ё ҳусайн эй ҷони фидои номи ғами афзои ту

یا حسین ای جان فدای نام غم‌افزای تو

Карда моро дили кабоби андӯҳи ҷони Фрсои ту

کرده ما را دل کباب اندوه جان‌فرسای تو

Чун ба роҳи ҳақ барои шиъён сар дода Эй

چون به راه حق برای شیعیان سر داده‌ای

эй сари мо шиъёни қурбони хоки пои ту

ای سر ما شیعیان قربان خاک پای تو

Кош мешуд ҷисми мо аз теғ барон чоки чок

کاش می‌شد جسم ما از تیغ بران چاک چاک

То нагаштӣ пораи пораи ҳамчуи гули аъзои ту

تا نگشتی پاره پاره همچو گل اعضای تو

эй каломи аллоҳ чу афтодӣ ба дашти мушрикин

ای کلام‌الله چو افتادی به دشت مشرکین

Қтаҳ қитъа шуд зи ҷаври нокасони аҷзои ту

قطه قطعه شد ز جور ناکسان اجزای تو

Коши моро бади ҷигари сдпораҳ аз шамшеру тир

کاش ما را بد جگر صدپاره از شمشیر و تیر

Пора аз тири се шуъба менагашт амъои ту

پاره از تیر سه شعبه می‌نگشت امعای تو

Хоки олам кош мешуд бар сари перу ҷавон

خاک عالم کاش می‌شد بر سر پیر و جوان

наменабад ғалатон ба хоку хӯни қадари ънои ту

می‌نبد غلطان به خاک و خون قدر عنای تو

Обҳои ҷумлаи олами кош май гаштии сароб

آب‌های جمله عالم کاش می‌گشتی سراب

Он замон каз тишнагӣ хушкида шуд лабҳои ту

آن زمان کز تشنگی خشکیده شد لب‌های تو

Сайли ашк аз дида ҳар чашм меояд бурун

سیل اشک از دیده هر چشم می‌آید برون

Гашта тӯфони ҷаҳон аз доғи тӯфони зои ту

گشته طوفان جهان از داغ طوفان‌زای تو

Зад гиребони чок дар ҷинати зи ғами хиролнсо

زد گریبان چاک در جنت ز غم خیرالنسا

Чун шунӯд аз бе касе фарёди вои ғўсои ту

چون شنود از بی‌کسی فریاد وا غوثای تو

Шуд замини Карбалоро рутбаи болотар зи арш

شد زمین کربلا را رتبه بالاتر ز عرش

То фитод аз рӯй зини он қомати зебои ту

تا فتاد از روی زین آن قامت زیبای تو

Шимур чун бардошти сар аз махзани илми худо

شمر چون برداشت سر از مخزن علم خدا

Баҳр ғорат шуд равон аз ҳар тарафи аъдои ту

بهر غارت شد روان از هر طرف اعدای تو

Кош мешуд хаймаи гардуни хароб ва ме нашуд

کاش می‌شد خیمه گردون خراب و می‌نشد

Хаймаи гуҳати шуълаи вар аз хасм бе пурвои ту

خیمه گهت شعله‌ور از خصم بی‌پروای تو

наменадонам бо чаҳ дили хўлӣ бе дайни лъин

می‌ندانم با چه دل خولی بی‌دین لعین

Рӯй хокистари ниҳоди он мӯии ънбрсои ту

روی خاکستر نهاد آن موی عنبرسای تو

Хсрўои итибаҳи бутӣ чун муқарар гашта аст

خسروا یتیبه بتی چون مقرر گشته است

Баҳри маддоҳ дарат аз эзади яктои ту

بهر مداح درت از ایزد یکتای تو

Кун карами имрӯзи як байт эй эмоми зўолкрм

کن کرم امروز یک بیت ای امام ذوالکرم

Боқии дигар барои ваъдаи фардои ту

باقی دیگر برای وعده فردای تو

Лек дар фардои маҳшар сахт дорам орзӯ

لیک در فردای محشر سخت دارم آرزو

То шавад ҷоем дар онҷое ки бошад ҷои ту

تا شود جایم در آنجایی که باشد جای تو

Ин таманногар чаҳ аз ( ҳоҷиб ) баъӣдасту аҷиб

این تمناگر چه از (حاجب) بعید است و عجیب

Лек чандон нест назд ҳиммати волои ту

لیک چندان نیست نزد همت والای تو