Шнидстми ин қиссаи муътабар

شنیدستم این قصه معتبر

Ман аз ровӣони саҳеҳи алхбр

من از راویان صحیح الخبر

Ки аз дасти қудрат чаҳ рӯзи нахуст

که از دست قدرت چه روز نخست

Гули бўолбшрро ба тасвири ҷуст

گل بوالبشر را به تصویر جست

Чу талбиси Иблис манзур шуд

چو تلبیس ابلیس منظور شد

Млоики паии саҷда маъмур шуд

ملایک پی سجده مامور شد

Тамомии бад-ӣни амр иқрор кард

تمامی بدین امر اقرار کرد

Ҷузи Иблиси кори саҷда инкор кард

جز ابلیس کار سجده انکار کرد

Ба худ гуфт ман зи оташам ӯ зи хок

به خود گفت من ز آتشم او ز خاک

Гар аз саҷдааш рӯ бипечам чаҳ бок

گر از سجده‌اش رو بپیچم چه باک

Такаббур ба сӯяш чу оварад рӯй

تکبر به سویش چو آورد روی

Бишуд тавқӣ аз лаънаташ дар гулӯӣ

بشد طوقی از لعنتش در گلوی

Чу бар нор нозед ӯ нор шуд

چو بر نار نازید او نار شد

Ба нирони сӯзон сазовор шуд

به نیران سوزان سزاوار شد

Пас аз тавсан кибр омад фурӯд

پس از توسن کبر آمد فرود

Бигуфто ки эй поки ҳӣу дӯд

بگفتا که ای پاک حی و دود

Чу мироним аз дарат шармсор

چو میرانیم از درت شرمسار

Чаҳ шуд музди тоъотам эй кирдигор

چه شد مزد طاعاتم ای کردگار

Нидо омад аз довари додхоҳ

ندا آمد از داور دادخواه

Ки эй рӯсиёҳи ончӣ хоҳӣ бихоҳ

که ای روسیاه آنچه خواهی بخواه

Чунин гуфт шайтон ки эй кирдигор

چنین گفت شیطان که ای کردگار

Се матлаб кун аз баҳр ман бихоҳ

سه مطلب کن از بهر من بخواه

Чунин гуфт шайтон ки эй кирдигор

چنین گفت شیطان که ای کردگار

Се матлаб кун аз баҳри ман ихтиёр

سه مطلب کن از بهر من اختیار

Нахусти онкии подоши ин бандагӣ

نخست آنکه پاداش این بندگی

Ба ҷовид хоҳам зи ту зиндагӣ

به جاوید خواهم ز تو زندگی

Дувуми онкии роҳами диҳии ройгон

دوم آنکه راهم دهی رایگان

Ту дар узви узви ҳамаи бандагон

تو در عضو عضو همه بندگان

Сеюм матлабам эй худои ғафур

سوم مطلبم ای خدای غفور

Бимонад ба вақте ки бошад зарур

بماند به وقتی که باشد ضرور

Нидо омад аз ҳазрати кибриё

ندا آمد از حضرت کبریا

Ки кардем мо ҳоҷататро раво

که کردیم ما حاجتت را روا

Аз он рӯз рӯ кард он бадгумон

از آن روز رو کرد آن بدگمان

Ба олам ба гумроҳии бандагон

به عالم به گمراهی بندگان

Сеюм матлабаш шуд аёни бармало

سوم مطلبش شد عیان برملا

Ҳамон зуҳӯри ошуро дар Карбало

همان ظهور عاشورا در کربلا

Ки фарзанди Заҳро чу аз пушти зин

که فرزند زهرا چو از پشت زین

Нигуни гашт бекас ба рӯй замин

نگون گشت بی‌کس به روی زمین

Ғарибона бар хоки сар бар ниҳод

غریبانه بر خاک سر بر نهاد

Муҳайёи зи баҳри шаҳодати ситод

مهیا ز بهر شهادت ستاد

Дар он лаҳза шайтон намӯд ин хаёл

در آن لحظه شیطان نمود این خیال

Кигар кушта шуд ин шаҳ бе ҳам?ил

که گر کشته شد این شه بی‌همال

Шафоат дар ин кор ҳосил шавад

شفاعت در این کار حاصل شود

Ҳамаи саъии ман ҳеҷ ва ботил шавад

همه سعی من هیچ و باطل شود

Раҳанд осӣон аз азобу гуноҳ

رهند عاصیان از عذاب و گناه

Ҳамин дами бимонам ба рӯй сиёҳ

همین دم بمانم به روی سیاه

Кунам ҳилаи хеш дар кор ӯ

کنم حیله خویش در کار او

Ки шояд турш созад аз сабри рӯ

که شاید ترش سازد از صبر رو

Бигуфт эй худованди гори мубин

بگفت ای خداوند گار مبین

Буд мавсими матлаби сеюмин

بود موسم مطلب سومین

