ё алии ин ъам тоҷдор
یا علی این عم تاجدار
эй баҳри ғам бекасонро ғмгсор
ای بهر غم بیکسان را غمگسار
Ёварам шӯ гашта меҳнати кори ман
یاورم شو گشته محنت کار من
Баради аҷали наздики манзили ёри ман
برد اجل نزدیک منزل یار من
Ҷон Заҳро мешавад қурбони ту
جان زهرا میشود قربان تو
Лаҳзае дигар буд меҳмони ту
لحظهای دیگر بود مهمان تو
Тоири рӯҳами з тан багушӯда бол
طایر روحم ز تن بگشوده بال
Бас дилам бигрифта зини олами малол
بس دلم بگرفته زین عالم ملال
Кардаам аз неъмати ободи ҷаҳон
کردهام از نعمت آباد جهان
Бо тани ранҷуру ҷисми нотавон
با تن رنجور و جسم ناتوان
Сӯии гулзори ҷинони созами сафар
سوی گلزار جنان سازم سفر
Шавқи дидор падар дорам басар
شوق دیدار پدر دارم بسر
Бо падар хоҳам ҳикоят ҳо кунам
با پدر خواهم حکایتها کنم
заматон ваии шикоят ҳо кунам
ز امتان وی شکایتها کنم
Гӯям эй боби кироми тоҷдор
گویم ای باب کرام تاجدار
Баъд ту шуд духтар бе ғмгсор
بعد تو شد دختر بیغمگسار
эй падари байни паҳлавӣ бишкаста ам
ای پدر بین پهلوی بشکستهام
Бозуӣ аз тозӣона хаста ам
بازوی از تازیانه خستهام
эй падар бингар изор нилем
ای پدر بنگر عذار نیلیم
Зад умр аз кин ба зарб сайлем
زد عمر از کین به ضرب سیلیم
Оташ бедод зад дар хона ам
آتش بیداد زد در خانهام
Сӯхт аз баҳри ғазаб кошона ам
سوخت از بهر غضب کاشانهام
Кард аз зарб дар он шавам палид
کرد از ضرب در آن شوم پلید
Муҳсини шаш моҳаам аз кини шаҳид
محسن ششماههام از کین شهید
АўФкнд эй хусрави олии ҷаноб
اوفکند ای خسرو عالیجناب
Бар гулӯии шавҳарам аз кини таноб
بر گلوی شوهرم از کین طناب
Лек бо ту эй эмоми арҷманд
لیک با تو ای امام ارجمند
Бошудам ин дами васиятҳои чанд
باشدم این دم وصیتهای چند
Авло эй шаҳриёри баҳр ва бар
اولا ای شهریار بحر و بر
Гар бадӣ аз ман ту дидӣ даргузар
گر بدی از من تو دیدی درگذر
Чун танамсозӣ ниҳон дар зери гул
چون تنم سازی نهان در زیر گل
Сози Заҳро ба ҷону дили бҳл
ساز زهرا به جان و دل بحل
Баъди ман эй ҷон вае ҷонони ман
بعد من ای جان و ای جانان من
наменапӯшӣ дида аз Тифлони ман
می نپوشی دیده از طفلان من
Тифли беморам ба даврон музтар аст
طفل بیمارم به دوران مضطر است
Дар ҷаҳон чун мурғ бебол ва пар аст
در جهان چون مرغ بیبال و پر است
Гар ҳасан афсурда гардад аз ?илам
گر حسن افسرده گردد از الم
Аз ғамаш дар сина хӯн гардад дилам
از غمش در سینه خون گردد دلم
Гар ҳусайнамро бёзод касе
گر حسینم را بیازاد کسی
Карда озори дили зорами басӣ
کرده آزار دل زارم بسی
Зайнабу кулсуми зори музтарам
زینب و کلثوم زار مضطرم
Духтарони навраси ғами пурварам
دختران نورس غم پرورم
Кас ниёзорад дили ғамнокашон
کس نیازارد دل غمناکشان
Гарчи бо ғам шуд сиришта хокашон
گرچه با غم شد سرشته خاکشان
Он ду бекасро на вақт ибтилост
آن دو بیکس را نه وقت ابتلاست
Мҳтти эшон ба дашт Карбалост
محتت ایشان به دشت کربلاست
Он замон кофанд ҳусайнам рӯй хок
آن زمان کافند حسینم روی خاک
Бо тани сдораҳ чун гули чоки чок
با تن صداره چون گل چاک چاک
Шимур биншинад ба рӯй сина аш
شمر بنشیند به روی سینهاش
То баради сар аз тан бекӣна аш
تا برد سر از تن بیکینهاش
Вондри он саҳро кунанд аз бе касе
واندر آن صحرا کنند از بیکسی
Истиғоса дар бар ҳар нокасе
استغاثه در بر هر ناکسی
Раҳм кӣ созад касе бар ҳолашон
رحم کی سازد کسی بر حالشان
намекунад озурдатар аҳволашон
میکند آزردهتر احوالشان
намешаванд аз ҷаври аъдои дастгир
میشوند از جور اعدا دستگیر
Ҳам дар он водии ғариб ва ҳам асир
هم در آن وادی غریب و هم اسیر
Вази балоӣ Кӯфа гӯям ё зи шом
وز بلای کوفه گویم یا ز شام
Шарҳи ин ғам кӣ тавон гуфтани тамом
شرح این غم کی توان گفتن تمام
Мухтасар кун ( ҳоҷбо ) зини бештар
مختصر کن (حاجبا) زین بیشتر
Шуъла мотам мазан бар хушки ватар
شعله ماتم مزن بر خشک وتر