эй срдўр аз бадани рӯзии ту сомон доштӣ

ای سردور از بدن روزی تو سامان داشتی

Ҷо ба дӯши Мустафо бо лаъл хандон доштӣ

جا به دوش مصطفی با لعل خندان داشتی

Хизрро раҳбари ту будӣ ҷониби айни алҳаёт

خضر را رهبر تو بودی جانب عین الحیات

Худ чаро дар вақти мурдани ком аташон доштӣ

خود چرا در وقت مردن کام عطشان داشتی

Ҳаргиз аз ёдам нахоҳад рафт кандар Карбало

هرگز از یادم نخواهد رفت کاندر کربلا

Алътш гуфтӣ ба зери теғ то ҷон доштӣ

العطش گفتی به زیر تیغ تا جان داشتی

ӯ фитод охир ба дасти аҳримани ангуштарат

او فتاد آخر به دست اهرمن انگشترت

эй сулаймонӣ ки олами зер фармон доштӣ

ای سلیمانی که عالم زیر فرمان داشتی

Рӯй атфоли ятемати гашт аз силии сиёҳ

روی اطفال یتیمت گشت از سیلی سیاه

Бо ҳамаи эҳсон ки дар ҳақ ятемон доштӣ

با همه احسان که در حق یتیمان داشتی

Гар набурданд аз танати он куҳнаи пероҳан чаро

گر نبردند از تنت آن کهنه پیراهن چرا

Рӯй хоки Карбалои пас ҷисм урён доштӣ

روی خاک کربلا پس جسم عریان داشتی

Каҷ намӯдӣ аз танати он куҳнаи пероҳан чаро

کج نمودی از تنت آن کهنه پیراهن چرا

Рӯй хоки Карбалои пас ҷисм урён доштӣ

روی خاک کربلا پس جسم عریان داشتی

Каҷ намӯдӣ гардани худ дар бар душман чаро

کج نمودی گردن خود در بر دشمن چرا

Тобаи даври худ занони мӯ парешон доштӣ

تابه دور خود زنان مو پریشان داشتی

эй бародари хоҳари зорати басар мъҷр надошт

ای برادر خواهر زارت بسر معجر نداشت

Варна дидам бе кафани тан дар биёбон доштӣ

ورنه دیدم بی‌کفن تن در بیابان داشتی

Шимурро дидӣ ба хӯнати ташна буд эй ташнаи лаб

شمر را دیدی به خونت تشنه بود ای تشنه لب

Бози чашми об аз йен номусулмон доштӣ

باز چشم آب از ین نامسلمان داشتی

Ҳурмати меҳмони навозии хўлё аинсон набӯд

حرمت مهمان‌نوازی خولیا اینسان نبود

Раси меҳмон дар танури хеш пинҳон доштӣ

راس مهمان در تنور خویش پنهان داشتی

( сомто ) то худ ҷазоят чист дар рӯзи ҷазо

(صامتا) تا خود جزایت چیست در روز جزا

Комбши андари ин мусӣбати чашм гирён доштӣ

کامبش اندر این مصیبت چشم گریان داشتی