Бас ки дар боғи рахти маҳв тамошо монадем
بس که در باغ رخت محو تماشا ماندیم
Бехабар аз ҳамаи неку бад дунё монадем
بیخبر از همه نیک و بد دنیا ماندیم
Шуд тиҳии доираи ишқи ту аз булҳавасон
شد تهی دایره عشق تو از بوالهوسان
Мо чу паргори баҷо бар сари як по монадем
ما چو پرگار بجا بر سر یک پا ماندیم
Бим ғарқоб надорем ки монанди ҳубоб
بیم غرقاب نداریم که مانند حباب
Аз сбкбории худ бар сар дарё монадем
از سبکباری خود بر سر دریا ماندیم
Буи хайрӣ нашунидем аз ин ҳамсафарон
بوی خیری نشنیدیم از این همسفران
з он барандон ватанӣ ки ва тана монадем
ز آن برندان وطنی که و تنه ماندیم
Ҳамаи каси мӯътарифи қиблаи абрӯӣ ту шуд
همه کس معترف قبله ابروی تو شد
Мо зи бадбахтии худ бар сар ҳошо монадем
ما ز بدبختی خود بر سر حاشا ماندیم
Кас надонист ки хосият гумномӣ чист
کس ندانست که خاصیت گمنامی چیست
Мо дар ин роҳ ба ҳамроҳӣ анқо монадем
ما در این راه به همراهی عنقا ماندیم
Ҳамаи каси мӯътакифи кӯй фано шуд ( сомит )
همه کس معتکف کوی فنا شد (صامت)
Мо зи кӯтаҳи назарӣ бар дар дил ҳо монадем
ما ز کوته نظری بر در دلها ماندیم