эй бародари ту паноҳи ман гирён будӣ

ای برادر تو پناه من گریان بودی

Дар сафи Марӣаи ғмхўори ятемон будӣ

در صف ماریه غمخوار یتیمان بودی

Донам аз рафтан ту ҷони з танам хоҳад рафт

دانم از رفتن تو جان ز تنم خواهد رفت

Зонкаҳи андари баданами ту ба ҷаҳони ҷон будӣ

زآنکه اندر بدنم تو به جهان جان بودی

Ҳар ғамам буд зи дидори ту аз дил ме рафт

هر غمم بود ز دیدار تو از دل می‌رفت

Дардӣ ар доштам аз лутфи ту дармон будӣ

دردی ار داشتم از لطف تو درمان بودی

Омадам то ба Мадина ба сӯии крбу бало

آمدم تا به مدینه به سوی کرب و بلا

Ҳамаи ҷои ёри ман зори парешон будӣ

همه جا یار من زار پریشان بودی

Чун алии Акбару аббоси зи дастами рафтанд

چون علی اکبر و عباس ز دستم رفتند

Мояи сабри ман бесару сомон будӣ

مایه صبر من بی‌سر و سامان بودی

Баъди ҷаду падари модарам эй ташнаи ҷигар

بعد جد و پدر مادرم ای تشنه جگر

Мӯниси хоҳари длхстаҳу нолон будӣ

مونس خواهر دلخسته و نالان بودی

Охир аз ташнаи лабии сайри з ҷон гардидӣ

آخر از تشنه لبی سیر ز جان گردیدی

Бо вуҷӯдӣ ки ту дар Марӣаи меҳмон будӣ

با وجودی که تو در ماریه مهمان بودی

Шимурро дар дил ба ятемони ту кӣ хоҳад сӯхт

شمر را در دل به یتیمان تو کی خواهد سوخت

Он будӣ ки парастори ятемон будӣ

آن بودی که پرستار یتیمان بودی

Қотили ту ба лаби ташнаи ту раҳм накард

قاتل تو به لب تشنه تو رحم نکرد

Охир эй сибти паямбари ту мусулмон будӣ

آخر ای سبط پیمبر تو مسلمان بودی

Буд ҷои ту дар оғӯши набӣ бар сари хок

بود جای تو در آغوش نبی بر سر خاک

Неи чунин бесару садои порау урён будӣ

نی چنین بی‌سر و صدا پاره و عریان بودی

( сомто ) шукри худованд ки дар муддати умр

(صامتا) شکر خداوند که در مدت عمر

Рӯзу шаби навҳагар шоҳи шаҳидон будӣ

روز و شب نوحه‌گر شاه شهیدان بودی