Қимат ба худ аз ишқи ту арзони бигузорад

قیمت به خود از عشق تو ارزان بگذارد

Хоҳад ки дилами по ба сари ҷони бигузорад

خواهد که دلم پا به سر جان بگذارد

Хоҳам ба ту ҳангома ҳиҷрон бинивисам

خواهم به تو هنگامه هجران بنویسم

Ҷоно агар ин дидаи гирёни бигузорад

جانا اگر این دیده گریان بگذارد

Карда сафари занги дили андари хами зулф

کرده سفر زنگ دل اندر خم زلفت

Гар обу ҳавояш ба ғарибони бигузорад

گر آب و هوایش به غریبان بگذارد

Тарсами бгаҳи васли чунон умр напояд

ترسم به گه وصل چنان عمر نپاید

То дидаи қазои шаби ҳиҷрони бигузорад

تا دیده قضای شب هجران بگذارد

Гуфтам ба сӯии гӯша азлат бигурезам

گفتم به سوی گوشه عزلت بگریزم

Гар зулфи туами дасти зи домони бигузорад

گر زلف توام دست ز دامان بگذارد

эй бод хазоне ба гули ӣнқадари амони даҳ

ای باد خزانی به گل اینقدر امان ده

То мурғи саҳари по ба гулистони бигузорад

تا مرغ سحر پا به گلستان بگذارد

Гӯи боди сабо то гузарад бар сари кӯяш

گو باد صبا تا گذرد بر سر کویش

Пайғоми ман зори парешони бигузорад

پیغام من زار پریشان بگذارد

Гуяд снмо чанд зи ҳиҷрони ту ( сомит )

گوید صنما چند ز هجران تو (صامت)

Маҷнӯн шаваду сар ба ёбон бигузорад

مجنون شود و سر به بیابان بگذارد

Он кас ки намӯдааст марои Юсуфи дилбанд

آن کس که نموده است مرا یوسف دلبند

Бории қадамии ҷониби зиндони бигузорад

باری قدمی جانب زندان بگذارد