Куҷост рокибат эй мураккаби нкўсимо

کجاست راکبت ای مرکب نکوسیما

Алии Акбар ман карда дар куҷои моўӣ

علی اکبر من کرده در کجا ماوی

Ҷавони нави хату фарзанди нави расм чу нашуд

جوان نو خط و فرزند نو رسم چو نشد

Куҷо ба хок макон карду ғарқа дар ху нашуд

کجا به خاک مکان کرد و غرقه در خو نشد

Бурун наёварӣ аз интизори ҷони маро

برون نیاوری از انتظار جان مرا

Наме диҳии хабари Акбари ҷавони маро

نمی‌دهی خبر اکبر جوان مرا

Маро чаро зи алии Акбарам ҷудо кардӣ

مرا چرا ز علی اکبرم جدا کردی

Ҷавони нави сафарамро чаро наёвардӣ

جوان نو سفرم را چرا نیاوردی

Гумон надоштам он қадр бевафо бошӣ

گمان نداشتم آنقدر بی‌وفا باشی

Ки бе сабаби зи алии Акбарам ҷудо бошӣ

که بی‌سبب ز علی‌اکبرم جدا باشی

Барои чист ки зини ту вожгӯн гашта

برای چیست که زین تو واژگون گشته

зи пой то басарат аз чаҳ ғарқа хӯн гашта

ز پای تا بسرت از چه غرقه خون گشته

зи шарми об агар Акбарам наёмада аст

ز شرم آب اگر اکبرم نیامده است

Ба бурҷи хаймаи ҳ анварам наёмада аст

به برج خیمه ه انورم نیامده است

Бигӯ сакинаам эй навҷавони зи оби гузашт

بگو سکینه‌ام ای نوجوان ز آب گذشت

Дигар зи хоҳиши об аз дили кабоби гузашт

دگر ز خواهش آب از دل کباب گذشت

Биёи алоҷи дили дардманд Лайло кун

بیا علاج دل دردمند لیلا کن

зи гиряи модари афсурдаро тасаллӣ кун

ز گریه مادر افسرده را تسلی کن

Фалаки зи куштан Акбар фузуда доғам ро

فلک ز کشتن اکبر فزوده داغم را

Намӯда кӯр агар осмони чароғам ро

نموده کور اگر آسمان چراغم را

Марои расони з барои худо ба болинаш

مرا رسان ز برای خدا به بالینش

Ки вақт марг бабандам ду чашми ҳақи бениш

که وقت مرگ ببندم دو چشم حق‌بینش

Бҳсўии хаймаи расонами қади расояш ро

بهسوی خیمه رسانم قد رسایش را

Кашами зи меҳри сӯии қиблаи дасту поиш ро

کشم ز مهر سوی قبله دست و پایش را

Расед вақти зи Фоқи ягонаи фарзандам

رسید وقت ز فاق یگانه فرزندم

Ба хаймаи ҳиҷлаи шодӣ барои ӯ бандам

به خیمه حجله شادی برای او بندم

Намӯдааст зи хӯни гулӯи хизобаш ро

نموده است ز خون گلو خضابش را

Ба ҳиҷла рафта бабўсад ду дасти бобаш ро

به حجله رفته ببوسد دو دست بابش را

зи бас ки воқеаи Карбалои ғам ангез аст

ز بس که واقعه کربلا غم‌انگیز است

Ҳамеша дида ( сомит ) зи ғусса хўнриз аст

همیشه دیده (صامت) ز غصه خونریز است