ё раб агар з карда мо парда во кунӣ

یا رب اگر ز کرده ما پرده وا کنی

Моро ба хиҷлати абадӣ мубтало кунӣ

ما را به خجلت ابدی مبتلا کنی

Иблиси вори ҷомаи туғён ба бар кунад

ابلیس‌وار جامه طغیان به بر کند

Гар як нафас ба хеш касеро раҳо кунӣ

گر یک نفس به خویش کسی را رها کنی

Ҳар кас ба ҷони хеши ҷафо бештар кунад

هر کس به جان خویش جفا بیشتر کند

Ба рӯй ту бештари зи тараҳҳум вафо кунӣ

به روی تو بیشتر ز ترحم وفا کنی

Рӯзии диҳӣ ба мардуми бегонаи сад ҳазор

روزی دهی به مردم بیگانه صد هزار

Каз садҳазори як нафарӣ ошно кунӣ

کز صدهزار یک نفری آشنا کنی

Аз феъли хеши ориф ва омӣ кунанд шарм

از فعل خویش عارف و عامی کنند شرم

Рӯзӣ ки дастгоҳи адолат ба по кунӣ

روزی که دستگاه عدالت به پا کنی

Ксрои маҷол чун ва чаро дар бар ту нест

کسرا مجال چون و چرا در بر تو نیست

Бо бандагон ҳар ончии намое баҷо кунӣ

با بندگان هر آنچه نمایی بجا کنی

Гар габр рӯ кунад ба дарат баҳри илтиҷо

گر گبر رو کند به درت بهر التجا

Ҳар дами зи меҳри ҳоҷат ӯро раво кунӣ

هر دم ز مهر حاجت او را روا کنی

Ҳар кас ба ҳар либос ки бо аҷзу илтимос

هر کس به هر لباس که با عجز و التماس

Дар ҳазрати ту рӯ кунад ӯро ризо кунӣ

در حضرت تو رو کند او را رضا کنی

Чандини ҳазор муҷриму осӣу рӯсиёҳ

چندین هزار مجرم و عاصی و روسیاه

Дар як нафаси зи оташи дӯзах раҳо кунӣ

در یک نفس ز آتش دوزخ رها کنی

Ғайр аз ту нест роҳи паноҳӣ барои халқ

غیر از تو نیست راه پناهی برای خلق

Бояд ту рӯй лутф ба аҳвол мо кунӣ

باید تو روی لطف به احوال ما کنی

Ҷузи ту табиб набӯд ба ҳар ду кун

جز تو طبیب نَبُوَد به هر دو کون

Ин дардҳои бе ҳади моро даво кунӣ

این دردهای بی‌حد ما را دوا کنی

ё раби ту қиблаи гоҳи умедӣ ва чун кунам

یا رب تو قبله‌گاه امیدی و چون کنم

Гар дасти мо зи домани лутфат ҷудо кунӣ

گر دست ما ز دامن لطفت جدا کنی

Бошад умеди мо ба дарат он ки ҷумла ро

باشد امید ما به درت آن که جمله را

Аз дӯстони даргаи ол ъабо кунӣ

از دوستان درگه آل عبا کنی

Андари шумори мо ҳамаро дар сафи шумор

اندر شمار ما همه را در صف شمار

Аз шиъёни Подшаҳ лоФтӣ кунӣ

از شیعیان پادشه لافتی کنی

Дар рӯзи растхези қиёмати шафиъи мо

در روز رستخیز قیامت شفیع ما

Сари хайли коиноту шаҳ анбёء кунӣ

سر خیل کائنات و شه انبیاء کنی

Шоистаи муҳаббати лутфи тугар на ем

شایسته محبت لطف تو گر نه‌ایم

Раҳмӣ ба мо ба хотири шер худо кунӣ

رحمی به ما به خاطر شیر خدا کنی

ё раби ҳамин басаст таманнои мо ки ту

یا رب همین بس است تمنای ما که تو

Ҳангоми марги мадфани мо Карбало кунӣ

هنگام مرگ مدفن ما کربلا کنی

Дар офтоби гарми қиёмати мақоми мо

در آفتاب گرم قیامت مقام ما

Зери ливои Аҳмади соҳиб ливо кунӣ

زیر لوای احمد صاحب لوا کنی

Аз лутф бе ҳисоби ту ё раб баъӣд нест

از لطف بی‌حساب تو یا رب بعید نیست

Гар раҳматӣ ( ба сомит ) бедаст ва по кунӣ

گر رحمتی (به صامت) بی‌دست و پا کنی