Чу кард қофила ба яксон ба шоми вуруд

چو کرد قافله به یکسان به شام ورود

Намӯд субҳи қиёмат ба чашми халқи қиём

نمود صبح قیامت به چشم خلق قیام

Ҳар ончӣ бар сари оли алии гузашти зи ҷавр

هر آنچه بر سر آل علی گذشت ز جور

Намӯд тоза дигар бораи аҳди худ айём

نمود تازه دگر باره عهد خود ایام

Яке ба айш ки оли алӣ қтил шуданд

یکی به عیش که آل علی قتیل شدند

Яке бануш ки моро замонаи гашт ба ком

یکی بنوش که ما را زمانه گشت به کام

Либоси нави ҳама бар тани зи атласи дебо

لباس نو همه بر تن ز اطلس دیبا

Ба кафи хизоб чу кафи алхзиби бастаи тмо

به کف خضاب چو کف الخضیب بسته تما

зи як тарафи сар бе чодари ҳарими расӯл

ز یک طرف سر بی‌چادر حریم رسول

зи ҷонибӣ ба тмошоҳм аз хавосу авом

ز جانبی به تماشاهم از خواص و عوام

зи қайди силсилаи маҷрӯҳи гардани бемор

ز قید سلسله مجروح گردن بیمار

Шудаи зи ҷаври расани хастаи бозуии айтом

شده ز جور رسن خسته بازوی ایتام

Яке ба чӯб ситам мезадӣ ба фарқи занон

یکی به چوب ستم می‌زدی به فرق زنان

Яке зи оташи неи рехтии баҳри даври бом

یکی ز آتش نی ریختی بهر دور بام

Чисони гузашт ба обид ки дид раси падар

چسان گذشت به عابد که دید راس پدر

Нишони санг ҷафо шуд ба шоми ғами анҷом

نشان سنگ جفا شد به شام غم انجام

На кас ки бар сари кулсуми афканди мъҷр

نه کس که بر سر کلثوم افکند معجر

На додрас ки ба он кӯдакон кунад атъом

نه دادرس که به آن کودکان کند اطعام

Ҷаҳон гирифт чунон танг бар ҳарими расӯл

جهان گرفت چنان تنگ بر حریم رسول

Ки гӯиё шуда роҳат бидон гуруҳи ҳаром

که گوئیا شده راحت بدان گروه حرام

Ба садҳазори тъби аҳли байт бекас ро

به صدهزار تعب اهل بیت بی‌کس را

Ба вақт шом бидоданд дар харобаи мақом

به وقت شام بدادند در خرابه مقام

з бе вафоеи дунёи ҳамин басаст ки рафт

ز بی‌وفایی دنیا همین بس است که رفت

Ба базми куфри сари шоҳи кишвари ислом

به بزم کفر سر شاه کشور اسلام

Нишаста буд ба курсии зари яҳуду маҷус

نشسته بود به کرسی زر یهود و مجوس

Ситода буд бпои обидини эмоми аном

ستاده بود بپا عابدین امام انام

Чаҳ гӯям оҳ ки куфр язид шавам чаҳ кард

چه گویم آه که کفر یزید شوم چه کرد

Бчўби хизру лаъли лаби шарифи эмом

بچوب خیزر و لعل لب شریف امام

Басаст шарҳи ғами шом сар макун ( ҳоҷиб )

بس است شرح غم شام سر مکن (حاجب)

Ки не ба ҷисм тавон монад ва на бадали ором

که نی به جسم توان ماند و نه بدل آرام