То туоне эй дил аз вазъ ҷаҳон бинмо канор

تا توانی ای دل از وضع جهان بنما کنار

Кин ъҷўзи даҳр ҳар дами фитнаи оради бакор

کاین عجوز دهر هر دم فتنه آرد بکار

Чун арӯсони хешро р ҷилва медорад вале

چون عروسان خویش را ر جلوه می‌دارد ولی

Кӣнаи ҷўзолӣ буд макору зишту нобакор

کینه جوزالی بود مکار و زشت و نابکار

Ту гумони дорӣ ки ин шаҳдаст нӯшии рӯзу шаб

تو گمان داری که این شهد است نوشی روز و شب

Не буд шаҳд ва на шукр балки бошад сами Фор

نی بود شهد و نه شکر بلکه باشد سم فار

Тобкии ҷони азизи хешросозӣ ҳадаф

تابکی جان عزیز خویش را سازی هدف

Тири макрӯҳоти борад аз камони рӯзгор

تیر مکروهات بارد از کمان روزگار

Взўи шаб дар хобӣ ва аз ҳуб дунё гашта маст

وزو شب در خوابی و از حب دنیا گشته مست

Як дамӣ бедор бошу лаҳзаи шӯи ҳӯшёр

یک دمی بیدار باش و لحظه شو هوشیار

Молу авлоду аёлат бар ту яксар фитна анд

مال و اولاد و عیالت بر تو یکسر فتنه‌اند

Рӯ бихон мисдоқи ин қавл аз каломи кирдигор

رو بخوان مصداق این قول از کلام کردگار

Чашми бенаии гшо ва кун назар бар ҳоли хеш

چشم بینایی گشا و کن نظر بر حال خویش

Оқибат бошад туро зиндор бар ондри гузор

عاقبت باشد تو را زیندار بر آندر گذار

Рӯ ба қабристон ва як дам аз сари ибрати нигар

رو به قبرستان و یک دم از سر عبرت نگر

Байни чисони шоҳон ба зери хоки хуфтаи хору зор

بین چسان شاهان به زیر خاک خفته خوار و زار

Тозаи домодони арӯс марг бигирифтанд танг

تازه دامادان عروس مرگ بگرفتند تنگ

Наварӯсони ҷои гесуи зеб гардан карда мор

نوعروسان جای گیسو زیب گردن کرده مار

По бар ин хокӣ ки бо аҷаб ва такаббур менаҳй

پا بر این خاکی که با عجب و تکبر مینهی

Срўқдоннди самин пайкару насрини изор

سروقدانند سمین پیکر و نسرین عذار

То туоне бо хилоиқ нарад некуӣ ба боз

تا توانی با خلایق نرد نیکویی به باز

Каз ту мондр дар ҷаҳони номи никуии ёдгор

کز تو ماندر در جهان نام نکویی یادگار

Халқи фармӯдаи туро халлоқ бар ваҷҳи ҳасан

خلق فرموده تو را خلاق بر وجه حسن

Бош некӯи халқу некӯи хислату никўшъор

باش نیکو خلق و نیکو خصلت و نیکوشعار

эй бародари ҷузи ризоӣ ҳақ макун кордгар

ای برادر جز رضای حق مکن کاردگر

Зонка кории ҷузи ризои ҳақи туро ноед бакор

زانکه کاری جز رضای حق تو را ناید بکار

Ман ки кории ҷузи ризоӣ ҳақ накардам токунӯн

من که کاری جز رضای حق نکردم تاکنون

Ҳастам аз сӯъи амал дар пеши яздони шармсор

هستم از سوء عمل در پیش یزدان شرمسار

Мизнми дасти тавассул бар влои он шаҳӣ

میزنم دست توسل بر ولای آن شهی

Ков бидодӣ ҷону сарро дар ризои кирдигор

کاو بدادی جان و سر را در رضای کردگار

Сибти дувуми ҳуҷҷати сеюм шаҳи дунёу дайн

سبط دوم حجت سوم شه دنیا و دین

Хомси оли ъабоу арши ҳақро гӯшвор

خامس آل عبا و عرش حق را گوشوار

Мазҳари яктоу соҳиби мансаби соролҳӣ

مظهر یکتا و صاحب‌منصب ثارالهی

Дайни ҳақи ойини Аҳмад аз вуҷӯдаши пойдор

دین حق آئین احمد از وجودش پایدار

Аз кадомин мотамаш гӯям ки дар тоб оварад

از کدامین ماتمش گویم که در تاب آورد

Чун забон гуяд зи сӯзиш бар ҷигар уфтад шарор

