Дар олам зр ҳастӣ заррот чу як ҷо
در عالم ذر هستی ذرات چو یک جا
Дар оинаи илми худои гашти ҳувайдо
در آینه علم خدا گشت هویدا
Аз роҳи аластии зи кафи соқии боқӣ
از راح الستی ز کف ساقی باقی
Сарҳо ҳама пуршӯр шуд аз нашъаи саҳбо
سرها همه پرشور شد از نشئه صهبا
Ҳар тайифае бар ҳасби ҳавсилаи хеш
هر طایفهای بر حسب حوصله خویش
Хӯрданд аз он ҷоми бало бо дили шайдо
خوردند از آن جام بلا با دل شیدا
Нагашт аз он бодаи яке қатра кам ва беш
نگشت از آن باده یکی قطره کم و بیش
Мақсӯди худои ҳосил аз он марҳалаи Аслан
مقصود خدا حاصل از آن مرحله اصلا
Май ҷусти паии мағфирати халқаи баҳона
میجست پی مغفرت خلقه بهانه
Кин асл буд моҳасали хилқати дунё
کاین اصل بود ماحصل خلقت دنیا
Бмрўд ба кофар « фалаки нори ҷаҳаннам »
بمرود به کافر «فلک نار جهنم»
Фармуд ба муъмин « ва барои ӯ алҷнаҳи мсўӣ »
فرمود به مومن «و برای او الجنه مثوی»
Пас дод Нидои ҷониби арвоҳи макрам
پس داد ندا جانب ارواح مکرم
Онро ки бадии доъияи ҳиммати воло
آن را که بدی داعیه همت والا
Куфри аҳли ҳақу бандаи ман халқи касӣрӣ
کفر اهل حق و بنده من خلق کثیری
Гирданд ҳамаи мъсибти олӯдау расво
گردند همه معصیبت آلوده و رسوا
Оё з шумо кист харидори хилоиқ
آیا ز شما کیست خریدار خلایق
Каз маъсият хеш насӯзанд ба уқбо
کز معصیت خویش نسوزند به عقبی
Хомӯш шуд аз лоўи нъми ҷумлаи заррот
خاموش شد از لاو نعم جمله ذرات
Карданд аз ин мартабаи як як ҳамаи ҳошо
کردند از این مرتبه یکیک همه حاشا
Шуд ҳамҳамау шӯриши он арсаи ҷаҳонгир
شد همهمه و شورش آن عرصه جهانگیر
Афтод ба зарроти саросари ҳамаи ғавғо
افتاد به ذرات سراسر همه غوغا
Чун дид фиканданд спрҷмлаҳи кунин
چون دید فکندند سپرجمله کونین
Зад домани мардӣ ба камари зодаи Заҳро
زد دامن مردی به کمر زاده زهرا
Нақди гуҳари шери худои шоФъи уммат
نقد گهر شیر خدا شافع امت
Дар садафи Фотимаи сидиқаи кбро
در صدف فاطمه صدیقه کبرا
Аз баҳри харидории маҷмӯъаи хилқат
از بهر خریداری مجموعه خلقت
Бинмуд ду то қади расо дар бар якто
بنمود دو تا قد رسا در بر یکتا
То сикка ашҳӣ занад аз баҳри шафоат
تا سکه اشهی زند از بهر شفاعت
Ин марҳаларо кард зи додари таманно
این مرحله را کرد ز دادار تمنا
Фармуд худованд чаҳ дорӣ ва чаҳ оре
فرمود خداوند چه داری و چه آری
Сармояи бозори муҳаббати паии савдо
سرمایه بازار محبت پی سودا
Шоҳ аз сари таслиму ризои қул ва дил гуфт
شاه از سر تسلیم و رضا قل و دل گفت
« алъбди вмои фии ядаи кони лмўло »
«العبد وما فی یده کان لمولا»
Бинвишт худо бояд қудрати санади аҳд
بنوشت خدا باید قدرت سند عهد
Махтуми шуҳуди шуҳадоъи гашт дар онҷо
مختوم شهود شهداء گشت در آنجا
Он рқъаҳи маъҳуди чунон назд худо монад
آن رقعه معهود چنان نزد خدا ماند
То шуд ба сафи Марӣаи он воқеа бар по
تا شد به صف ماریه آن واقعه بر پا
Дар қтлгаҳи тозаи ҷавонон чу қадам зад
در قتلگه تازه جوانان چو قدم زد
Гулгуни кафани оли ъабои якка ва танҳо
گلگون کفن آل عبا یکه و تنها
Ҳар сӯ назарӣ кард тании ғарқа ба хӯн дид
هر سو نظری کرد تنی غرقه به خون دید
Бедасту сроФтодаҳ дар он маърака аз по
