ди ту ин тани хокии брҳгзори гузор

د تو این تن خاکی برهگذار گذار

Аз ин ъаҷузаи шавҳари каши алФрори фирор

از این عجوزه شوهر کش الفرار فرار

Ҳазор чун ман ва ту ин ситамгар бе бок

هزار چون من و تو این ستمگر بی‌باک

Намӯдааст ба шамшери ҷони шикори шикор

نموده است به شمشیر جان شکار شکار

Канораи ҷӯии шӯ аз офати сипеҳри зи меҳр

کناره جوی شو از آفت سپهر ز مهر

Ки ҷуз ҷафо накунад ин ситами шиори шиор

که جز جفا نکند این ستم شعار شعار

Куҷо шукуфта шавад қалби кас дар ин бустон

کجا شکفته شود قلب کس در این بستان

Ки ҷаври зоғ чу мо куштаи сдҳзорҳзор

که جور زاغ چو ما کشته صدهزارهزار

Маро на майли гулистон чу гул ба крб ва балост

مرا نه میل گلستان چو گل به کرب و بلاست

Ҳамон гуласт гулистонами он баҳори баҳор

همان گل است گلستانم آن بهار بهار

зи мавҷ гиря надорам ба ғайри чашми паноҳ

ز موج گریه ندارم به غیر چشم پناه

Ки то бигирам аз ин баҳр бе канори канор

که تا بگیرم از این بهر بی‌کنار کنار

Ягонаи шоҳид ман ҳаст хоки крбу бало

یگانه شاهد من هست خاک کرب و بلا

Ки бар кафш шуда аз хӯн ҳарнигор нигор

که بر کفش شده از خون هر نگار نگار

Ҳусайни дида чу дар қатлгоҳ биниҳода аст

حسین دیده چو در قتلگاه بنهاده است

Биравӣ хоки ҷавонони глъзори изор

بروی خاک جوانان گلعذار عذار

Кашида оҳи ҷигари сӯз аз дили сӯзон

کشیده آه جگر سوز از دل سوزان

Ки аўФтодаҳ бо Флок аз шарори шарор

که اوفتاده با فلاک از شرار شرار

Хитоб кард ба ҳасрат ба сӯии шимури палид

خطاب کرد به حسرت به سوی شمر پلید

Ки дасти золими ин теғи обдор ба дор

که دست ظالم این تیغ آبدار به دار

Бидиҳ амон ки кунам гиря бар сари Акбар

بده امان که کنم گریه بر سر اکبر

Фурӯи нишонам аз он мӯии пари ғубори ғубор

فرو نشانم از آن موی پر غبار غبار

зи чори сӯи баданами чорсўӣ тир балост

ز چار سو بدنم چارسوی تیر بلاست

Маро басаст ки ҳастам бад-ӣни дучори дучор

مرا بس است که هستم بدین دچار دچار

Ҳар ончии садамау ҷаври рустами рӯи дорӣ

هر آنچه صدمه و جور رستم رو داری

Бабр ба ҷисми ман Эй шавам нобакори бакор

ببر به جسم من ای شوم نابکار بکار

зи тир бар сари тир ва синон биравӣ синон

ز تیر بر سر تیر و سنان بروی سنان

Намонда бар танам аз захм бе шумори шумор

نمانده بر تنم از زخم بی‌شمار شمار

Дамӣ ба ҳолати ибрат назар кун эй золим

دمی به حالت عبرت نظر کن ای ظالم

Чисон фиканда марои ҷаври рӯзгори зи кор

چسان فکنده مرا جور روزگار ز کار

зи оби дидатар нӯши баъд аз ин ( сомит )

ز آب دیده تر نوش بعد از این (صامت)

Ки нест баъди ҳусайни оби хушгувори гўор

که نیست بعد حسین آب خوشگوار گوار