Ба доманам набӯдгар дил Фкор манаст

به دامنم نبود گر دل فکار منست

Гувоҳи хӯн шудани қалб доғдор манаст

گواه خون شدن قلب داغدار منست

Ҳамеша ҷайбу канорами зи ашки дида тар аст

همیشه جیب و کنارم ز اشک دیده‌تر است

Бидон баҳор ки набӯд хазон баҳор манаст

بدان بهار که نبود خزان بهار منست

зи бас ба гӯш гирифтам чу боди панди касон

ز بس به گوش گرفتم چو باد پند کسان

Ҳамин сазоӣ манаст ин ки дар канор ман аст

همین سزای منست این که در کنار من است

зи баъди қатли мшўриди хӯни зи чеҳраи маро

ز بعد قتل مشورید خون ز چهره مرا

Чаро ки аз ситами ёр ёдгор манаст

چرا که از ستم یار یادگار منست

зи тири ҳодисаи даҳри пар бар оварадам

ز تیر حادثه دهر پر بر آوردم

Дамӣ нагуфт ки ин нотавон шикор манаст

دمی نگفت که این ناتوان شکار منست

Ҳазор қосиди афғони буриш равон кардам

هزار قاصد افغان برش روان کردم

Шабӣ нагуфт ғарибӣ дар интизор манаст

شبی نگفت غریبی در انتظار منست

Агар ба қатлгоҳи ошиқон рӯй ( сомит )

اگر به قتلگاه عاشقان روی (صامت)

Чу ноӣ неи шӯй нола навой ман аст

چو نای نی شوی ناله نوای من است