بیدست و سرافتاده در آن معرکه از پا
Нахли қади аббосу алии Акбару қосим
نخل قد عباس و علی اکبر و قاسم
Ғлтидаҳ ба хӯн шудаи по дар сафи ҳиҷо
غلطیده به خون شده پا در صف هیجا
Аз бскаҳи здўи кишт аз он тайифаи печид
از بسکه زدو کشت از آن طایفه پیچید
Аз сатҳи замини ғулғула дар гунбади хзро
از سطح زمین غلغله در گنبد خضرا
Афтод ба ногуҳи зи ҳавои рқъаҳи сабзӣ
افتاد به ناگه ز هوا رقعه سبزی
Андари сари зини фарси он шаҳи воло
اندر سر زین فرس آن شه والا
Тўқиъи ҳумоюни худоро чу фурӯ хонд
توقیع همایون خدا را چو فرو خواند
Бо ваъдаи заррот ки дар вай шудаи имзо
با وعده ذرات که در وی شده امضا
Бнмнўди тиҳии пои зи рикобу басари хок
بنمنود تهی پا ز رکاب و بسر خاک
Биниҳод сару баҳри фидои гашти муҳайё
بنهاد سر و بهر فدا گشت مهیا
Днётлбон рӯй ниҳоданд з ҳар сӯй
دنیاطلبان روی نهادند ز هر سوی
Дар рехтани хӯни худои ташнаи сару по
در ریختن خون خدا تشنه سر و پا
Бо дашнау мизробу неу ханҷару зубин
با دشنه و مضراب و نی و خنجر و زوبین
Сӯрох намуданд тани хусрави бтҳо
سوراخ نمودند تن خسرو بطحا
Бо сангу синони чӯбу Асои найзау шамшер
با سنگ و سنان چوب و عصا نیزه و شمشیر
Киштанд ва фиканданд ба хӯни зодаи тоҳо
کشتند و فکندند به خون زاده طاها
Шуд гарми муноҷоту паии саҷдаи яздон
شد گرم مناجات و پی سجده یزدان
Биниҳод ғарибона ба хоки он рухи зебо
بنهاد غریبانه به خاک آن رخ زیبا
Бибаред гулӯяши зи қафои шимури ситамкор
ببرید گلویش ز قفا شمر ستمکار
Ғофил ки кунад зайнаби длхстаҳи тамошо
غافل که کند زینب دلخسته تماشا
Бе бокӣ куффор чунон шуд ки намуданд
بیباکی کفار چنان شد که نمودند
Чодари зи сари зайнаби дили сӯхтаи яғмо
چادر ز سر زینب دل سوخته یغما
Ин як ба Наҷаф назд алии баради шикоят
این یک به نجف نزد علی برد شکایت
Он як ба Мадина ба сӯии турбати Заҳро
آن یک به مدینه به سوی تربت زهرا
Атфоли ятеми шаҳи лаби ташнаи зи хайма
اطفال یتیم شه لب تشنه ز خیمه
Бо шуълаи оташи ҳама сар карда ба саҳро
با شعله آتش همه سر کرده به صحرا
Бигрифта яке нолаи кунони домани амма
بگرفته یکی ناله کنان دامن عمه
Рӯ кард : яке гиряи кунон бар сари бобо
رو کرد: یکی گریه کنان بر سر بابا
Бо ин ҳамаи дарду ситаму зулму мусӣбат
با این همه درد و ستم و ظلم و مصیبت
ё раб чаҳ кунад зайнаб бе каси тан танҳо
یا رب چه کند زینب بیکس تن تنها
ё раб ба лаби ташнаи шоҳаншаҳ бе сар
یا رب به لب تشنه شاهنشه بیسر
ё раб ба алии Акбару оҳи дили Лайло
یا رب به علی اکبر و آه دل لیلا
ё раб ба ҳақи хӯни шаҳидон ки броҳт
یا رب به حق خون شهیدان که براهت
Аз ҷону сар ва мол гузаштанд ба дунё
از جان و سر و مال گذشتند به دنیا
Бигузар зи гуноҳони муҳибони ҳусайнат
بگذر ز گناهان محبان حسینت
Моӣиму ҳусайнӣ чаҳ ба дунё чаҳ ба уқбо
مائیم و حسینی چه به دنیا چه به عقبی
( сомит ) зи муҳибони сари кӯй ҳусайн аст
(صامت) ز محبان سر کوی حسین است
Каз Рӯсияӣ гашта ба даргоҳи ту пӯё
کز روسیهی گشته به درگاه تو پویا
Имрӯз ба домони шаҳ ташна зада чанг
امروز به دامان شه تشنه زده چنگ
Дорад зи ту чашми тамаъу бахшиши фардо
دارد ز تو چشم طمع و بخشش فردا