Дигар дили баҳри бадномии раҳ тадбир ме гирад

دگر دل بهر بدنامی ره تدبیر می‌گیرد

Ҷунуни ман хабар аз нола занҷир ме гирад

جنون من خبر از ناله زنجیر می‌گیرد

Ҷаҳони орзӯро чун манӣ ноком ме ёбад

جهان آرزو را چون منی ناکام می‌یابد

Ки бехи бахтами об аз шуъла шамшер ме гирад

که بیخ بختم آب از شعله شمشیر می‌گیرد

Асари ҳам баҳри оҳами иддаоӣ саркашӣ дорад

اثر هم بهر آهم ادعای سرکشی دارد

Гумон кардааст нафрини заъифон дарбарме гирад

گمان کرده است نفرین ضعیفان دربرمی‌گیرد

Аҷаби каҷи бахт афтодааст осоиш ки ҳар соъат

عجب کج بخت افتاده است آسایش که هر ساعت

Сари роҳии зи даврӣ бар фароз шер ме гирад

سر راهی ز دوری بر فراز شیر می‌گیرد

Хароби ишқ ободӣ намефаҳмид балии ошиқ

خراب عشق آبادی نمی‌فهمید بلی عاشق

Чисон бар дӯши бори миннат таъмир ме гирад

چسان بر دوش بار منت تعمیر می‌گیرد

Ду рӯзи умрро зойеъ макун гуё наме доне

دو روز عمر را ضایع مکن گویا نمی‌دانی

Ки ин давлати аҷали ҳам аз ҷавони ҳам пер ме гирад

که این دولت اجل هم از جوان هم پیر می‌گیرد

Саропо мешавад андом ( сомит ) шуълаи оташ

سراپا می‌شود اندام (صامت) شعله آتش

зи дарди дили қалам чун аз пай таҳрир ме гирад

ز درد دل قلم چون از پی تحریر می‌گیرد