Рӯзи ошуро чу ҳизб « собқўни алсобқўн »

روز عاشورا چو حزب «سابقون السابقون»

Шуд муҳайёии савоб « нъми иҷрои алъомлўн »

شد مهیای ثواب «نعم اجرا العاملون»

Банк « хайли аллоҳи қўммўои аўрокбўо » аз батни арш

بانک «خیل الله قومموا اوراکبوا» از بطن عرش

Гӯшзад гардид соруллоҳёнро « Фосмъўн »

گوشزد گردید ثاراللهیان را «فاسمعون»

Дар мноӣ « лоизиъи аллоҳи аҷролмҳснин »

در منای «لایضیع الله اجرالمحسنین»

Ҷумла мегуфтанд бо ҳам « ФоФълўои мотўмрўн »

جمله می‌گفتند با هم «فافعلوا ماتومرون»

Аз « қтлтми фии сиблати аллоҳ » дар ҷомаи ҳама

از «قتلتم فی سبیل الله» در جامه همه

« роҳи ан аламтқин фии зилолу ъиўн »

«راح ان المتقین فی ظلال و عیون»

Ҷумлаи хандон « болзии лами иҳлўои ман хлФҳм

جمله خندان «بالذی لم یحلوا من خلفهم

Авлиёъи аллоҳи лои хавфу лоҳми иҳзнўн

اولیاء الله لا خوف و لاهم یحزنون

Дар мақом « ҳсбнои аллоҳи қоили нъми алўкил »

در مقام «حسبنا الله قائل نعم الوکیل»

Шўрбл « аҳёء бар сар « ъанд раби ирзқўн »

شوربل «احیاء بر سر «عند رب یرزقون»

Ҷангҷӯ « Фзи ғализи алқлб » бе дайни ибни саъд

جنگجو «فظ غلیظ القلب» بی‌دین ابن سعد

Бо ҳусайни ғофили зи ҳукм « ё ибодии Фотқўн »

با حسین غافل ز حکم «یا عبادی فاتقون»

Сибти Аҳмад « қоил ё қавми аъбдўи аллоҳи моликам

سبط احمد «قائل یا قوم اعبدو الله مالکم

Ман илоҳи ғайри ани антми алои мФтрўн »

من اله غیر ان انتم الا مفترون»

Ҳар чаҳ аз « итлўаҳи шоҳид » кӯфӣонро дод панд

هر چه از «یتلوه شاهد» کوفیان را داد پند

« Фтўлўои анҳуу конўо ба истҳзўн »

«فتولوا عنه و کانوا به یستهزون»

Ноҷай Нӯҳ наҷай афсурда аз туғёни қавм

ناجی نوح نجی افسرده از طغیان قوم

« қоли анзр ё илоҳии ани қавмии ткзбўн

«قال انظر یا الهی ان قومی تکذبون

Кирдигор аз ваъда « соءи сабоҳи алмнзрин »

کردگار از وعده «ساء صباح المنذرین»

Дода аўрошиўаҳ « абсри ФсўФи ибсрўн »

داده اوراشیوه «ابصر فسوف یبصرون»

Ташна лаб киштанд охир « қавми сӯъи фосиқин »

تشنه لب کشتند آخر «قوم سوء فاسقین»

Итрати тоҳоу исро « Фконўои изҳкўн »

عترت طه و یس را «فکانوا یضحکون»

Зайнабам алмсибаҳ кард рӯй сӯии Наҷаф

زینب ام المصیبه کرد روی سوی نجف

Бар алии к-эии муқтадоӣ « рокъўни алсоҷдўн »

بر علی کای مقتدای «راکعون الساجدون»

« ё абои қади ҳрқўои аъдоӣнои Фстотно »

«یا ابا قد حرقوا اعدائنا فسطاطنا»

Дар замини Карбало бекас ва « антми тнзрўн »

در زمین کربلا بی‌کس و «انتم تنظرون»

эй зи савлати лои Фтии алои алӣ дар шани ту

ای ز صولت لا فتی الا علی در شان تو

Май баради шимур аз серуми чодар « ФкиФи тбсрўн »

می‌برد شمر از سرم چادر «فکیف تبصرون»

Оли бўсФён ба иззат « фии буюти омнин »

آل بوسفیان به عزت «فی بیوت آمنین»

Мо ба меҳнат « ҳайни тмсўну ҳайни тсбҳўн »

ما به محنت «حین تمسون و حین تصبحون»

Гоҳ гуфтӣ барсари наъши бародар ёбн ам

گاه گفتی برسر نعش برادر یابن ام

Ани қавми астзъФўнии Қуму кодўои иқтлўн

ان قوم استضعفونی قم و کادوا یقتلون

Кўдконтро бўоди ғайризии зръстҷоӣ

کودکانت را بواد غیرذی زرعستجای

Ҳоли мо давр аз ватан « ёляти қавмии иълмўн »

حال ما دور از وطن «یالیت قومی یعلمون»

эй парастори итомии волмсокини баъди ту

ای پرستار یتامی والمساکین بعد تو

Бо сакинаи кӯфӣон « ҳилли тааллуми мотФълўн »

با سکینه کوفیان «هل تعلم ماتفعلون»

Душмани андари хаймаи гоҳати рехтаи мо дар фирор

دشمن اندر خیمه‌گاهت ریخته ما در فرار

« ё ахии ани ихрҷўои минҳои Фонои дохлўн »

«یا اخی ان یخرجوا منها فانا داخلون»

ё шафиъи алмзнбин » аз ( сомитат ) назд худо

یا شفیع المذنبین» از (صامتت) نزد خدا

Кун шафоат дар сафи маҳшар « Фонои мҷрмўн »

کن شفاعت در صف محشر «فانا مجرمون»