ё раби маро ба чанги бало мубтало макун
یا رب مرا به چنگ بلا مبتلا مکن
Дасти марои зи домани лутфат ҷудо макун
دست مرا ز دامن لطفت جدا مکن
Аз ҳади гузашта гарчи гуноҳу ?хитои мо
از حد گذشته گرچه گناه و خطای ما
Чашм аз гунаҳ бапушу назар бар хато макун
چشم از گنه بپوش و نظر بر خطا مکن
Афъоли мо ба вифқу ризои тугар ки нест
افعال ما به وفق و رضای تو گر که نیست
Бар мо зи лутф , сади тариқ ризо макун
بر ما ز لطف، سدِ طریقِ رضا مکن
Мо дархури азоб ва ту шоистаи карам
ما درخور عذاب و تو شایسته کرم
Ғайр аз карами сулӯк ба аҳвол мо макун
غیر از کرم سلوک به احوال ما مکن
Гарчи гуноҳи пардаи моро дарида аст
گرچه گناه پرده ما را دریده است
Аз кори мо ба раҳмати худ парда во макун
از کار ما به رحمت خود پرده وا مکن
Сатторӣаст шеваи ту чун ба ҳар ду кун
ستاریست شیوه تو چون به هر دو کون
Расвои марои зи ҷурм ба рӯз ҷазо макун
رسوا مرا ز جرم به روز جزا مکن
Ҳар маъсият ки боиси ҳабси дуои мост
هر معصیت که باعث حبس دعای ماست
Нодидаи байни зи бахшишу рад дуо макун
نادیده بین ز بخشش و رد دعا مکن
Умедвори лутфу атоӣ ту бӯда ем
امیدوار لطف و عطای تو بودهایم
Қатъи умедвории мо эй худо макун
قطع امیدواری ما ای خدا مکن
Моро ба ғайри ҷурм ва хато нест пеша Эй
ما را به غیر جرم و خطا نیست پیشهای
Моро раҳо ба хеш аз ин моҷаро макун
ما را رها به خویش از این ماجرا مکن
Зоти ту аз ибодат халқаст бе ниёз
ذات تو از عبادت خلق است بینیاز
эй бе ниёзи шеваи худро раҳо макун
ای بینیاز شیوه خود را رها مکن
« адъўнии астҷби лакам » андари калом ту аст
«ادعونی استجب لکم» اندر کلام تو است
Аз ҷурми мо зи ваъдаи қуръон або макун
از جرم ما ز وعده قرآن ابا مکن
Дар ҳар ду куни дасти гунаҳкори мо ҷудо
در هر دو کون دست گنهکار ما جدا
Аз домани маваддати ол ъабо макун
از دامن مودت آل عبا مکن
Дар офтоби гарми қиёмати марои бурун
در آفتاب گرم قیامت مرا برون
Аз сояи ливои шаҳ лоФтӣ макун
از سایه لوای شه لافتی مکن
Аз хизмати аъиммаи аснии ъушр ба ҳашар
از خدمت ائمه اثنی عشر به حشر
Моро ҷудо ба ҳақи шаҳ Карбало макун
ما را جدا به حق شه کربلا مکن
Таъҷил кун барои зуҳӯри эмоми аср
تعجیل کن برای ظهور امام عصر
Зин беш тӯли ғайбати он муқтадо макун
زین بیش طول غیبت آن مقتدا مکن
Ислом мунҳадим шуд зини бештар дигар
اسلام منهدم شد زین بیشتر دگر
Манъи зуҳӯри Меҳдии соҳиб ливо макун
منع ظهور مهدی صاحب لوا مکن
( сомит ) буд саг дар султони авлиё
(صامت) بود سگ در سلطان اولیا
ӯро зи ҷои хеши дигар ҷобаҷо макун
او را ز جای خویش دیگر جابجا مکن