Дилами зи халқи ҷаҳону ҷаҳон малол гирифт
دلم ز خلق جهان و جهان ملال گرفت
Шабии бистари хобами чунин хаёл гирифт
شبی بستر خوابم چنین خیال گرفت
Ки меҳри умр дигар рӯй дар завол гирифт
که مهر عمر دگر روی در زوال گرفت
Гирифтам онкӣ кунун мурғи рӯҳ бол гирифт
گرفتم آنکه کنون مرغ روح بال گرفت
Ба қабр рафтаму мункири зи ман суол гирифт
به قبر رفتم و منکر ز من سئوال گرفت
Ки эй ба хон ҷаҳон гашта муддатии меҳмон
که ای به خوان جهان گشته مدتی مهمان
Ба мо з беш ва кам ин сафари намои ту аён
به ما ز بیش و کم این سفر نما تو عیان
Мсози неку бади хешро зи мо пинҳон
مساز نیک و بد خویش را ز ما پنهان
Матоъи ҷону танатро чаҳ гашти суду зиён
متاع جان و تنت را چه گشت سود و زیان
Туро чаҳ даст аз ин ҷамъи малик ва мол гирифт
تو را چه دست از این جمع ملک و مال گرفت
Ҳазор сол ба боғи ҷаҳон ватан кардӣ
هزار سال به باغ جهان وطن کردی
зи ҷаҳли ин тани хокӣ ба нози прўрдӣ
ز جهل این تن خاکی به ناز پروردی
Чу хостии сӯии шаҳру диёри баргардӣ
چو خواستی سوی شهر و دیار برگردی
Барои аҳли ватани армағон чаҳ оварадӣ ?
برای اهل وطن ارمغان چه آوردی؟
Туро чаҳ баҳраи зи умри ин ҳазор сол гирифт
تو را چه بهره ز عمر این هزار سال گرفت
Аҷаби зи ҷоми ҷаҳони ҷумлаи маст ва мадҳушем
عجب ز جام جهان جمله مست و مدهوشیم
Бад-ӣни ъҷўзи мФтн чаҳ хуш ҳам оғӯшем
بدین عجوز مفتن چه خوش هم آغوشیم
Тамоми умри паии ҷамъ мол ме кӯшем
تمام عمر پی جمع مال میکوشیم
Аҷал ба ханда ва мо гарм хоб харгӯшем
اجل به خنده و ما گرم خواب خرگوشیم
Аннани зоди ту ин куҳнаи пер зол гирифт
عنان زاد تو این کهنه پیر زال گرفت
Ба субҳи ҳашар ки шоми фано ба сар ояд
به صبح حشر که شام فنا به سر آید
Худои зи неку бад аз мо суол фармоед
خدا ز نیک و بد از ما سئوال فرماید
Дар биҳишту ҷаҳаннам ба халқ бигушоед
در بهشت و جهنم به خلق بگشاید
Дар он мақом чаро домани кафан бояд
در آن مقام چرا دامن کفن باید
Ба пеш рӯй худ аз рӯй инфеъол гирифт
به پیش روی خود از روی انفعال گرفت
Ъҷўзи даҳри басии кишти ҳамчуи мо шавҳар
عجوز دهر بسی کشت همچو ما شوهر
Агар насиҳат ман менаёядат бовар
اگر نصیحت من می نیایدت باور
Дамӣ ки аз май васлаши димоғсозӣ тар
دمی که از می وصلش دماغ سازی تر
Ба ҳуш бош дар он айни мастӣ ва бингар
به هوش باش در آن عین مستی و بنگر
Ба хок кист ки ҷом май аз суфол гирифт
به خاک کیست که جامِ مِیْ از سفال گرفت
Нишастаанд ътиду рақиб дар ҳамаи ком
نشستهاند عتید و رقیب در همه کام
зи номаи амали мо гирифта бар кафи дом
ز نامه عمل ما گرفته بر کف دام
Рақам кунанд зи неку баду ҳалолу ҳаром
رقم کنند ز نیک و بد و حلال و حرام
Туро хаёл расад , буд ва хӯрду гашти тамом
تو را خیال رسد، بود و خورد و گشت تمام
Ҳар онкии моли ятемон ба худ ҳалол гирифт
هر آنکه مال یتیمان به خود حلال گرفت
Шунидаам ки басии хусравон бо тадбир
شنیدهام که بسی خسروان با تدبیر
Ба коми дил чу нишастанд бар фарози сарир
به کام دل چو نشستند بر فراز سریر
Барои онкӣ шавад малики дигарон тасхир
برای آنکه شود ملک دیگران تسخیر
Каломашон ба забон буд бо надиму вазир
کلامشان به زبان بود با ندیم و وزیر
Аҷал раседу гулӯашон дар он маҳол гирифт
اجل رسید و گلوشان در آن مَحال گرفت
Ба рӯзи ҳашари туро агар ҷҳим маскан шуд
به روز حشر تو را اگر جحیم مسکن شد
Бисӯзӣ ар ба танат аз ҳадид ҷавшан шуд
بسوزی ار به تنت از حدید جوشن شد
Чаро забони ту ( сомит ) зи бим алкн шуд
چرا زبان تو (صامت) ز بیم الکن شد
зи ҳавли ҳодиса ҳар ду кун эмин шуд
ز هول حادثه هر دو کون ایمن شد
Ҳар онкии домани ҳуби алӣ ва ол гирифт
هر آنکه دامن حب علی و آل گرفت