Ошно манимо ба гесуии парешонаи шона ро

آشنا منما به گیسوی پریشانه شانه را

Огаҳ аз сари дил халқӣ макун бегона ро

آگه از سر دل خلقی مکن بیگانه را

Дил ба холи кунҷи абрӯят қонеъат карда аст

دل به خال کنج ابرویت قانعت کرده است

Мурғи ман дигар надорад майли обу дона ро

مرغ من دیگر ندارد میل آب و دانه را

Ашки чашмами боиси ободӣ тан гашта аст

اشک چشمم باعث آبادی تن گشته است

эй ки гуфтӣ сайли вайрон май намояди хона ро

ای که گفتی سیل ویران می‌نماید خانه را

Он ки расми шуълаи афрӯзии нишон шамъ дод

آن که رسم شعله افروزی نشان شمع داد

Шева пурсӯхтани омухтан ӯ парвона ро

شیوه پرسوختن آموختن او پروانه را

Ман дил аз каф дода миҳроби абрӯии туам

من دل از کف داده محراب ابروی توام

Баъд аз ин кориндорми каъбау бтхонаҳ ро

بعد از این کاریندارم کعبه و بتخانه را

Дил ба зулфи охир аз шӯри ҷунун пайваста шуд

دل به زلف آخر از شور جنون پیوسته شد

Огаҳии лозим буд девонгарии девона ро

آگهی لازم بود دیوانگری دیوانه را

Як дам аз роҳат надорам баҳра гуё рехта аст

یک دم از راحت ندارم بهره گویا ریخته است

Тарҳи рез ( сомит ) аз ғами тарҳи ин кошона ро

طرح ریز (صامت) از غم طرح این کاشانه را