Ашки ман рашк Фуротаст ва сробс хӯнаст

اشک من رشک فراتست و سرابس خونست

ё раби ин баҳр чаҳ баҳрии сет ки обаш хӯнаст

یا رب این بحر چه بحری‌ست که آبش خونست

Арсаи крбу бало мавҷ занад чун дарё

عرصه کرب و بلا موج زند چون دریا

Ваа чаҳ дарё ки ҳамаи мавҷ ва ҳубобаш хӯнаст

وه چه دریا که همه موج و حبابش خونست

зи гулистони набии даҳр гирифтааст гулоб

ز گلستان نبی دهر گرفته است گلاب

Чаҳ гулӣ буд надонам ки гулобаш хӯнаст

چه گلی بود ندانم که گلابش خونست

Ин на айшасту арӯсии з барои қосим

این نه عیش است و عروسی ز برای قاسم

Гар арӯсӣаст зи баҳр чаҳ хизобаш хӯнаст

گر عروسی است ز بهر چه خضابش خونست

Шаҳи дайнро нарасад ҷуръаи обӣ дар ком

شه دین را نرسد جرعه آبی در کام

Ташна ҷон медиҳад ва то бркотш хӯнаст

تشنه جان می‌دهد و تا برکاتش خونست

Шоҳиди базми вафои зайнаби ғмдидаҳ чаро

شاهد بزم وفا زینب غمدیده چرا

Нест бар чеҳри ҳиҷобаш ки ниқобаш хӯнаст

نیست بر چهر حجابش که نقابش خونست

На ҳамин ху нашудаи ҷории зи ду чашм ( сомит )

نه همین خو نشده جاری ز دو چشم (صامت)

Хомау дафтару девон ва китобаш хӯнаст

خامه و دفتر و دیوان و کتابش خونست