چون زبان گوید ز سوزش بر جگر افتد شرار

Ёд омад он замони кони кӯдаки шшмоҳаҳ ро

یاد آمد آن زمان کان کودک ششماهه را

Назд ӯ бурданд бо тоби қалби Фкор

نزد او بردند با تاب قلب فکار

Гуфтанаш эй шоҳи ин Тифли рзиъи мустаманд

گفتنش ای شاه این طفل رضیع مستمند

Рафтааст аз тишнагӣ ӯро зи дили сабру қарор

رفته است از تشنگی او را ز دل صبر و قرار

Не буд шер ва на обӣ то ки таскинаши диҳем

نی بود شیر و نه آبی تا که تسکینش دهیم

Аз аташи сабру қарор аз ҷон ӯ карда фирор

از عطش صبر و قرار از جان او کرده فرار

Дидаи шоҳи ташнаи лаби контФл май печид ба ҳам

دیده شاه تشنه لب کانطفل می‌پیچید به هم

Аз ду мижгони ашки резади ҳамчу дар шоҳвор

از دو مژگان اشک ریزد همچو در شاهوار

Барграфт он ғунчаи пурмуждаро бо сад фиғон

برگرفت آن غنچه پرمژده را با صد فغان

Зеб оғӯшаш намӯд ва кард равад дар корзор

زیب آغوشش نمود و کرد رود در کارزار

Гуфт эй бе раҳми мардуми охир аз баҳри худо

گفت ای بی‌رحم مردم آخر از بهر خدا

Раҳми бнмоӣид бар мо бекасон дар ин диёр

رحم بنمائید بر ما بی‌کسان در این دیار

Аз ман мазлӯм агар ҷурму гуноҳӣ дида ед

از من مظلوم اگر جرم و گناهی دیده‌اید

Пас чаҳ тақсирӣ буд бар ин сағири шери хор

پس چه تقصیری بود بر این صغیر شیر خوار

Қатра обӣ диҳед ин кӯдаки шшмоаҳ ро

قطره آبی دهید این کودک ششماه را

Каз аташ аз зиндагӣ бигузашта кор ӯ аз кор

کز عطش از زندگی بگذشته کار او از کار

Як гуруҳи ин Асғарасту раҳм бар ҷонаш кунед

یک گروه این اصغر است و رحم بر جانش کنید

Бар шумо ин ҳуҷҷати кубро буд рӯзшумор

بر شما این حجت کبری بود روزِ شمار

ё диҳеми ҷуръаи обӣ ки таскинаши даҳум

یا دهیم جرعه آبی که تسکینش دهم

ё касе ӯро баради бншондш аз дили шарор

یا کسی او را برد بنشاندش از دل شرار

Ногаҳони тири се шуъбаи ҳармала аз даст дод

ناگهان تیر سه شعبه حرمله از دست داد

Гуфт сайри обаши намоями ман зи тири оби дор

گفت سیر آبش نمایم من ز تیر آب دار

Пурзанон тир омад ва бар ҳнҷр Асғар нишаст

پرزنان تیر آمد و بر حنجر اصغر نشست

Кард рӯзи зиндагонии пеши чашмаши шоми тор

کرد روز زندگانی پیش چشمش شام تار

Сар бсў бибаред он ҳулқум ва бигузашт ва нишаст

سر بسو ببرید آن حلقوم و بگذشت و نشست

То биппар бар бозуии шоҳаншаҳ бехайлу ёр

تا بپر بر بازوی شاهنشه بی‌خیل و یار

Аз ҳадиси лҳмки лаҳмӣ » агар дории хабар

از حدیث لحمک لحمی» اگر داری خبر

Рафт ва бигирифт аз ҷафо бар қалби пайғамбари қарор

رفت و بگرفت از جفا بر قلب پیغمبر قرار

Шуд зи тоби тири ҷои гиряи он Тифли сағир

شد ز تاب تیر جای گریه آن طفل صغیر

Дар табассум бар сари дӯши падар бо изтирор

در تبسم بر سر دوش پدر با اضطرار

Аз ?илам багушӯд чашмон ва баҳам биниҳод ва хуфт

از الم بگشود چشمان و بهم بنهاد و خفت

Кард доролмлки боқии рози фонии ихтиёр

کرد دارالملک باقی راز فانی اختیار

Рехт ( ҳоҷиб ) аз ғами фарзанди шоҳи ташнаи лаб

ریخت (حاجب) از غم فرزند شاه تشنه لب

Ашки хунин аз ду чашмони ҳамчуи абри навбаҳор

اشک خونین از دو چشمان همچو ابر نوبهار