Биё эй дил дамӣ биншину гӯши ҳуш бо ман кун
بیا ای دل دمی بنشین و گوش هوش با من کن
зи дарёии насиҳати гавҳари ғалатон ба доман кун
ز دریای نصیحت گوهر غلطان به دامن کن
Дар ин дашти махуфи ҳавлноки пари хатари аввал
در این دشت مخوف هولناک پر خطر اول
зи хавфи раҳзанони даҳри ҷони хеш эмин кун
ز خوف رهزنان دهر جان خویش ایمن کن
Биафшон дар замини синаи тухми маърифат онгаҳ
بیفشان در زمین سینه تخم معرفت آنگه
Ба рӯзи тангдастӣ ҳосилӣ барчин ва хирман кун
به روز تنگدستی حاصلی برچین و خرمن کن
Каломи нестиро нақш кун андари нигини дил
کلام نیستی را نقش کن اندر نگین دل
Вази он хотам сҷл ҳастӣ худро музайян кун
وز آن خاتم سجل هستی خود را مزین کن
Чаро осӯдае монанди шайтони душмании дорӣ
چرا آسودهای مانند شیطان دشمنی داری
Бунаи тири тафаккур дар камону рафъ душман кун
بنه تیر تفکر در کمان و رفع دشمن کن
зи қофи қоби қўсинти фаротар манзилӣ бошад
ز قاف قاب قوسینت فراتر منزلی باشد
Ки мегуяд ки дар ин тӯдаи хокӣ нишеман кун
که میگوید که در این توده خاکی نشیمن کن
Саратрогар ҳавоӣ сарфарозӣ бошад андари сар
سرت را گر هوای سرفرازی باشد اندر سر
Каманди миннати дуни ҳаматон беруни з гардан кун
کمند منت دون همتان بیرون ز گردن کن
Надидӣ ранги зардигар ту аз беҳтари тамаъи мардӣ
ندیدی رنگ زردی گر تو از بهتر طمع مردی
Қбоӣӣ ҳаст мардӣ бар танат бар хеш аҳсан кун
قبائی هست مردی بر تنت بر خویش احسن کن
Ту абрӯро зи сахтӣҳои ин олам макун парчин
تو ابرو را ز سختیهای این عالم مکن پُرچین
Пас онгаҳ нарм бо сарпанҷа чун Довӯд оҳан кун
پس آنگه نرم با سرپنجه چون داود آهن کن
Гул роҳат начида дар ҷаҳони ҷузи лолаи ҳасрат
گل راحت نچیده در جهان جز لاله حسرت
Ту ҳам чун ҷғд дар вайрона бошу тарк маскан кун
تو هم چون جغد در ویرانه باش و ترک مسکن کن
Агарчӣ зиндае худро зи хайли мурдагони бшмр
اگرچه زندهای خود را ز خیل مردگان بشمر
Биё бар рӯй наъш хештан биншин ва шеван кун
بیا بر روی نعش خویشتن بنشین و شیون کن
Агар икрўиии золи ҷаҳонро имтиҳони ҷӯӣ
اگر یکرویی زال جهان را امتحان جویی
Биёи як лаҳзаи пушти худ бад-ӣни макори пар фан кун
بیا یک لحظه پشت خود بدین مکار پُر فن کن
зи ашки шармсории равғании тартиби даҳ ҳар шаб
ز اشک شرمساری روغنی ترتیب ده هر شب
Чароғӣ дар шбсони вуҷӯди хеш равшан кун
چراغی در شبسان وجود خویش روشن کن
Чунон пиндори коинки мавсими явм алҳсоб омад
چنان پندار کاینک موسم یومالحساب آمد
Ту пешопеши ҷамъи дахлу харҷи худ муайян кун
تو پیشاپیش جمع دخل و خرج خود معین کن
Либосии хуши намотар аз либоси айби пӯшидан
لباسی خوشنماتر از لباس عیب پوشیدن
Набошад варна мегуфтам ту ӯро кисват тан кун
نباشد ورنه میگفتم تو او را کسوت تن کن
Каримасту карямони ҷаҳонро дӯст ме дорад
کریمست و کریمان جهان را دوست میدارد
Ту худро муттасиф бар ҳар сафаҳоти ҳӣ зўолмн кун
تو خود را متصف بر هر صفحات حی ذوالمن کن
Агар умри дарозӣ чун масеҳо дар назари дорӣ
اگر عمر درازی چون مسیحا در نظر داری
Нахоҳӣ ним раҳгар бар замонии тарк сӯзан кун
نخواهی نیم ره گر بر زمانی ترک سوزن کن
Дар ин дунё ки молаши мору ҷоҳаш чоҳ ме бошад
در این دنیا که مالش مار و جاهش چاه میباشد
зи чоҳи саркашии худро бурун монанди бежан кун
ز چاه سرکشی خود را برون مانند بیژن کن
Чу охир хок мегардад агар лоғар агар фарбеҳ
چو آخر خاک میگردد اگر لاغر اگر فربه
Ту тан аз хӯрдани мурғу мсмӣ бемсмн кун
تو تن از خوردن مرغ و مسمی بیمسمن کن
Надорад қобилияти ӣнқадари як мушти хоки мо
ندارد قابلیت اینقدر یک مشت خاک ما
Манятро з сар бигзор ва кам даъвии ман ман кун
منیت را ز سر بگذار و کم دعوی من من کن
Чаро аз ҳамРаҳон хеш бар ҷои мондае « сомит »
چرا از همرهان خویش بر جا ماندهای «صامت»
Ба таии манзилу мақсӯди лухтии гарм тавсан кун
به طی منزل و مقصود لختی گرم توسن کن