Пеш аз онӣ ки муҳаббат ба ҷаҳон боб набӯд

پیش از آنی که محبت به جهان باب نبود

Дили мо буд ки осӯда аз ин боб набӯд

دل ما بود که آسوده از این باب نبود

Шудаи пурхӯн агар аз номи ҷудоӣ чаҳ кунам

شده پرخون اگر از نام جدایی چه کنم

Тоби зин беш дигар бар дил бетоб набӯд

تاب زین بیش دگر بر دل بی‌تاب نبود

Назари ҳасрат мо кард дили ханҷари об

نظر حسرت ما کرد دل خنجر آب

Варна тақсири з бераҳмӣ қассоб набӯд

ورنه تقصیر ز بی‌رحمی قصاب نبود

Рақс кардан бидам тир май хости дилам

رقص‌کردن بدم تیر می‌خواست دلم

Варна асбоби тараби ин ҳама ноёб набӯд

ورنه اسباب طرب این همه نایاب نبود

Саҳари чашм саҳмят кард гарони хоб ӯ ро

سحر چشم سهمیت کرد گران خواب او را

ӣнқадари бахти ман ғмздаҳ дар хоб набӯд

اینقدر بخت من غمزده در خواب نبود

Мо ки бо дасти тиҳии пушт ба дунё кардем

ما که با دست تهی پشت به دنیا کردیم

Лозими ин ҳамаи зайнаб ва асбоб набӯд

لازم این همه زینب و اسباب نبود

( сомто ) дар бар ман завқ аҷибӣ дорад

(صامتا) در بر من ذوق عجیبی دارد

Ин ғазал гарчи писандида аҳбоб набӯд

این غزل گرچه پسندیده احباب نبود