Обидии савмиъаи ҳафтод сол
عابدی صومعه هفتاد سال
Дошт дар шуғли ибодати иштиғол
داشت در شغل عبادت اشتغال
Номи ваии машҳури хосу ом буд
نام وی مشهور خاص و عام بود
Мустаҷоби алдъўаҳи айём буд
مستجاب الدعوه ایام بود
Шуд шабӣ дар хонақоҳи ваии занӣ
شد شبی در خانقاه وی زنی
Назд обиди хости он зани масканӣ
نزد عابد خواست آن زن مسکنی
Обиди он занро з назд худ баранд
عابد آن زن را ز نزد خود براند
Зан бирафту ақли обидро бихонад
زن برفت و عقل عابد را بخواند
К-эй ба малики ҳақи парастии ҳашта гом
کای به ملک حق پرستی هشته گام
Пухтаҳои хешро манимоӣ хом
پختههای خویش را منمای خام
Шояд ин зан рафт ва дар ин шоми тор
شاید این زن رفت و در این شام تار
Дар кафи ҳақ ношиносӣ шуд дучор
در کف حقناشناسی شد دچار
Исмати ин зан агар рафтӣ ба бод
عصمت این زن اگر رفتی به باد
Вой бар ҳоли ту дар рӯзи маъод
وای بر حال تو در روز معاد
Бо наҳифи ақл аз ҷои ҷусти зуд
با نهیب عقل از جا جست زود
Дар ба рӯй он зан аз раҳмат гушӯд
در به روی آن زن از رحمت گشود
Дод андари кунҷи маъбади ҷой ӯ
داد اندر کنج معبد جای او
То нагардад волау шайдоӣ ӯ
تا نگردد واله و شیدای او
Нимаи шаби Иблис аз рӯй ҳасад
نیمه شب ابلیس از روی حسد
Зад ба тоси исмати обиди лагад
زد به طاس عصمت عابد لگد
Ташти обид зон лагад овоз кард
طشت عابد زان لگد آواز کرد
Мушти обидро ба куллӣ боз кард
مشت عابد را به کلی باز کرد
Аз пас як умри тоъати рӯзгор
از پس یک عمر طاعت روزگار
Бо зино бинмуд обидро дучор
با زنا بنمود عابد را دچار
Ҳафт навбати обиди нопорсо
هفت نوبت عابد ناپارسا
Андари он шаб кард бо он зани зино
اندر آن شب کرد با آن زن زنا
Тавсани нафасаш чу аз ҷавлон фитод
توسن نفسش چو از جولان فتاد
Дид дода хирмани дайнро ба бод
دید داده خرمن دین را به باد
Рӯ ба саҳро барниҳод осемаи сар
رو به صحرا برنهاد آسیمه سر
Вази надомати кӯфти сарро бар ҳаҷар
وز ندامت کوفت سر را بر حجر
Гашт аз дунболи чашмаши зини ғалат
گشت از دنبال چشمش زین غلط
Бар замини ашки пушаймонӣ чаҳ шат
بر زمین اشک پشیمانی چه شط
Зини тараф бар он тарафи пӯёни бҳроаҳ
زین طرف بر آن طرف پویان بهراه
Баради андари равзани ғории паноҳ
برد اندر روزن غاری پناه
Як тараф бо ҳақи зи исён дар хузўъ
یک طرف با حق ز عصیان در خضوع
Як тараф бесабру тоб аз дарди ҷўъ
یک طرف بیصبر و تاب از درد جوع
Дид дар он ғори даҳ танро мақар
دید در آن غار ده تن را مقر
Ҷумлагии маҳрӯм аз нури басар
جملگی محروم از نور بصر
Чашми ҳақи байнашони сӯии ҳақи во шуда
چشم حق بینشان سوی حق وا شده
Бастаи чашм аз халқу нобӣно шуда
بسته چشم از خلق و نابینا شده
Кард обид дар бар эшон ватан
کرد عابد در بر ایشان وطن
Шуд чу вақти шом аз ҳии змн
شد چو وقت شام از حی زمن
Баҳри кӯрони ҷумлагии даҳ қурси нон
بهر کوران جملگی ده قرص نان
Аз паии ризқ муқарар шуд аён
از پی رزق مقرر شد عیان
Марди обиди дастро оварад пеш
مرد عابد دست را آورد پیش
Қурс ноне барграфт аз баҳри хеш
قرص نانی برگرفت از بهر خویش
Як нафар зон кӯрҳо бенон бимонад
یک نفر زان کورها بینان بماند
Ашк бетобӣ ба домани брФшонд
اشک بیتابی به دامن برفشاند
Гуфт эй розиқ чаҳ бади тақсири ман
گفت ای رازق چه بُد تقصیر من
Кандарин шаби гашти домангири ман
کاندرین شب گشت دامنگیر من
Бас ки нирон шаҳодат барфурӯхт
بس که نیران شهادت برفروخت
Марди обидро ба ҳолаш дил бсухт
مرد عابد را به حالش دل بسوخت
АўФтоди андари дили ваии илтиҳоб
اوفتاد اندر دل وی التهاب
Кард бо нафас аз сари ибрати хитоб
کرد با نفس از سر عبرت خطاب
Кӣ ба зери бор исён гашта хам
کی به زیر بار عصیان گشته خم
То ба кисозӣ ба ҷони худ ситам
تا به کی سازی به جان خود ستم
Ту гунаҳи корӣу дархуради тъб
تو گنهکاری و درخورد تعب
Чист ҷурми марди кӯр эй бе адаб
چیست جرم مرد کور ای بیادب
ӯ гуруснаи мондау қалби ту сайр
او گرسنه مانده و قلب تو سیر
Марг бошад лоиқи ту рӯи бимир
مرگ باشد لایق تو رو بمیر
Додан он нонро ба кӯр ва кӯр хӯрд
دادن آن نان را به کور و کور خورد
Обиди мискини зи дарди ҷўъи мард
عابد مسکین ز درد جوع مرد
Бар млоик аз худо омад хитоб
بر ملایک از خدا آمد خطاب
Баъди мурдани комдши вақти ҳисоб
بعد مردن کامدش وقت حساب
Тоъат ӯро бснҷиднд чун
طاعت او را بسنجیدند چون
Аз ибодоташ зино омад фузун
از عباداتش زنا آمد فزون
Пас зинои ваии бснҷиднди боз
پس زنای وی بسنجیدند باز
Бо ҳамон як нон ба ҳукм бе ниёз
با همان یک نان به حکم بینیاز
Аҷри як нон аз зино омад зиёд
اجر یک نان از زنا آمد زیاد
Ҳақ дар раҳмат ба рӯй ваии кушод
حق در رحمت به روی وی گشاد
Рӯи ъзизо то ки дории дастрас
رو عزیزا تا که داری دسترس
Гуҳи гуҳӣ бар ҳол мискинон барис
گه گهی بر حال مسکینان برس
Каз ибодати қомататгар хам шавад
کز عبادت قامتت گر خم شود
ё зи гиряи нури чашмат кам шавад
یا ز گریه نور چشمت کم شود
Бо яке лағзиш ки афтодат зи даст
با یکی لغزش که افتادت ز دست
АўФтд бар киштии дайнати шикаст
اوفتد بر کشتی دینت شکست
( сомто )гар май туоне нон бидиҳ
(صامتا) گر میتوانی نان بده
Гар надорӣ нон бирав пас ҷон бидиҳ
گر نداری نان برو پس جان بده