Мо аз ду куни пой ба доман кашида ем
ما از دو کون پای به دامن کشیدهایم
Дар сояи муҳаббати ёрӣ хазида ем
در سایه محبت یاری خزیدهایم
Он булбулем мо ки чу аз байзаи дршдим
آن بلبلیم ما که چو از بیضه درشدیم
Бар шохсори зулф накӯён парида ем
بر شاخسار زلف نکویان پریدهایم
эй боғбон барои гулӣ дар бмо мабанд
ای باغبان برای گلی در بما مبند
Охир на мо ба гулшани ту нав расида ем
آخر نه ما به گلشن تو نو رسیدهایم
Моӣим дар азал ки паёми аласт ро
مائیم در ازل که پیام الست را
Бо гӯши хеш аз лаб ҷонон шунида ем
با گوش خویش از لب جانان شنیدهایم
Зоҳид дигар ҳадиси зонҳору слсбил
زاهد دگر حدیث زانهار و سلسبیل
Бо мо бигӯ ки таъм муҳаббат чашида ем
با ما بگو که طعم محبت چشیدهایم
Бар чашми шайх васваса омад ба рӯзгор
بر چشم شیخ وسوسه آمد به روزگار
Нақшӣ ки мо дар ойинаи ҷом дида ем
نقشی که ما در آئینه جام دیدهایم
Соқии бт шароб биовар ки хаста ем
ساقی بط شراب بیاور که خستهایم
Мо аз адам ба соҳати имкон давида ем
ما از عدم به ساحت امکان دویدهایم
Хуштар ба рӯзи марг чаҳ бошад ба мо кафан
خوشتر به روز مرگ چه باشد به ما کفن
Зон перҳан ки дар шаби ҳиҷрон дарида ем
زان پیرهن که در شب هجران دریدهایم
Хуш дар ?хитои ишқи ғизолона ( сомто )
خوش در خطای عشق غزالانه (صامتا)
Аз дом кед зоҳиду обид рамида ем
از دام کید زاهد و عابد رمیدهایم