Ман намегӯям чаро бо дӯстонати кин буд

من نمی‌گویم چرا با دوستانت کین بود

Худ бигӯӣ эй нозанини шарти муҳаббати ин буд

خود بگوی ای نازنین شرط محبت این بود

Ҳоли дилҳои шаҳидони ғамат аз лола пресс

حال دل‌های شهیدان غمت از لاله پرس

Кӯси ропоиши зи доғи дӯстии рангин буд

کوس راپایش ز داغ دوستی رنگین بود

Тир ту нагузошт дигари орзӯе дар дилам

تیر تو نگذاشت دیگر آرزویی در دلم

Миннат аз вай то қиёмат бар дили хунин буд

منت از وی تا قیامت بر دل خونین بود

Зери теғатгар ки хандидам аҷаб ноед ту ро

زیر تیغت گر که خندیدم عجب ناید تو را

Оби шамшерати збс эй нӯши лаби ширин буд

آب شمشیرت زبس ای نوش لب شیرین بود

Хуш раседӣ вақти мардум бар серум оре хушаст

خوش رسیدی وقت مردم بر سرم آری خوشست

Шамъи рӯяти ҷонспориро ки дар болин буд

شمع رویت جانسپاری را که در بالین بود

Бас буд афсӯси қотили баҳри қатлами хўнбҳо

بس بود افسوس قاتل بهر قتلم خونبها

Гар туро эй шӯхи раҳмӣ бар дили сангин буд

گر ترا ای شوخ رحمی بر دل سنگین بود

Дастҳоро аз таассуфи баҳр ( сомит ) ранҷа кун

دستها را از تاسف بهر (صامت) رنجه کن

Гиря аз шамъи лозими баҳри дарди дайн буд

گریه از شمع لازم بهر درد دین بود