Кунун коФтоди даври ҳусайн бо ин зулфу чавгон ҳо
کنون کافتاد دور حسین با این زلف و چوگانها
Сари мо ва ба роҳи ишқ бӯдани гӯии майдон ҳо
سر ما و به راه عشق بودن گوی میدانها
Дарин дарга муҳаррам мазан баҳри гушоиши дам
درین درگه محرم مزن بهر گشایش دم
Ки ӣнҷои баси шаҳонро сари шикаст аз чӯби дарбон ҳо
که اینجا بس شهان را سر شکست از چوب دربانها
Аз ин дарёии паҳновар ба зӯдии рахти берун бар
از این دریای پهناور به زودی رخت بیرون بر
Ки умрӣ боядат сари кӯфт бар санги биёбон ҳо
که عمری بایدت سر کوفت بر سنگ بیابانها
Марв дар тавр эй Мӯсои биё дар кӯии муштоқон
مرو در طور ای موسی بیا در کوی مشتاقان
Басии анвори толеъи байн аз ин чоки гиребон ҳо
بسی انوار طالع بین از این چاک گریبانها
Гузашти он аҳди Нӯҳу қиссаи дарёу тӯфонаш
گذشت آن عهد نوح و قصه دریا و طوفانش
Ки ӯ як бор тӯфон дид мо ҳар лаҳзаи тӯфон ҳо
که او یک بار طوفان دید ما هر لحظه طوفانها
Насим субҳгоҳӣ кун гузари зи онҷо ки май доне
نسیم صبحگاهی کن گذر ز آنجا که میدانی
Бигӯ эй дӯстони охир чаҳ шуд он аҳду паймон ҳо
بگو ای دوستان آخر چه شد آن عهد و پیمانها
Шумо сокин ба гулшанҳо ва мо саргарми гулхан ҳо
شما ساکن به گلشنها و ما سرگرم گلخنها
з ( сомит ) ҳам ба ёд оред дар тарафи гулистон ҳо
ز (صامت) هم به یاد آرید در طرف گلستانها