бандагии мнқод

همه نواهی او را به بندگی منقاد

Гар осмону замини сари басар варақ гардад

گر آسمان و زمین سر‌بسر ورق گردد

Шаванд ҷумлаи ашёъ агар ба ҷои мидод

شوند جمله اشیاء اگر به جای مداد

Кунанд ҷину башари мдҳтши тамоми рақам

کنند جن و بشر مدحتش تمام رقم

зи субҳгоҳи азал то бшоми явми тнод

ز صبحگاه ازل تا به‌شام یوم تناد

Ба аҷз хеш кунад эътироф ҳар нафасӣ

به عجز خویش کند اعتراف هر نفسی

Агар кунанд ду сад чун баёзи даҳри савод

اگر کنند دو صد چون بیاض دهر سواد

Дареғу дард ки каҷи бохти тоси буқаламун

دریغ و درد که کج باخت طاس بوقلمون

з ростӣ бишуданд ин кавокиб народ

ز راستی بشدند این کواکب نراد

Чаҳ дид ғайриникуӣ аз ӯ киам алФзл

چه دید غیر نکویی از او که ام‌الفضل

Камтари бкштни ваии баст аз тариқи ъинод

کمر به‌کشتن وی بست از طریق عناد

Магар ба ғайри ҳидоят чаҳ карда буд ки заҳр

مگر به غیر هدایت چه کرده بود که زهر

Шуд аз ънодбҷони азизи ваии ҷаллод

شد از عناد به‌جان عزیز وی جلاد

Фитод бекафану ғусл ва бепаноҳу ғариб

فتاد بی‌کفن و غسل و بی‌پناه و غریب

Се рӯзи ҷисми латифаш ба хок дар Бағдод

سه روز جسم لطیفش به خاک در بغداد

Пас аз се рӯз бо мидод шиъён гардид

پس از سه روز با مداد شیعیان گردید

Тани мутаҳҳар ӯро муғоки хоки мҳод

تن مطهر او را مغاک خاک مهاد

зи файзи тарбият ӯ козим ба мисли Наҷаф

ز فیض تربیت او کاظمین به مثل نجف

Шариф амкина гардид ва хуштарин билод

شریف امکنه گردید و خوشترین بلاد

Ғарибтар зи эмоми ҷавод агар хоҳӣ

غریب‌تر ز امام جواد اگر خواهی

Буд ҳусайни қтили сипоҳи ибни зиёд

بود حسین، قتیل سپاه ابن زیاد

Дар он замон ки ҷигари хӯн барои рафтани шом

در آن زمان که جگر‌خون برای رفتن شام

Ба қатлгоҳ гузар кард Сайиди саҷҷод

به قتلگاه گذر کرد سید سجاد

Бидод қофияи сабру тобро аз даст

بداد قافیه صبر و تاب را از دست

Чу чашми вай ба тан бесар падар афтод

چو چشم وی به تن بی‌سر پدر افتاد

Чунон намӯд фиғон аз дили шикастаи хеш

چنان نمود فغان از دل شکسته خویش

Чунон з ғусса баровард аз ҷигари фарёд

چنان ز غصه برآورد از جگر فریاد

Ки шуд зи зилзила чу нахок музтариби афлок

که شد ز زلزله چون خاک مضطرب افلاک

Фитод рахна бар арқони обу оташу бод

فتاد رخنه بر ارکان آب و آتش و باد

Паии тасаллӣ вай гуфт зайнаби дили хӯн

پی‌ تسلی وی گفت زینب دل خون

Ба гиряи к-эии самари қалб вае шафиқи фуод

به گریه کای ثمر قلب و ای شفیق فواد

Ту ҳуҷҷатии зи худо бар тамоми халқ ва буд

تو حجتی ز خدا بر تمام خلق و بود

зи дудмони рисолати туро нишону нажод

ز دودمان رسالت تو را نشان و نژاد

Буд зи ашки ту дар изтироби малику малик

بود ز اشک تو در اضطراب ملک و ملک

Намой сабр ва мазан шуълаи даҳрро биниҳод

نمای صبر و مزن شعله دهر را بنهاد

Кашида оҳи ҷаҳони сӯз аз дили ғамгин

کشیده آه جهان‌سوز از دل‌غمگین

Ҷавоб дод бзинби зи гиряи зини алъбод

جواب داد به‌زینب ز گریه زین‌العباد

Ки эй дар садафи исмату ҳарими расӯл

که ای دُر صدف عصمت و حریم رسول

Чигуна сабр кунам бар наёрам аз дил дод

چگونه صبر کنم بر نیارم از دل داد

Бибин ба пайкари сдпораҳи алии Акбар

ببین به پیکر صدپاره علی اکبر

Бибин ба қомат чун сарви қосими домод

ببین به قامت چون سرو قاسم داماد

Ки гашта чун гули Садбарги пораи пораи зи теғ

که گشته چون گُل صدبرگ پاره پاره ز تیغ

Ки мондаи пайкар бесар чу шохаи шамшод

که مانده پیکر بی‌سر چو شاخه شمشاد

Бибин ба қомати парвардаи расӯли аном

ببین به قامت پرورده رسول انام

Ки аз қафо шуда бе сари зи ханҷари фӯлод

که از قفا شده بی‌سر ز خنجر فولاد

Ба ҷои ғуслу кафани зери сами асби ситам

به جای غسل و کفن زیر سم اسب ستم

Фитодаи ҳеҷ бадани кас чунин надорад ёд

فتاده هیچ بدن کس چنین ندارد یاد

Магари эмом замон нест ин ғариби шаҳид

مگر امام زمان نیست این غریب شهید

Ба кофарӣ накунад ҳеҷ каси чунин бедод

به کافری نکند هیچ کس چنین بیداد

Бузургвор худоё бубахш ( сомит ) ро

بزرگوار خدایا ببخش (صامت) را

Ба ҳақи ҷоҳи набӣу ?алаи аломҷод

به حق جاه نبی و آله الامجاد