Дилами баҳонаи рӯят зиёд ме гирад

دلم بهانه رویت زیاد می‌گیرد

Ба шавқи васли ту фол зиёд ме гирад

به شوق وصل تو فال زیاد می‌گیرد

Рахт ҳар он чаҳ зи ошиқ кашӣ наме донад

رخت هر آن چه ز عاشق‌کشی نمی‌داند

зи чашми шӯхи сиёҳи ту ёд ме гирад

ز چشم شوخ سیاه تو یاد می‌گیرد

з рӯй таҷрибаи мағрурӣ аз ҷаҳон ғалатаст

ز روی تجربه مغروری از جهان غلطست

Ки даҳр ҳар чаҳ ба ҳар кас ки дод ме гирад

که دهر هر چه به هر کس که داد می‌گیرد

Ту шоҳи кишвари ҳасанӣ вале адолат кун

تو شاه کشور حسنی ولی عدالت کن

Ки шоҳи мамлакат аз адл ва дод ме гирад

که شاه مملکت از عدل و داد می‌گیرد

Ба ғайр рух манимо пеши дида ( сомит )

به غیر رخ منما پیش دیده (صامت)

Ки шуълаи ғамаши андар ниҳод ме гирад

که شعله غمش اندر نهاد می‌گیرد