Зайнаб чу дид бар сари неи раси шоҳ ро

زینب چو دید بر سر نی راس شاه را

Бар на фалак намӯд равони пайки оҳ ро

بر نه فلک نمود روان پیک آه را

Аз хоку хӯн ба нӯк синон дид мнхсФ

از خاک و خون به نوک سنان دید منخسف

Он рух ки карда буд хаҷали меҳру моҳ ро

آن رخ که کرده بود خجل مهر و ماه را

Гуфто ба нолае ки намӯдӣ ба аҳди маҳд

گفتا به ناله‌ای که نمودی به عهد مهد

Равшани зи ирии хештани арши илоҳ ро

روشن ز نور خویشتن عرش اله را

Ҷои ту буд бар сари дӯши набӣ чаро

جای تو بود بر سر دوش نبی چرا

Кардӣ сари синони синони ҷойгоҳ ро

کردی سر سنان چنان جایگاه را

Шарт вафо набӯд ки танҳо гузоштӣ

شرط وفا نبود که تنها گذاشتی

Дар дасти аҳли зулми ман бепаноҳ ро

در دست اهل ظلم من بی‌پناه را

Он зулмҳо ки кард пушаймон наме кунад

آن ظلم‌ها که کرد پشیمان نمی‌کند

Ибни зиёди сангдили дайни табоҳ ро

ابن زیاد سنگدل دین تباه را

Саҷҷоди ғул ба гардану масрури ибни саъд

سجاد غل به گردن و مسرور ابن‌سعد

Байн то куҷои рисондаи фалаки иштибоҳ ро

بین تا کجا رسانده فلک اشتباه را

Чун бар сари ту дастрасам нест ме кунам

چون بر سر تو دسترسم نیست می‌کنم

Аз баҳри чора бар сари худ хоки роҳ ро

از بهر چاره بر سر خود خاک راه را

Он як ба каъб мезанадам дайгарӣ ба снк

آن یک به کعب می زندم دیگری به سنگ

Охир гуноҳ чист ман бегуноҳ ро

آخر گناه چیست من بی‌گناه را

Аз баъди хеш бе касе ман назора кун

از بعد خویش بی‌کسی من نظاره کن

Як тани чисони шикастами ман як сипоҳ ро

یک تن چسان شکستم من یک سپاه را

Бар бод дода хирмани сабрами ҷафои шимур

بر باد داده خرمن صبرم جفای شمر

Ореи чисон таҳаммул кӯҳаст коҳ ро

آری چسان تحمل کوهست کاه را

На тоқатӣ ки бар сар не бингарам сарат

نه طاقتی که بر سر نی بنگرم سرت

Неи сабр каз рух ту бапушам нигоҳ ро

نی صبر کز رخ تو بپوشم نگاه را

Аз гирягар сифед шавад чашми ман чаҳ суд

از گریه گر سفید شود چشم من چه سود

Натавон намӯд чораи бахти сиёҳ ро

نتوان نمود چاره بخت سیاه را

Меҳнати з бас кашидам ва дидам ки барда аст

محنت ز بس کشیدم و دیدم که برده است

Аз ёди ман муқаддамаи ъзу ҷоҳ ро

از یاد من مقدمه عز و جاه را

Аз ман гузашт эй сари пар хӯн макун дареғ

از من گذشت ای سر پر خون مکن دریغ

зи атфоли хеши марҳамати гоҳгоҳ ро

ز اطفال خویش مرحمت گاهگاه را

( сомит ) з бас намӯда мҳни ҷо ба малики тан

(صامت) ز بس نموده محن جا به ملک تن

Тарсами аҷал баҳам занад ин дастгоҳ ро

ترسم اجل بهم زند این دستگاه را