Барои рафтани шому видоъи шоҳи шаҳидон

برای رفتن شام و وداع شاه شهیدان

зи ҷумлаи усарои навбат сакина расед

ز جمله اسرا نوبت سکینه رسید

зи пушти ноқа урён фитод рӯй замин

ز پشت ناقه عریان فتاد روی زمین

Ниҳоди лаб ба гулӯии бурӣдаи шаҳи дайн

نهاد لب به گلوی بریده شه دین

Ба гиря гуфт ки эй ҷони фидои пайкари ту

به گریه گفت که ای جان فدای پیکر تو

Ки кардааст ҷудо ! эй падари зи тани сари ту

که کرده است جدا! ای پدر ز تن سر تو

Амон намедиҳадам ки нуҳум бар ҷароҳати баданат

امان نمی‌دهدم که نهم بر جراحت بدنت

На мъҷзрӣ ки зи сари гирам ва кунам кафанат

نه معجزری که ز سر گیرم و کنم کفنت

Гушои чашм ва назар кун чигуна аз силӣ

گشای چشم و نظر کن چگونه از سیلی

Шудааст сӯрати Тифли ятеми ту нилӣ

شده است صورت طفل یتیم تو نیلی

Хушо ба ҳоли алии Акбару алии Асғар

خوشا به حال علی‌اکبر و علی‌اصغر

Ки дар ҷавори ту афтодаи пайкар бе сар

که در جوار تو افتاده پیکر بی‌سر

Буд сари сафар эй ҷони ман ба қурбонат

بود سر سفر ای جان من به قربانت

Дамии ятем навозӣ кун аз итимонт

دمی یتیم نوازی کن از یتیمانت

Ба шом агар наме оеи ту эй эмоми зи ман

به شام اگر نمی‌آیی تو ای امام ز من

Намои сифориши моро ба шимури зии алҷўшн

نما سفارش ما را به شمر ذی‌الجوشن

Аё ғариби сафи нинавои хдоҳофиз

ایا غریب صف نینوا خداحافظ

Қтили ханҷари шимури дағои хдоҳофиз

قتیل خنجر شمر دغا خداحافظ

Басаст ( сомит ) аз ӣнҷо сухан магӯӣ дигар

بس است (صامت) از اینجا سخن مگوی دگر

Бигӯ дамии сухан аз ҳоли кӯдакон дигар

بگو دمی سخن از حال کودکان دگر