Ҳар замони бӯе аз он ҷаъди саман со ме расад

هر زمان بویی از آن جعد سمن‌سا می‌رسد

Тозаи ҷонӣ бар равони мурда мо ме расад

تازه جانی بر روان مرده ما می‌رسد

Шиква аз ҷаври ту кардани дили писанд ақл нест

شکوه از جور تو کردن دل‌پسند عقل نیست

Хайр маҳзаст ончӣ аз мавло ба мавло ме расад

خیر محض است آنچه از مولی به مولی می‌رسد

Дар бар нодон ҷафо бошад вале айн вафост

در بر نادان جفا باشد ولی عین وفاست

Ончӣ бар маҷнӯни саҳройии з Лайлӣ ме расад

آنچه بر مجنون صحرایی ز لیلی می‌رسد

АўФтод овозаам дар ишқат аз олами балӣ

اوفتاد آوازه‌ام در عشقت از عالم بلی

Сайли хомӯши намояд чун ба дарё ме расад

سیل خاموش نماید چون به دریا می‌رسد

Шукри эҳсонат ки то наниҳода дардӣ рӯй ман

شکر احسانت که تا ننهاده دردی روی من

Дарди дигари дардро баҳр мудоро ме расад

درد دیگر درد را بهر مدارا می‌رسد

Нақд бошад дар бар мо ваъдаи Фродии ту

نقد باشد در بر ما وعده فرادی تو

Гар ки гӯйанд охири нася ба даъво ме расад

گر که گویند آخر نسیه به دعوا می‌رسد

Дард аз паҳлавӣ ( сомит ) файзи чандонеи набард

درد از پهلوی (صامت) فیض چندانی نبرد

Бенасибаст онкӣ дар охир ба яғмо ме расад

بی‌نصیبست آنکه در آخر به یغما می‌رسد