Сеюм матлабами ин буд бе ҳиҷоб

سوم مطلبم این بود بی‌حجاب

Ки ояд ба аввали фалаки офтоб

که آید به اول فلک آفتاب

Намояди тамоми ҳарорати аён

نماید تمام حرارت عیان

Битобад ба ҷисми ҳусайни он замон

بتابد به جسم حسین آن زمان

Чу ин орзӯ кард омад хитоб

چو این آرزو کرد آمد خطاب

Ба навъе ки мехост шуд офтоб

به نوعی که می‌خواست شد آفتاب

Чунон тофт бар пайкари шоҳидин

چنان تافت بر پیکر شاهدین

Ки шуд дӯд бар осмону замин

که شد دود بر آسمان و زمین

Аташи гашти ғолиби чунон бар эмом

عطش گشت غالب چنان بر امام

Ки кому забони шаҳи ташнаи ком

که کام و زبان شه تشنه کام

з хушкӣ шудӣ чун ба ҳам ошно

ز خشکی شدی چون به هم آشنا

Ту гуфтӣ ки аз чӯби хезади садо

تو گفتی که از چوب خیزد صدا

з ҳар захми вай хӯн даромад ба ҷӯш

ز هر زخم وی خون درآمد به جوش

Бар омад зи хайли млоики хурӯш

بر آمد ز خیل ملایک خروش

Дар он дами зи даргоҳи раби ҷалил

در آن دم ز درگاه رب جلیل

Ба сӯй замин шуд равони Ҷабраил

به سوی زمین شد روان جبرئیل

Пари хешро кард пас соябон

پر خویش را کرد پس سایبان

Бидон ҷисми пари захми тиру синон

بدان جسم پر زخم تیر و سنان

Шаҳи ташнаи лаби дидаро кард боз

شه تشنه لب دیده را کرد باز

Ба ҷбрил фармуд бо сад ниёз

به جبریل فرمود با صد نیاز

Ки эй Ҷабраили ин парт бар серум

که ای جبرئیل این پرت بر سرم

Ҳиҷобӣаст байни ману дилбарам

حجابی است بین من و دلبرم

Маро рӯй дили ҷуз ба маҳбӯб нест

مرا روی دل جز به محبوب نیست

Дар ин дам ба сари соя матлӯб нест

در این دم به سر سایه مطلوب نیست

Агар ҳаст манзурати эҳсони ман

اگر هست منظورت احسان من

Бирав соя кун бар ҷавонони ман

برو سایه کن بر جوانان من

Бирав соя кун бар алии Акбарам

برو سایه کن بر علی اکبرم

Ба Тифли сағирами алии Асғарам

به طفل صغیرم علی اصغرم

Агар матлабат ҳаст имдоди ман

اگر مطلبت هست امداد من

Бирав сояи афкан ба домоди ман

برو سایه افکن به داماد من

Ки ӯро ду оташ намӯда кабоб

که او را دو آتش نموده کباب

Яке доғи ҳасрати яке офтоб

یکی داغ حسرت یکی آفتاب

Гузар бар сари хусрав нос кун

گذر بر سر خسرو ناس کن

Дамии соя бар захм аббос кун

دمی سایه بر زخم عباس کن

Бирав ҷониби хаймае дили ғамин

برو جانب خیمه ای دل غمین

Фикан сояи андари сари обидин

فکن سایه اندر سر عابدین

Ки аз сӯзи таб алътш ме кунад

که از سوز تب العطش می‌کند

Ба бистар фитодааст ва ғаш ме кунад

به بستر فتاده است و غش می‌کند

Чу гардад дами дигар эй Ҷабраил

چو گردد دم دیگر ای جبرئیل

Аёлам дар ин дашти хору залил

عیالم در این دشت خوار و ذلیل

На чодар ба сари неи либосӣ ба тан

نه چادر به سر نی لباسی به تن

Тамомӣ бар ҳамаи сари урёни бадан

تمامی بر همه سر عریان بدن

Ба ҳар ҷо ки гирданд эшон муқӣм

به هر جا که گردند ایشان مقیم

Фикан соя бар кӯдакони ятем

فکن سایه بر کودکان یتیم

Хусусан ба вайронаи шаҳри шом

خصوصاً به ویرانه شهر شام

Гузар кун дар онҷоӣ бесақфу бом

گذر کن در آنجای بی‌سقف و بام

Муҳаббат ба атфол Дориюш кун

محبت به اطفال دریوش کن

Дамии сояи шан аз пар хеш кун

دمی سایه‌شان از پر خویش کن

Агар шеър ( сомит ) туро шуд қабул

اگر شعر (صامت) تو را شد قبول

Бабр дар ҷинон арза кун бар расӯл

ببر در جنان عرضه کن بر رسول