Монад чун наъши ҳусайни ташнаи лаб дар офтоб

ماند چون نعش حسین تشنه‌لب در آفتاب

наменадонам аз чаҳ збўри басти дигари офтоб ?

می‌ندانم از چه زبور بست دیگر آفتاب؟

зи хами тирау найзау шамшери адуон бас набӯд ?

ز خم تیره و نیزه و شمشیر عدوان بس نبود؟

Аз чаҳ метобед бар он ҷисм бе сари офтоб ?

از چه می‌تابید بر آن جسم بی‌سر آفتاب؟

Будгар дар домани Заҳрои сари он ташнаи лаб

بود گر در دامن زهرا سر آن تشنه‌لب

Аз чаҳ номади шармаш аз хотуни маҳшари офтоб ?

از چه نامد شرمش از خاتون محشر آفتاب؟

Гашти раси шоҳи дайн чун аз замин бикунӣ баланд

گشت راس شاه دین چون از زمین بکنی بلند

Ҳайратам сар зад чаро аз кӯҳи ховари офтоб ?

حیرتم سر زد چرا از کوه خاور آفتاب؟

Сари бараҳнаи пои бараҳнаи кӯдакон бе падар

سر برهنه پا برهنه کودکان بی‌پدر

Хори раҳ бар пои бадали ахгар ба пайкари офтоб

خار ره بر پا بدل اخگر به پیکر آفتاب

Дид чун нилии рухи атфолро аз ҷаври шимур

دید چون نیلی رخ اطفال را از جور شمر

Кард мавҷи ҳўни равон аз дидатар офтоб

کرد موج حون روان از دیده تر آفتاب

Чодари исмат чу бурданд аз сари зайнаб , фиканд

چادر عصمت چو بردند از سر زینب، فکند

Шаби кулоҳи хусравӣ дар чарх аз сари офтоб

شب کلاه خسروی در چرخ از سر آفتاب

Сар бараҳна дид зайнабро чу дар базми язид

سر برهنه دید زینب را چو در بزم یزید

Шуд ниҳон дар абр аз шарми паямбари офтоб

شد نهان در ابر از شرم پیمبر آفتاب

Ҳамчуи бахти зайнаб ва кулсум шуд аз ғами сиёҳ

همچو بخت زینب و کلثوم شد از غم سیاه

Бскаҳ зад дасти азо бар синау сари офтоб

بسکه زد دست عزا بر سینه و سر آفتاب

( сомто ) аз хонаи ?ут то ин рақам шуд ошкор

(صامتا) از خانه‌ات تا این رقم شد آشکار

Гашт аз оҳи ҷҳонсўзти мукаддари офтоб

گشت از آه جهانسوزت مکدر آفتاب