Яке аз шаҳриёрони замона

یکی از شهریاران زمانه

Ки акнӯн нест аз номи нишона

که اکنون نیست از نام نشانه

Сӯии суқроти донои роҳ сар кард

سوی سقراط دانا راه سر کرد

Ба хобаш дид чун бар вай гузар кард

به خوابش دید چون بر وی گذر کرد

Бидон донои ҳаким , он фитнаи ангез

بدان دانا حکیم، آن فتنه‌انگیز

Сари поеи бузад каз ҷой бархез

سر پایی بزد کز جای برخیز

Чаҳ аз хоби он хирадманди ҳшиўор

چه از خواب آن خردمند هشیوار

зи густохии султони гашти бедор

ز گستاخی سلطان گشت بیدار

Бидон ҷоҳу ҷалолу подшоҳӣ

بدان جاه و جلال و پادشاهی

Назар нанамуд аз бе эътиное

نظر ننمود از بی‌اعتنایی

Шаҳи нодони сӯй вай кард пархош

شه نادان سوی وی کرد پرخاش

Ки то кӣ бихўдии як дам ба худ бош

که تا کی بیخودی یک دم به خود باش

Маро бо ин ҳамаи муҳками асосӣ

مرا با این همه محکم اساسی

Ндонӣ кистам ё май шиносӣ

ندانی کیستم یا می‌شناسی

Ҷавобаш дод суқроти хирадманд

جوابش داد سقراط خردمند

Казин гуфтори ботили лаби фурӯбанд

کزین گفتار باطل لب فروبند

Туро бо йени ҳамаи кибр ва манӣ ман

تو را با ین همه کبر و منی من

Надонам ғайри ҳайвонии лагади зан

ندانم غیر حیوانی لگد زن

Вагарна бо тамоми худ стоиӣ

وگرنه با تمام خود ستایی

Чу ҳайвони лагади афкан чарое

چو حیوان لگد افکن چرایی

Гар инсонӣ чаро эй марди гумроҳ

گر انسانی چرا ای مرد گمراه

Зании хобидаро дар хоб ногоҳ

زنی خوابیده را در خواب ناگاه

зи ин гуфтор , ҳамчун мори арқм

ز این گفتار، همچون مار ارقم

Ғазаб олӯда шуд печид дар ҳам

غضب آلوده شد پیچید در هم

Бадви гуфтои з рӯй кибру нихват

بدو گفتا ز روی کبر و نخوت

Ба султон кӣ чунин гӯйанд раият

به سلطان کی چنین گویند رعیت

Макаши афзӯни зи ҳади хештани по

مکش افزون ز حد خویشتن پا

Ту бар ман бандае ман бар ту мавло

تو بر من بنده‌ای من بر تو مولی

Тбсмкрди суқрот ва ба султон

تبسمکرد سقراط و به سلطان

Чунин фармуд к-эии султони нодон

چنین فرمود کای سلطان نادان

Бухори мо ва ман аз сар ба дар кун

بُخار ما و من از سر به در کن

з гуфт нописанди худ ҳазар кун

ز گفت ناپسند خود حذر کن

Ки аз шайёдии ин гардун пар шед

که از شیادی این گردون پر شید

Ба сайёдӣ чу ту карда басии сайд

به صیادی چو تو کرده بسی صید

Ҳамин табл ва ҳамин нақорау кӯс

همین طبل و همین نقاره و کوس

Буд зи Исфандиёру навзару Тӯс

بود ز اسفندیار و نوذر و طوس

Ҳамин тоҷу нигину афсару тахт

همین تاج و نگین و افسر و تخت

Буд бар ҷои зи заҳҳоки сияҳи бахт

بود بر جا ز ضحاک سیه بخت

Ҳамин санҷ ва ҳамин буқу илм буд

همین سنج و همین بوق و علم بود

Ки аз тҳмўрсу ҷамшеди ҷам буд

که از طهمورث و جمشید جم بود

Туро ҳар чиз каз вай ифтихор аст

تو را هر چیز کز وی افتخار است

зи шоҳони замона ёдгор аст

ز شاهان زمانه یادگار است

Куҷои рафтанд каз эшон нишони ният

کجا رفتند کز ایشان نشان نیت

Чаро номӣ аз эшон дар миён нест

چرا نامی از ایشان در میان نیست

Бидонад ҳар ки дороӣ шуъӯр аст

بداند هر که دارای شعور است

Ки султонии гадоёнро зарур аст

که سلطانی گدایان را ضرور است

Ба сомони хирадмандони сода

به سامان خردمندان ساده

зи асби худситоеи шӯи пиёда

ز اسب خودستایی شو پیاده

Биё то хилватиро баргузинем

بیا تا خلوتی را برگزینیم

Барои гуфтугӯ бо ҳам нишинем

برای گفتگو با هم نشینیم

Сухан аз ҳар дарӣ бо ҳам баронем

سخن از هر دری با هم برانیم

Камолу нақс ҳамдигар бидонем

کمال و نقص همدیگر بدانیم

Балӣ ( сомит ) сари хоки сиёҳӣ

بلی (صامت) سر خاک سیاهی

Буд ба аз ҳазорон тахти шоҳӣ

بود به از هزاران تخت شاهی