Дило дар Карбало бингар чаҳ ғавғое аён дорад

دلا در کربلا بنگر چه غوغایی عیان دارد

Ҳусайни ташнаи лаби афғони зи ҷавр кӯфӣон дорад

حسین تشنه‌لب افغان ز جور کوفیان دارد

Нишаста киштии эҷод аз ҷаври хасон дар гул

نشسته کشتی ایجاد از جور خسان در گل

Чу дарёи Карбалои баси мавҷҳои бекарон дорад

چو دریا کربلا بس موجهای بیکران دارد

Сакина дар наво дар нинаво аз алътш чун не

سکینه در نوا در نینوا از العطش چون نی

Аз он ғофил ки андари чашми худ обӣ равон дорад

از آن غافل که اندر چشم خود آبی روان دارد

Аҷаб набӯд ки зайнаб дар бурно муҳаррамон гиряд

عجب نبود که زینب در برنا محرمان گرید

Чу натавонади з бе тобии ғами дилро ниҳон дорад

چو نتواند ز بی‌تابی غم دل را نهان دارد

Қад хам гашта Лайло набошад аз раҳи перӣ

قد خم گشته لیلا نباشد از ره پیری

Ки хори ғам ба пои дили зи доғ навҷавон дорад

که خار غم به پای دل ز داغ نوجوان دارد

Тани нўбоўаҳи Заҳрои бараҳна дар сафи майдон

تن نوباوه زهرا برهنه در صف میدان

Ба пеши офтоб аз тири парон соябон дорад

به پیش آفتاب از تیر پران سایبان دارد

Алии Асғар ба рӯй даст ёб аз гиря шуд хомӯш

علی اصغر به روی دست یاب از گریه شد خاموش

Қазои гуфто ки ин булбули фиғон аз боғбон дорад

قضا گفتا که این بلبل فغان از باغبان دارد

Арӯси қосими домоди андари ҳиҷлаи мотам

عروس قاسم داماد اندر حجله ماتم

Ба ранги каҳрабо аз ғами рух чун арғавон дорад

به رنگ کهربا از غم رخ چون ارغوان دارد

Агар аз гардиши даврони ҳусайн дар Кӯфа шуд меҳмон

اگر از گردش دوران حسین در کوفه شد مهمان

Дар онҷо бе ҳаёеи ҳамчуи хўлӣ мизбон дорад

در آنجا بی‌حیایی همچو خولی میزبان دارد

Баҳори ъушрат ( сомит ) чу шуд сарфи азодорӣ

بهار عشرت (صامت) چو شد صرف عزاداری

Барои иззати фардои ду чашм хўнФшон дорад

برای عزت فردا دو چشم خونفشان دارد