Амӯ бибин лаби хушку дили парешон ро

عمو ببین لب خشک و دل پریشان را

Намо ба дарди ман ташнаи фикри дармон ро

نما به درد من تشنه فکر درمان را

Амӯи магар ба ҷаҳони расми кӯфӣон ин аст

عمو مگر به جهان رسم کوفیان این است

Ки ташна дар лаби дарёи кашанди меҳмон ро

که تشنه در لب دریا کشند مهمان را

Амӯи магари злмотсти дашти крбу бало

عمو مگر ظلماتست دشت کرب و بلا

Ки баста бар рухи мо хасми оби ҳайвон ро

که بسته بر رخ ما خصم آب حیوان را

Гирифтам онкӣ набошем мо ҳарими расӯл

گرفتم آنکه نباشیم ما حریم رسول

Накушта кофарӣ аз тишнагии мусулмон ро

نکشته کافری از تشنگی مسلمان را

Агар ба қимат ҷонаст об дар ин дашт

اگر به قیمت جانست آب در این دشت

Ба илтимоси ман ташна май даҳуми ҷон ро

به التماس من تشنه می‌دهم جان را

Амӯ ба ҷузи ту мададкор нест боби маро

عمو به جز تو مددکار نیست باب مرا

Намӯдаанд буии танги малики имкон ро

نموده‌اند بوی تنگ ملک امکان را

Агар чаҳ аҳли ҳарами ҷумла ташна оянд

اگر چه اهل حرم جمله تشنه آیند

Вале сабурӣу тоқат камаст Тифлон ро

ولی صبوری و طاقت کم است طفلان را

Бигир машку зи роҳи савоб об биор

بگیر مشک و ز راه ثواب آب بیار

Ки сохтааст аташи кори мо ятемон ро

که ساخته است عطش کار ما یتیمان را

Чу гашти гулшани оли ъабои хазон ( сомит )

چو گشت گلشن آل عبا خزان (صامت)

Макун дигар ҳаваси гулшану гулистон ро

مکن دگر هوس گلشن و گلستان را